Jó 13

Ο Ιώβ υποστηρίζει την ακεραιότητά του

1 Να, λοιπόν, που όλ’ αυτά τα ’δαν τα μάτια μου·

τ’ ακούσανε τ’ αυτιά μου

και τα κατάλαβα.

2 Όλα όσα εσείς ξέρετε, όμοια κι εγώ τα ξέρω·

κατώτερος δεν είμ’ εγώ από σας.

3 Εγώ όμως θέλω να μιλήσω στον Παντοδύναμο,

να υπερασπιστώ τον εαυτό μου

μπρος στο Θεό.

4 Αλλά εσείς με ψέματα

την άγνοιά σας τη σκεπάζετε

κι είσαστε όλοι σας ψευτογιατροί.

5 Μακάρι να σωπαίνατε!

Τότε μπορεί και να σας παίρναν για σοφούς.

6 Ακούστε λοιπόν τώρα την απολογία μου,

στα λόγια μου δώστε την προσοχή σας:

7 Θαρρείτε πως υπερασπίζεστε το Θεό

διαστρέφοντας τα πράγματα,

και ψέματα για χάρη του θα πείτε;

8 Θα ’σαστε μεροληπτικοί γι’ αυτόν,

και θα του γίνετε συνήγοροι;

9 Θα σας έβγαινε σε καλό αν σας διερευνούσε;

Θα τον εξαπατούσατε, όπως κανείς εξαπατά έναν άνθρωπο;

10 Σίγουρα θα σας τιμωρήσει αυστηρά

αν έστω και κρυφά μεροληπτείτε.

11 Δε σας τρομάζει η μεγαλοσύνη του;

ο φόβος του δε σας ταράζει;

12 Τα σοφά λόγια σας είναι καθώς η στάχτη·

τα επιχειρήματά σας καταρρέουν

σαν σκεύη πήλινα.

13 Σωπάστε εσείς, λοιπόν, κι αφήστε με

να μιλήσω κι εγώ·

κι ας πέσουν πάνω μου οι συνέπειες.

14 Ας γίνει ό,τι θέλει. Πρόθυμος είμ’ εγώ

να παίξω τη ζωή μου.

15 Το μόνο πράγμα που μπορώ να ελπίζω απ’ το Θεό,

είναι ο θάνατός μου.

Μα πριν πεθάνω,

μπρος του θα υπερασπιστώ το δίκιο μου.

16 Αυτό θα ’ναι για μένα η σωτηρία μου,

γιατί κανένας άνομος δε θα τολμούσε

μπροστά του να εμφανιστεί.

17 Και τώρα, ακούστε όσα έχω να σας πω

και δώστε προσοχή σ’ αυτά

που θα σας εξηγήσω.

18 Έτοιμος είμαι την υπόθεσή μου

να υπερασπιστώ·

γιατί καλά το ξέρω πως έχω δίκιο.

19 Ποιος είναι που θα μ’ αποδείξει ένοχο;

Τότ’ εγώ θα σωπάσω

και το θάνατο θα δεχτώ.

20 Μόνο δυο πράγματα παραχώρησέ μου, Θεέ μου,

κι εγώ από μπροστά σου δε θα κρυφτώ:

21 Πάρε το χέρι σου από πάνω μου,

ο φόβος σου να μη με τρομάζει.

22 Έπειτα, πάρε εσύ το λόγο

κι εγώ θα σου αποκρίνομαι·

ή εγώ να μιλήσω κι απάντησέ μου εσύ.

23 Πόσες είν’ οι ανομίες κι οι αμαρτίες μου;

Τις παραβάσεις δείξε μου

και τα κρίματά μου.

24 Γιατί το πρόσωπό σου κρύβεις

κι εχθρό σου με θαρρείς;

25 Θες να τρομάξεις ένα φύλλο ανεμόδαρτο;

θες να τα βάλεις μ’ ένα άχυρο ξερό;

26 Μου καταμαρτυρείς πικρές κατηγορίες

και μου καταλογίζεις τις αμαρτίες της νιότης μου.

27 Με περιορίζεις,

με παρακολουθείς όπου κι αν πάω,

σημειώνεις ακόμα και τα ίχνη μου.

28 Καθώς το σάπιο ξύλο καταστρέφομαι,

σαν ρούχο σκοροφαγωμένο.

1 "Os meus olhos viram tudo isso;

os meus ouvidos o ouviram e entenderam.

2 O que vocês sabem eu também sei;

não sou inferior a vocês.

3 Mas desejo falar ao Todo-poderoso*13.3 Hebraico: Shadai.

e defender a minha causa diante de Deus.

4 Vocês, porém, mascaram a verdade com mentiras;

todos vocês são médicos que de nada valem!

5 Quem dera ficassem calados!

Isso seria sábio da parte de vocês.

6 Escutem agora o meu argumento;

prestem atenção na réplica dos meus lábios.

7 Vocês falarão com maldade em nome de Deus?

Argumentarão com engano em favor dele?

8 Falarão assim para favorecê-lo?

Advogarão desse modo a causa de Deus?

9 Tudo iria bem se ele os examinasse?

Vocês conseguiriam enganá-lo

como podem enganar os homens?

10 Com certeza, ele os repreenderia

se, em secreto, vocês fossem parciais.

11 O esplendor dele não os aterrorizaria?

O pavor dele não cairia sobre vocês?

12 As máximas que vocês citam são provérbios de cinzas;

as suas defesas não passam de barro.

13 "Aquietem-se e deixem-me falar;

e aconteça comigo o que acontecer.

14 Por que me ponho em perigo

e tomo a minha vida nas minhas mãos?

15 Embora ele me mate, ainda assim esperarei nele;

certo é que defenderei*13.15 Ou Certamente ele me matará; não tenho esperança; ainda assim defenderei. os meus caminhos diante dele.

16 Aliás, será esta a minha libertação:

nenhum ímpio ousaria apresentar-se a ele!

17 Escutem atentamente as minhas palavras;

que os seus ouvidos acolham o que eu digo.

18 Agora que preparei a minha defesa,

sei que serei justificado.

19 Haverá quem me acuse?

Se houver, ficarei calado e morrerei.

20 "Concede-me, ó Deus, apenas estas duas coisas

e não me esconderei de ti:

21 Afasta de mim a tua mão

e não mais me assustes com os teus terrores.

22 Chama-me, e eu responderei,

ou deixa-me falar, e tu responderás.

23 Quantos erros e pecados cometi?

Mostra-me a minha falta e o meu pecado.

24 Por que escondes o teu rosto

e me consideras inimigo?

25 Atormentarás uma folha levada pelo vento?

Perseguirás a palha?

26 Pois fazes constar contra mim coisas amargas

e me fazes herdar os pecados da minha juventude.

27 Acorrentas os meus pés

e vigias todos os meus caminhos,

pondo limites aos meus passos.

28 "Assim o homem se consome como coisa podre,

como a roupa que a traça vai roendo.