1 Então, respondeu Jó:

2 Na verdade, *Jó 12.2-3;16.1-2;17.10vós sois o povo,

e a sabedoria morrerá convosco.

3 Mas *Jó 13.2eu tenho entendimento como vós,

eu não vos sou inferior.

Quem não sabe tais coisas como essas?

4 Eu sou como quem se torna*Jó 17.6;30.1,9,10;34.7 o ludíbrio do seu vizinho;

eu, homem, que invocava a Deus, e ele me respondia;

o homem justo e *Jó 6.29, ref.sincero servindo de ludíbrio.

5 No pensamento de quem está seguro há desprezo para a desgraça.

Ela está preparada para aquele cujos pés resvalam.

6 As *Jó 9.24;21.9tendas dos salteadores são prósperas,

e os que provocam a Deus *Jó 24.23estão seguros;

*Jó 22.18tudo lhes põe Deus nas mãos.

7 Mas pergunta, agora, às bestas da terra, e elas te ensinarão;

e às aves do céu, e elas te farão saber.

8 Ou fala com a terra, e ela te ensinará;

e os peixes do mar to declararão.

9 Quem não aprendeu de todos estes

*Is 41.20que a mão de Jeová faz isso?

10 *At 17.28Na mão dele está a alma de todo ser vivente

*Jó 27.3;33.4e o espírito de todo o gênero humano.

11 Porventura, não provará *Jó 34.3o ouvido as palavras,

assim como o paladar experimenta a sua comida?

12 Com *Jó 15.10;32.7os velhos está a sabedoria,

e, na vida dilatada, o entendimento.

13 Com Deus está a *Jó 9.4, ref.sabedoria e a *Jó 9.4, ref.força.

Ele tem conselho e *Jó 11.6;26.12;32.8;36.5;38.36entendimento.

14 Eis que *Jó 19.10;Is 25.2derriba, e não se pode reedificar;

*Jó 37.7lança na prisão, e não se pode abrir.

15 *Dt 11.17;1Rs 8.35;17.1Retém as águas, e elas secam;

*Gn 7.11-24solta-as, e elas transtornam a terra.

16 Com ele está a fortaleza e a verdadeira sabedoria;

são dele *Jó 13.7,9os enganados e os que enganam.

17 *Jó 19.9Despoja os *Jó 3.14conselheiros,

e faz os *Jó 9.24juízes tolos.

18 *Sl 116.16Dissolve a autoridade dos reis

e cinge os lombos deles com um cinto.

19 Despoja os sacerdotes

e abate os *Jó 21.7;22.8;24.22;34.24-28;35.9poderosos.

20 Emudece os que são dignos da fé

*Jó 17.4;32.9e tira o entendimento aos anciãos.

21 *Jó 34.19;Sl 107.40Derrama desprezo sobre os príncipes

*Jó 12.18e afrouxa o cinto dos fortes.

22 Das trevas *Dn 2.22;1Co 4.5revela coisas profundas

e traz à luz a sombra da morte.

23 *Is 9.3;26.15Multiplica as nações e fá-las perecer;

dissipa as nações e as congrega.

24 *Jó 12.20Tira o entendimento aos príncipes do povo da terra

e fá-los errar num deserto em que não há caminho.

25 Eles *Jó 5.14, ref.apalpam trevas e não luz;

e fá-los *Is 24.20cambalear como um ébrio.

1 Kaj Ijob respondis kaj diris:

2 Certe, vi solaj estas homoj,

Kaj kun vi mortos la saĝo.

3 Mi ankaŭ havas koron, kiel vi;

Mi ne estas malpli valora ol vi;

Kiu ne povas paroli tiele?

4 Mi fariĝis mokataĵo por mia amiko,

Mi, kiu vokadis al Dio kaj estis aŭskultata;

Virtulo kaj senkulpulo fariĝis mokataĵo;

5 Malestimata lucerneto li estas antaŭ la pensoj de feliĉuloj,

Pretigita por migrantoj.

6 Bonstataj estas la tendoj de rabistoj,

Kaj sendanĝerecon havas la incitantoj de Dio,

Tiuj, kiuj portas Dion en sia mano.

7 Vere, demandu la brutojn, kaj ili instruos vin;

La birdojn de la ĉielo, kaj ili diros al vi;

8 Aŭ parolu kun la tero, kaj ĝi klarigos al vi;

Kaj rakontos al vi la fiŝoj de la maro.

9 Kiu ne ekscius el ĉio ĉi tio,

Ke la mano de la Eternulo tion faris,

10 De Tiu, en kies mano estas la animo de ĉio vivanta

Kaj la spirito de ĉiu homa karno?

11 La orelo esploras ja la parolon,

Kaj la palato gustumas al si la manĝaĵon.

12 La maljunuloj posedas saĝon,

Kaj la grandaĝuloj kompetentecon.

13 Ĉe Li estas la saĝo kaj la forto;

Ĉe Li estas konsilo kaj kompetenteco.

14 Kion Li detruas, tio ne rekonstruiĝas;

Kiun Li enŝlosos, tiu ne liberiĝos.

15 Kiam Li digas la akvon, ĝi elsekiĝas;

Kiam Li fluigas ĝin, ĝi renversas la teron.

16 Ĉe Li estas potenco kaj forto;

Lia estas tiu, kiu eraras, kaj tiu, kiu erarigas.

17 Li irigas konsilistojn kiel erarvagantojn,

Kaj la juĝistojn Li faras malsaĝaj.

18 La ligilojn de reĝoj Li malligas,

Kaj Li ligas per zono iliajn lumbojn.

19 Li erarvagigas la pastrojn

Kaj faligas la potenculojn.

20 Li mutigas la lipojn de fidinduloj

Kaj forprenas de maljunuloj la prudenton.

21 Li verŝas honton sur eminentulojn

Kaj malfirmigas la zonon de potenculoj.

22 Li malkovras profundaĵon el meze de mallumo,

Kaj mortan ombron Li elirigas en la lumon.

23 Li grandigas naciojn kaj pereigas ilin,

Disvastigas naciojn kaj forpelas ilin.

24 Li senkuraĝigas la ĉefojn de la popolo de la lando

Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja;

25 Ili palpas en mallumo, en senlumeco;

Kaj Li ŝanceliĝigas ilin kiel ebriuloj.