Jó 27

Ο Ιώβ περιγράφει το μέλλον του ασεβή

1 Ο Ιώβ εξακολούθησε την ομιλία του.

2 Μα τον αληθινό Θεό, τον Παντοδύναμο,

που αρνείται να μου δώσει δίκιο

και μου πικραίνει τη ζωή!

3 Όσο μου δίνει ο Θεός λίγη ζωή

και τη δική του την πνοή για ν’ ανασαίνω,

4 τα χείλη μου δε θα προφέρουν τίποτε άδικο

κι η γλώσσα μου ποτέ δε θα πει ψέμα.

5 Ποτέ μου εγώ δε θα σας δώσω δίκιο·

κι ως του θανάτου μου τη μέρα θα επιμένω

πως είμαι αθώος.

6 Το δίκιο μου υποστηρίζω και δε σκοπεύω να παραιτηθώ·

μες στη ζωή μου ολάκερη για τίποτα

δε με κατηγορεί η συνείδησή μου.

Ο Θεός τιμωρεί τους ασεβείς

7 Ας έχει ο εχθρός μου, ο αντίπαλός μου,

τη μοίρα του ασεβή

και του παράνομου!

8 Τι μένει πια στον ασεβή,

όταν του κόβει ο Θεός το νήμα της ζωής του;

9 Δεν πρόκειται να τον ακούσει ο Θεός

όταν μονάχα στον καιρό της θλίψης του

φωνάζει για βοήθεια.

10 Θα ’πρεπε στο Θεό τον παντοδύναμο

να βρίσκει τη χαρά του

και πάντα να προσεύχεται σ’ αυτόν.

11 Εγώ θα σας διδάξω του Θεού τη δύναμη·

τα σχέδια του Παντοδύναμου

δε θα σας κρύψω.

12 Άλλωστε όλοι εσείς καλά τα ξέρετε·

γιατί, λοιπόν, τα λόγια σας

τόσο είναι κούφια;

13 Να*Οι στ. 13-23 θεωρούνται από πολλούς ότι αρχικά αποτελούσαν ανεξάρτητο κείμενο. ποιο μερίδιο θα ’χει ο ασεβής απ’ το Θεό

και ποια θα λάβουν τιμωρία οι τύραννοι από τον Παντοδύναμο:

14 Όσο πολλά κι αν είναι τα παιδιά του,

στον πόλεμο θα σκοτωθούν·

και το ψωμί η γενιά του

δεν θα το χορτάσει.

15 Αυτούς που θ’ απομείνουν

θα τους βρει θανατικό,

χωρίς ούτε κι οι χήρες τους

να τους μοιρολογήσουν.

16 Κι αν συσσωρεύει ασήμι σαν το χώμα

και φορεσιές μαζεύει πέρα απ’ όσες χρειάζεται,

17 αυτός μαζεύει, μα θα τις φορέσει ο δίκαιος

και το ασήμι ο αθώος θα το πάρει.

18 Χτίζει ο ασεβής το σπίτι του όπως ο σκόρος:

εύθραυστο·

σαν την αχυροκαλυβίτσα του αγροφύλακα.

19 Πλούσιος πέφτει για να κοιμηθεί

μέσα στο σπίτι του,

κι ώσπου τα μάτια του ν’ ανοίξει,

το σπίτι έχει χαθεί.

20 Οι φόβοι τον προφταίνουν σαν πλημμύρα

και μες στη νύχτα τον αρπάζει η θύελλα.

21 Φυσάει σιρόκος, τον σηκώνει

και τον παίρνει·

βίαια τον αρπάζει από το σπίτι του.

22 Πάνω του δίχως λύπηση ορμά

κι εκείνος προσπαθεί να του ξεφύγει.

23 Ουρλιάζει και σφυρίζει πίσω απ’ τον ασεβή

καθώς εκείνος τρέχει·

και τον τρομοκρατεί με χαστουκίσματα.

Palavra final de Jó aos seus amigos

1 Jó prosseguiu no seu discurso:

2 "Tão certo como vive Deus, que me negou justiça,

e o Todo-poderoso,*27.2 Hebraico: Shadai; também nos versículos 10, 11 e 13. que deu amargura à minha alma,

3 enquanto eu tiver vida

e o fôlego de Deus nas minhas narinas,

4 os meus lábios não falarão maldade,

e a minha língua não proferirá nada que seja falso.

5 Nunca darei razão a vocês!

Até a morte, jamais negarei a minha integridade.

6 Manterei a minha retidão; nunca a deixarei.

Enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá.

7 "Sejam os meus inimigos como os ímpios,

e os meus adversários como os injustos!

8 Pois qual é a esperança do ímpio, quando é eliminado,

quando Deus lhe tira a vida?

9 Ouvirá Deus o seu clamor

quando vier sobre ele a aflição?

10 Terá ele prazer no Todo-poderoso?

Chamará a Deus a cada instante?

11 "Eu os instruirei sobre o poder de Deus;

não esconderei de vocês os caminhos do Todo-poderoso.

12 Pois a verdade é que todos vocês já viram isso.

Então, por que essa conversa sem sentido?

13 "Este é o destino que Deus determinou para o ímpio,

a herança que os cruéis recebem do Todo-poderoso:

14 por mais filhos que o ímpio tenha,

o destino deles é a espada;

a sua prole jamais terá comida suficiente.

15 A epidemia sepultará aqueles que lhe sobreviverem,

e as suas viúvas não chorarão por eles.

16 Ainda que ele acumule prata como pó

e amontoe roupas como barro,

17 o que ele armazenar ficará para os justos,

e os inocentes dividirão a sua prata.

18 A casa que ele constrói é como casulo de traça,

como cabana feita pela sentinela.

19 Rico ele se deita, mas nunca mais o será!

Quando abre os olhos, tudo se foi.

20 Pavores vêm sobre ele como uma enchente;

de noite, a tempestade o leva de roldão.

21 O vento leste o leva, e ele desaparece;

arranca-o do seu lugar.

22 Atira-se contra ele sem piedade,

enquanto ele foge às pressas do seu poder.

23 Bate palmas contra ele com desprezo

e com assobios o expele do seu lugar".