Jó 12

Ο Ιώβ μιλάει για τη δύναμη και τη σοφία του Θεού

1 Ο Ιώβ απάντησε:

2 Είσαστε, αλήθεια, πολύ έξυπνοι!

Όταν εσείς πεθάνετε θα λείψει κι η σοφία.

3 Αλλά κι εγώ έχω σύνεση όπως κι εσείς,

δεν είμαι διόλου κατώτερός σας·

ετούτα όλα που είπατε

ποιος τάχα δεν τα ξέρει;

4 Έγινα ο περίγελως των φίλων μου, εγώ

που άλλοτε παρακαλούσα το Θεό

κι εκείνος μου απαντούσε.

Περίγελως ο δίκαιος κι ο άμεμπτος!

5 Ο ευτυχισμένος σκέφτεται

πως στο δυστυχισμένο

ταιριάζει η περιφρόνηση.

Να σπρώξει δεν διστάζει

εκείνον που τα πόδια του δεν τον βαστούν!

6 Αλλά στα σπίτια των ληστών καλά περνούν,

κι είναι ασφαλείς αυτοί,

που το Θεό εξοργίζουν·

κατάφεραν στη διάθεσή τους να ’χουν το Θεό!

7 Ωστόσο ρώτησε τα ζώα,

θα σε διδάξουν·

ρώτησε τα πουλιά

και θα σου πουν·

8 μίλα στη γη

και θα σου δώσει μάθημα·

της θάλασσας τα ψάρια

θα σου διηγηθούνε.

9 Ποιο απ’ όλα αυτά δεν ξέρει

πως το ’πλασε το χέρι του Θεού;

10 Στο χέρι του είναι η ζωή

κάθε πλάσματος ζωντανού,

και κάθε ανθρώπου η πνοή προέρχεται απ’ αυτόν.

11 Το αυτί διακρίνει τις κουβέντες,

όπως καταλαβαίνει ο ουρανίσκος

τη γεύση της τροφής.

12 Λένε πως βρίσκεις στους γερόντους τη σοφία,

στους ηλικιωμένους σύνεση.

13 Μα στο Θεό ανήκει όλη η σοφία

κι όλη η σύνεση,

κι ακόμα έχει τη δύναμη και ξέρει να ενεργεί.

14 Ό,τι αυτός γκρεμίζει

δεν ξαναχτίζεται·

κι όποιον κλείσει στη φυλακή

δε θα ελευθερωθεί.

15 Κρατάει τη βροχή, κι όλα ξεραίνονται·

ελευθερώνει τα νερά

και πλημμυρίζει η γη.

16 Δική του είν’ η δύναμη και η σοφία·

δικός του είναι κι εκείνος που πλανιέται

κι εκείνος που πλανά.

17 Αυτός κάνει τους πρόκριτους

να περπατούν ξυπόλητοι,

και τους κριτές απομωραίνει.

18 Την εξουσία των βασιλιάδων καταλύει

και στην αιχμαλωσία τούς οδηγεί.

19 Κάνει τους ιερείς να περπατούν ξυπόλητοι,

και προκαλεί των ισχυρών την πτώση.

20 Παίρνει το λόγο απ’ τους ρήτορες τους ικανούς

κι από τους γέροντες τη σύνεση.

21 Ρίχνει την καταφρόνια πάνω στους άρχοντες

και παίρνει από τους ισχυρούς την εξουσία.

22 Γυμνώνει τις αβύσσους απ’ τα σκότη τους

κι ό,τι βρισκόταν στη σκιά

στο φως το φέρνει.

23 Λαούς τούς ανυψώνει

ή τους καταστρέφει·

κάνει ένα έθνος ν’ απλωθεί

κι έπειτα να χαθεί.

24 Παίρνει τη φρόνηση από τους ηγεμόνες των λαών της γης,

και τους αφήνει να περιπλανιούνται

σε δίχως μονοπάτια ερημιές,

25 να ψηλαφούνε δίχως φως μες στο σκοτάδι,

και σαν τους μεθυσμένους να παραπατούν.

Jó

1 Então, Jó respondeu:

2 "Sem dúvida, vocês são o povo,

e a sabedoria morrerá com vocês!

3 Mas eu tenho a mesma capacidade de pensar que vocês têm;

não sou inferior a vocês.

Quem não sabe dessas coisas?

4 "Tornei-me objeto de riso para os meus amigos

— logo eu, que clamava a Deus e ele me respondia;

eu, íntegro e irrepreensível,

tornei-me um mero objeto de riso!

5 Quem está bem despreza a desgraça,

o destino daqueles cujos pés escorregam.*12.5 Ou desgraça; é um golpe para aqueles cujos pés escorregam.

6 Mas as tendas dos saqueadores encontram-se em paz,

e aqueles que provocam Deus estão em plena segurança,

aqueles que transportam o seu deus nas mãos.*12.6 Ou seguros naquilo que a mão de Deus lhes traz; ou ainda aqueles a quem Deus traz na sua mão.

7 "Pergunte, porém, aos animais, e eles o ensinarão,

ou às aves do céu, e elas contarão a você.

8 Interrogue a terra, e ela o instruirá;

deixe que os peixes do mar o informem.

9 Quem de todos eles ignora

que a mão do Senhor fez isso?

10 Na sua mão está a vida de cada criatura

e o fôlego de toda a humanidade.

11 O ouvido não examina as palavras

como a língua prova a comida?

12 A sabedoria se acha entre os idosos,

e a vida longa traz entendimento.*12.12 Ou Não está a sabedoria entre os idosos? E a vida longa não traz entendimento?

13 "Deus é que tem sabedoria e poder;

a ele pertencem o conselho e o entendimento.

14 O que ele derruba não se pode reconstruir;

quem ele aprisiona ninguém pode libertar.

15 Se ele retém as águas, predomina a seca;

se as solta, devastam a terra.

16 A ele pertencem a força e a sabedoria;

tanto o que erra quanto o que induz ao erro são dele.

17 Ele dispensa e despoja os conselheiros

e faz os juízes de tolos.

18 Tira as algemas postas pelos reis

e lhes amarra uma corda*12.18 Ou algemas de reis e amarra um cinto. na cintura.

19 Ele dispensa os sacerdotes em humilhação

e arruína os homens de sólida posição.

20 Cala os lábios dos conselheiros de confiança

e tira o discernimento dos anciãos.

21 Derrama desprezo sobre os nobres

e desarma os poderosos.

22 Revela coisas profundas da escuridão

e traz à luz densas trevas.

23 Dá grandeza às nações e as destrói;

faz crescer as nações e as dispersa.

24 Priva da razão os líderes da terra

e os faz perambular perdidos pelo deserto.

25 Andam tateando nas trevas sem nenhuma luz;

ele os faz cambalear como bêbados.