1 Então, respondeu Elifaz, temanita:

2 Se alguém intentar falar-te, enfadar-te-ás?

Mas *Jó 32.18-20quem poderá conter as palavras?

3 Eis *Jó 4.3-4;29.15-16,21,25que tens ensinado a muitos

e tens fortalecido as mãos fracas.

4 As tuas palavras têm sustentado aos que estavam caindo,

e tens fortalecido os joelhos trêmulos.

5 Porém, agora, que se trata de ti, te *Jó 6.14enfadas;

agora, *Jó 19.21que és atingido, te perturbas.

6 *Jó 1.1O teu temor de Deus não é a tua confiança,

e a tua esperança, a integridade dos teus caminhos?

7 Lembra-te, pois, *Jó 8.20;36.6-7;Sl 37.25quem, sendo inocente, jamais pereceu?

E onde foram os retos exterminados?

8 Conforme tenho visto, *Jó 15.31,35;Pv 22.8;Os 10.13;Gl 6.7os que cultivam iniquidade

e semeiam aflição as segam.

9 Pelo *Jó 15.30;Is 11.4;30.33;2Ts 2.8assopro de Deus, perecem

e, *Jó 40.11-13pela rajada da sua ira, são consumidos.

10 *Jó 5.15;Sl 58.6O rugido do leão, e a voz do leão feroz,

e os dentes dos leões novos são quebrados.

11 *Jó 29.17O leão velho perece por falta de presa,

e os *Jó 5.4;20.10;27.14cachorros da leoa são espalhados.

12 Mas a mim se me disse uma palavra *Jó 4.12-17;33.15-18em segredo,

e os meus ouvidos perceberam *Jó 26.14um sussurro dela.

13 No meio dos pensamentos que nascem das visões noturnas,

quando profundo sono cai sobre os homens,

14 sobrevieram-me medo e tremor,

que fizeram estremecer todos os meus ossos.

15 Então, passou um sopro sobre o meu rosto;

arrepiaram-se os cabelos da minha carne.

16 Alguém, cuja aparência eu não podia discernir, parou;

um vulto estava diante dos meus olhos.

Houve silêncio, e ouvi uma voz:

17 Pode o *Jó 9.2;25.4mortal ser justo diante de Deus?

Pode o varão ser puro diante do seu *Jó 31.15;32.22;35.10;36.3Criador?

18 Eis que *Jó 15.15Deus não confia nos seus servos

e aos seus anjos atribui loucura.

19 Quanto mais aos que moram *Jó 10.9;33.6em casas de lodo,

que têm *Jó 22.16;Gn 2.7;3.19o seu fundamento no pó,

e que são machucados como a traça!

20 *Jó 14.2Nascem de manhã e, à tarde, são destruídos.

*Jó 14.20;20.7Perecem para sempre, sem que disso se faça caso.

21 Se dentro deles é arrancada *Jó 8.22a corda da tenda,

morrem e *Jó 18.21;36.12não atingem a sabedoria.

1 Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:

2 Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta?

Sed kiu povas deteni sin de parolado?

3 Jen vi multajn instruis,

Kaj manojn senfortiĝintajn vi refortigis;

4 Falantojn restarigis viaj vortoj,

Kaj fleksiĝantajn genuojn vi fortigis;

5 Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton;

Ĝi ektuŝis vin, kaj vi ektimis.

6 Ĉu ne via timo antaŭ Dio estas via konsolo?

Ĉu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?

7 Rememoru do, ĉu pereis iu senkulpa?

Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?

8 Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn,

Tiuj ilin rikoltas;

9 De la ekblovo de Dio ili pereas,

Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.

10 La kriado de leono kaj la voĉo de leopardo silentiĝis,

Kaj la dentoj de junaj leonoj rompiĝis;

11 Leono pereis pro manko de manĝaĵo,

Kaj idoj de leonino diskuris.

12 Kaj al mi kaŝe alvenis vorto,

Kaj mia orelo kaptis parteton de ĝi.

13 Dum meditado pri la vizioj de la nokto,

Kiam profunda dormo falas sur la homojn,

14 Atakis min teruro kaj tremo,

Kaj ĉiuj miaj ostoj eksentis timon.

15 Kaj spirito traflugis antaŭ mi,

Kaj la haroj sur mia korpo rigidiĝis.

16 Staris bildo antaŭ miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni ĝian aspekton;

Estis silento, kaj mi ekaŭdis voĉon, dirantan:

17 Ĉu homo estas pli justa ol Dio?

Ĉu viro estas pli pura ol lia Kreinto?

18 Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas,

Kaj Siajn anĝelojn Li trovas mallaŭdindaj:

19 Des pli koncerne tiujn,

Kiuj loĝas en argilaj dometoj,

Fonditaj sur tero,

Kaj kiujn formanĝas vermoj.

20 De la mateno ĝis la vespero ili disfalas,

Pereas por ĉiam, kaj neniu tion atentas.

21 La fadeno de ilia vivo estas distranĉita;

Ili mortas, kaj ne en saĝeco.