Jó 36

Ο Ελιού εγκωμιάζει τη μεγαλοσύνη του Θεού

1 Ο Ελιού συνέχισε την ομιλία του.

2 Κάνε, Ιώβ, λίγη ακόμα υπομονή

μ’ αυτή τη διδαχή μου.

Κάτι έχω ακόμη να προσθέσω,

για να υποστηρίξω το Θεό.

3 Τις γνώσεις μου τις φέρνω από μακριά,

για να δικαιώσω το δημιουργό μου.

4 Είναι η καθαρή αλήθεια ό,τι θα πω·

έχεις μπροστά σου κάποιον

που το θέμα του άριστα το κατέχει.

5 Ναι, ο Θεός είν’ ισχυρός

κι αδιάφορος δεν μένει·

στέκει στις αποφάσεις του αμετακίνητος.

6 Τον ασεβή δεν τον αφήνει στη ζωή·

σ’ όσους καταπιέζονται

το δίκιο τους το δίνει.

7 Τα μάτια του δεν τ’ αποστρέφει από τους δίκαιους·

κι αν κυβερνούν μαζί με βασιλιάδες,

παντοτινά στο θρόνο τούς αφήνει

να δέχονται τιμές.

8 Αλλ’ αν φυλακιστούν

και κάτω απ’ τα δεσμά τους υποφέρουν,

9 είναι για να τους δείξει

ποια τα έργα τους, οι ανομίες τους

και η αλαζονεία.

10 Τους κάνει να προσέχουν

όταν τους προειδοποιεί

και τους καλεί απ’ το κακό να επιστραφούνε.

11 Αν υπακούσουνε και τον υπηρετήσουν

θα ζήσουν τη ζωή τους ως το τέλος

μέσα στην ευτυχία και τη χαρά.

12 Αλλ’ αν δεν υπακούσουν

το χαμό τους προκαλούν

και θα πεθάνουν μες στην αφροσύνη τους.

13 Άνθρωποι με καρδιά ασεβή,

συνέχεια με το Θεό τα βάζουν·

δεν τον παρακαλούν να τους βοηθήσει

όταν τους τιμωρεί.

14 Πεθαίνουν σε ηλικία νεανική

κι είναι τα τέλη της ζωής τους ντροπιασμένα.

15 Μα ο Θεός μες απ’ τη θλίψη τελειοποιεί αυτούς που θλίβονται·

με τις δοκιμασίες τούς διδάσκει.

16 Έτσι κι εσένα, Ιώβ, άλλοτε σ’ είχε γλιτώσει από τη θλίψη,

δίνοντάς σου αντίθετα μεγάλη άνεση.

Ήτανε το τραπέζι σου γεμάτο

από τις πιο εκλεκτές τροφές.

17 Μα τώρα σου έχει αναγγελθεί η καταδίκη σου

και της ασέβειας την πληρωμή λαβαίνεις.

18 Πρόσεξε μη σε φέρει ο θυμός σου σ’ εξέγερση ενάντια στο Θεό·

και μη νομίσεις πως θ’ απαλλαγείς

προσφέροντάς του πλούσια δώρα.

19 Δε θα σου έφτανε όλος σου ο πλούτος·

δε θα σε βοηθούσε το χρυσάφι σου,

ούτε της δύναμής σου όλα τα μέσα.

20 Μην την αποζητάς τη νύχτα εκείνη,

που όλα τα έθνη θα καταστραφούν.

21 Φυλάξου! Μη στραφείς προς το κακό,

ακόμη κι αν θαρρείς

πως προτιμότερο είναι αυτό από τις θλίψεις σου.

Το μεγαλείο του Θεού

22 Βλέπεις, Ιώβ, είναι μεγάλος ο Θεός·

τόση πολλή έχει δύναμη.

Ποιος μπορεί να διδάξει όπως αυτός;

23 Ποιος μπορεί να του υποδείξει τι να κάνει;

ποιος μπορεί να του πει ότι αδίκησε;

24 Μη λησμονάς το έργο του να εγκωμιάζεις,

που με ωδές το εξυμνούν οι άνθρωποι.

25 Όλοι μπορούν να το θαυμάσουν,

έστω κι αν το κοιτάζει ο άνθρωπος μονάχα από μακριά.

26 Βλέπεις, Ιώβ, είναι μεγάλος ο Θεός

κι άπιαστος για τη σκέψη μας.

Αμέτρητος των χρόνων του ο αριθμός.

27 Αυτός συλλέγει του νερού τις στάλες,

ατμό τις κάνει, ομίχλη

ή φτιάχνει τη βροχή,

28 που ξεχειλίζει από τα σύννεφα

και χύνεται πάνω στο πλήθος των ανθρώπων.

29 Μπορεί κανείς να καταλάβει

πώς ξεδιπλώνονται τα σύννεφα,

πώς η βροχή ξεσπάει στο θόλο τ’ ουρανού;

30 Φωτίζει μ’ αστραπές τα σύννεφα,

ενώ της θάλασσας τα βάθη μένουν σκοτεινά.

31 Μ’ αυτόν τον τρόπο κυβερνάει τους λαούς,

τους προμηθεύει άφθονη τροφή.

32 Παίρνει την αστραπή μες στις παλάμες του,

την κατευθύνει σε ορισμένο στόχο.

33 Ο κεραυνός την καταιγίδα προμηνά·

και τα κοπάδια ακόμα νιώθουν ότι πλησιάζει.

1 Eliú prosseguiu:

2 "Peço-lhe que seja um pouco mais paciente comigo,

e mostrarei a você que se pode dizer

mais verdades em defesa de Deus.

3 Vem de longe o meu conhecimento;

atribuirei justiça ao meu Criador.

4 Tenha a certeza de que não há falsidade nas minhas palavras;

quem está com você é a perfeição no conhecimento.

5 "Deus é poderoso, mas não despreza os homens;

é poderoso e firme no seu propósito.

6 Não poupa a vida dos ímpios,

mas garante os direitos dos aflitos.

7 Não tira os olhos do justo;

ele o põe nos tronos com os reis e o exalta para sempre.

8 Se, porém, os homens forem acorrentados,

presos firmemente com as cordas da aflição,

9 ele lhes dirá o que fizeram

e que pecaram com arrogância.

10 Ele os fará ouvir a correção

e lhes ordenará que se arrependam do mal que praticaram.

11 Se lhe obedecerem e lhe servirem,

serão prósperos até o fim dos seus dias

e terão contentamento nos anos que lhes restam.

12 Se, porém, não obedecerem,

perecerão à espada*36.12 Ou atravessarão o Rio.

e morrerão na ignorância.

13 "Os que têm coração ímpio guardam ressentimento;

mesmo quando acorrentados, não clamam por socorro.

14 Morrem em plena juventude

entre os prostitutos dos santuários.

15 Os que sofrem, porém, ele os livra em meio ao sofrimento;

na aflição, ele lhes fala.

16 "Ele o está atraindo para longe das mandíbulas da aflição,

para um lugar amplo e livre,

para o conforto da mesa farta e seleta que você terá.

17 Mas, agora, farto sobre você é o julgamento que cabe aos ímpios;

o julgamento e a justiça o pegaram.

18 Cuidado! Que ninguém o seduza com riquezas;

não se deixe desviar por suborno, por maior que este seja.

19 Acaso as suas riquezas, ou mesmo todos os seus grandes esforços,

dariam a você apoio e alívio da aflição?

20 Não anseie pela noite,

quando o povo é tirado dos seus lares.*36.20 O significado dos versículos 18-20 em hebraico é incerto.

21 Cuidado! Não se volte para a iniquidade,

que você parece preferir à aflição.

22 "Deus é exaltado pelo seu poder.

Quem é mestre como ele?

23 Quem lhe prescreveu os caminhos

ou lhe disse: ‘Agiste mal’?

24 Lembre-se de exaltar as suas obras,

às quais os homens dedicam cânticos de louvor.

25 Toda a humanidade as vê;

de lugares distantes os homens as contemplam.

26 Como Deus é grande! Ultrapassa o nosso entendimento!

Não há como calcular os anos da sua existência.

27 "Ele atrai as gotas de água,

que se dissolvem e descem como chuva para os regatos;*36.27 Ou destilam como chuva da névoa.

28 as nuvens as despejam em aguaceiros

sobre a humanidade.

29 Quem pode entender como ele estende as suas nuvens,

como ele troveja desde o seu pavilhão?

30 Observe como ele espalha relâmpagos ao redor,

iluminando até as profundezas do mar.

31 É assim que ele governa*36.31 Ou nutre. as nações

e lhes fornece grande fartura.

32 Ele enche as mãos de relâmpagos

e lhes determina o alvo que deverão atingir.

33 O trovão anuncia a tempestade que está a caminho;

até o gado pressente a sua chegada.*36.33 O significado dessa frase em hebraico é incerto.