Jó 26

Ο Ιώβ διακηρύττει την εξουσία του Θεού

1 Ο Ιώβ αποκρίθηκε:

2 Σπουδαία βοήθεια έδωσες εσύ σ’ έναν αδύναμο,

στήριγμα σ’ έναν εξουθενωμένο σαν εμένα!

3 Σπουδαίες δίνεις συμβουλές σ’ εμένα, τον ασύνετο,

κι όλη σου τη σοφία μου χαρίζεις!

4 Αλλά σε ποιον τα λόγια σου απευθύνονται

και ποιος σ’ εμπνέει έτσι να μιλάς;

5 Τρέμουνε των νεκρών τα πνεύματα

κάτω απ’ των ωκεανών τα βάθη.

6 Γυμνός μπρος στο Θεό είν’ ο άδης,

κι ο κάτω κόσμος δίχως κάλυμμα.

7 Αυτός πάνω από το κενό τον ουρανό τεντώνει,

τη γη κρεμάει πάνω απ’ το τίποτα.

8 Κλείνει μέσα στα νέφη τη βροχή

και δεν τ’ αφήνει να σκιστούν από το βάρος της.

9 Το θρόνο του σκεπάζει με πυκνά μαύρα σύννεφα,

με τρόπο που να μην μπορεί

κανένας να τον δει.

10 Χάραξε κύκλο γύρω στης θάλασσας την επιφάνεια

κι έτσι έβαλε όρια

ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι.

11 Τρέμουν οι στύλοι τ’ ουρανού

και συγκλονίζονται απ’ τις απειλές του.

12 Τη θάλασσα με την ισχύ του την υπόταξε

και με την αξιοσύνη του

σύντριψε τη Ραάβ.

13 Με τη δική του την πνοή καθάρισαν οι ουρανοί

και το δικό του χέρι εξόντωσε

το γοργοσάλευτο το φίδι.*το γοργοσάλευτο το φίδι. Άλλη ονομασία για τον Λεβιάθαν.

14 Όμως αυτά δεν είναι παρά ελάχιστα

απ’ τα μεγάλα έργα του,

που την ηχώ τους μόνο

ακούσαμε αμυδρά.

Μα το πραγματικό το μέγεθος της δύναμής του

ποιος θα μπορέσει μες στο νου να το χωρέσει;

Jó

1 Então, Jó respondeu:

2 "Grande foi a ajuda que você deu ao desvalido!

Que socorro você prestou ao braço frágil!

3 Belo conselho você ofereceu a quem não é sábio,

e que grande sabedoria você revelou!

4 Quem o ajudou a proferir essas palavras?

Por meio de que espírito você falou?

5 "Os mortos tremem de angústia debaixo das águas;

estremecem os que nelas vivem.

6 Nu está o Sheol*26.6 Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas ou morte. diante de Deus,

e nada encobre a Destruição.*26.6 Hebraico: Abadom.

7 Ele estende os céus do norte sobre o espaço vazio;

suspende a terra sobre o nada.

8 Envolve as águas nas suas nuvens,

e estas não se rompem sob o peso delas.

9 Ele cobre a face da lua cheia

ao estender sobre ela as suas nuvens.

10 Traça o horizonte sobre a superfície das águas

para servir de limite entre a luz e as trevas.

11 As colunas dos céus estremecem,

aterrorizadas por sua repreensão.

12 Com o seu poder, agitou o mar;

com a sua sabedoria, despedaçou Raabe.*26.12 Referência ao mar revolto personificado, sobre o qual o Senhor exerce domínio.

13 Com o seu sopro, os céus ficaram límpidos;

a sua mão perfurou a serpente arisca.

14 Veja só, tudo isso é apenas uma amostra das suas obras!*26.14 Hebraico: a borda das suas obras.

Tudo o que ouvimos dele são meros sussurros.

Quem, no entanto, poderá compreender o trovão do seu poder?".