Jó 11

Ο Σωφάρ κατηγορεί τον Ιώβ

1 Τότε μίλησε ο Σωφάρ, ο Νααμαθίτης.

2 Αυτός ο χείμαρρος των λόγων

θα μείνει αναπάντητος;

Όταν μιλάει κανείς πολύ

θα πει πως έχει δίκιο;

3 Λες πως οι φλυαρίες σου

θα μας αποστομώσουν;

Πώς μπορείς τάχα να χλευάζεις

χωρίς επίπληξη καμιά;

4 Είπες ότι σωστά είναι τα λόγια σου

και πως είσαι άμεμπτος ενώπιον του Θεού.

5 Αχ! Και να μίλαγε ο Θεός ο ίδιος

και ν’ άνοιγε τα χείλη του

για να σου απαντήσει όπως σου πρέπει!

6 Για να σου φανερώσει της σοφίας τα μυστικά

αυτά που είναι πολύ βαθιά

για τη δική μας γνώση.

Τότε θα καταλάβαινες

πως παραβλέπει ο Θεός πολλά απ’ τ’ ανομήματά σου.

7 Θαρρείς ότι μπορείς τα βάθη να νοήσεις του Θεού,

τα μυστικά να εξιχνιάσεις του Παντοδύναμου;

8 Είναι ψηλότερα κι από τον ουρανό·

σαν τι μπορείς να κάνεις;

Και πιο βαθιά από τον άδη·

να μάθεις τι μπορείς;

9 Σ’ έκταση ξεπερνούν τη γη,

κι είναι πλατύτερα, απ’ τη θάλασσα.

10 Αν ο Θεός περάσει και συλλάβει κάποιον,

και τονε φέρει μπρος στο δικαστήριο,

ποιος μπορεί να του αντισταθεί;

11 Εκείνος που καλά γνωρίζει τους πανούργους

δε θα μπορούσε να διακρίνει το δόλο τους;

12 Μα ο ανόητος, σοφός να γίνει δεν μπορεί·

όπως δεν γίνεται ένα άγριο γαϊδουράκι

ήμερο να γεννηθεί.*Ο στ. 12 στα εβρ. είναι ασαφής και η μετ. αβέβαιη. Το άγριο γαϊδουράκι θεωρείτο σύμβολο ατίθασης συμπεριφοράς λόγω του χαρακτήρος του.

13 Στρέψε, Ιώβ, την καρδιά σου στο Θεό

και παρακλητικά σ’ αυτόν

τα χέρια σου άπλωσέ τα.

14 Πρώτα όμως απ’ την ανομία καθάρισ’ τα

και μην αφήσεις την αδικία

άλλο στο σπίτι σου να μένει.

15 Τότε χωρίς καμιά ενοχή θα τον κοιτάς στα μάτια το Θεό·

θα είσαι ακλόνητος

και δίχως διόλου φόβο.

16 Τότε θα λησμονήσεις την ταλαιπωρία σου·

θα ’ναι στη μνήμη σου

όπως τα νερά,

που κύλησαν και φύγαν.

17 Θα γίνει φωτεινότερη η ζωή σου

κι από τη λάμψη του μεσημεριού,

κι οι σκοτεινές της ώρες θα ’ναι

σαν τη λαμπρότητα του πρωινού.

18 Θα ζεις με ασφάλεια,

με μια καινούρια ελπίδα·

ακόμα και ταπεινωμένος

θα μπορείς ήσυχος να κοιμάσαι.

19 Θα πέφτεις για ν’ αναπαυτείς

και δε θα ’ναι κανείς να σε τρομάξει·

απεναντίας, την εύνοιά σου,

πολλοί θα τη ζητούν.

20 Όμως οι ασεβείς θα κουραστούν,

μάταια γυρεύοντας βοήθεια·

η μόνη τους ελπίδα θα ’ναι ο θάνατος.

Zofar

1 Então, Zofar, de Naamate, respondeu:

2 "Ficarão sem resposta todas essas palavras?

Irá confirmar-se o que esse tagarela diz?

3 A sua conversa tola calará os homens?

Ninguém o repreenderá pela sua zombaria?

4 Você diz a Deus: ‘A doutrina que eu professo é perfeita,

e sou puro aos teus olhos’.

5 Ah, se Deus falasse com você,

se contra você abrisse os lábios

6 e revelasse os segredos da sabedoria!

Pois a verdadeira sabedoria tem dois lados.

Fique sabendo que Deus se esqueceu

de alguns dos seus pecados.*11.6 O significado dessa frase em hebraico é incerto.

7 "Você consegue perscrutar os mistérios de Deus?

Pode sondar os limites do Todo-poderoso?*11.7 Hebraico: Shadai.

8 São mais altos que os céus! —

O que você poderá fazer?

São mais profundos que o Sheol!*11.8 Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas ou morte. —

O que você poderá saber?

9 O comprimento dele é maior que a terra,

e a sua largura é maior que o mar.

10 "Se, ao passar, ele ordena uma prisão

e convoca o tribunal, quem poderá opor-se?

11 Pois ele conhece os enganadores;

acaso ele não reconhece a iniquidade logo que a vê?

12 Mas o tolo só será sábio

quando a cria do jumento selvagem nascer homem.*11.12 Ou nascer domesticada.

13 "Contudo, se você lhe consagrar o coração

e estender as mãos para ele;

14 se afastar das suas mãos o pecado

e não permitir que a maldade habite na sua tenda,

15 então, livre de culpa, você erguerá o rosto;

será firme e destemido.

16 Você se esquecerá das suas desgraças,

lembrando-as apenas como águas passadas.

17 A vida será mais refulgente que o meio-dia,

e as trevas serão como a manhã no seu fulgor.

18 Você estará confiante,

graças à esperança que haverá;

olhará ao redor e repousará em segurança.

19 Você se deitará e não terá medo de ninguém,

e muitos procurarão o seu favor.

20 Mas os olhos dos ímpios fenecerão

e se encontrarão sem refúgio;

o suspiro da morte será a esperança que terão".