Jó 16

Παράπονα του Ιώβ για τις ταλαιπωρίες που του δίνει ο Θεός

1 Ο Ιώβ αποκρίθηκε:

2 Λόγια καθώς αυτά, έχω πολλές φορές ακούσει·

είσαστε όλοι θλιβεροί παρηγορητές!

Μου λέτε:

3 «Πότε τ’ αερολογήματά σου θα τελειώσουν

και ποια η ανάγκη πάντα ν’ απαντάς;»

4 Κι εγώ θα ’ξερα να μιλώ καθώς εσείς μιλάτε,

αν ήμουνα στη θέση σας

και στη δική μου εσείς.

Κι εγώ θα ’ξερα να σας κατακλύζω

στα κύματα των λόγων μου

και να κουνάω σαν σοφός την κεφαλή μου.

5 Θα ’ξερα να σας εμψυχώνω με τα λόγια μου

να σας παρηγορώ

μ’ άδειες κουβέντες.

6 Ούτε μιλώντας αλαφρώνει ο πόνος μου

ούτε σιωπώντας λιγοστεύει.

7 Ο Θεός πέτυχε το στόχο του:

μου στέρησε όλους τους δικούς μου.

8 Το πρόσωπό μου το ρυτιδωμένο

και το ισχνό κι αποσκελετωμένο σώμα μου

μοιάζουν να μαρτυρούν την ενοχή μου.

9 Τα βλέμματά του εξακοντίζει εναντίον μου,

τρίζει τα δόντια του

θυμό γεμάτος·

ένα προς ένα μου αποσπάει τα μέλη μου.

10 Οι αντίπαλοί μου με περιγελούν,

προσβλητικά χτυπούν το πρόσωπό μου,

συνάζονται κι ορμούνε καταπάνω μου.

11 Ο Κύριος στους ανόμους με παρέδωσε

μ’ έριξε μες στων ασεβών τα χέρια.

12 Ήσυχος ζούσα κι αυτός με συγκλόνισε,

μ’ άδραξε από τον τράχηλο,

με σύντριψε

και μ’ έστησε για στόχο του.

13 Τα βέλη του ολούθε με κυκλώνουν,

τρυπάει τα νεφρά μου ανελέητα

και η χολή μου χύνεται στη γη.

14 Πληγές μού προξενεί

τη μια πάνω στην άλλη,

σαν τον πολεμιστή όπου στα τείχη ορμά

ρωγμές ν’ ανοίξει.

15 Τα ρούχα μου τα πένθιμα

έγιναν με το δέρμα μου ένα,

και κείτομαι εξουθενωμένος πάνω στο χώμα.

16 Το πρόσωπό μου φλόγωσε απ’ το κλάμα μου,

μαύρες σκιές

τα μάτια μου κυκλώνουν.

17 Κι ωστόσο βία δεν έπραξα

και καθαρή ήταν πάντα η προσευχή μου.

18 Ω γη, μην το σκεπάσεις το αίμα μου,

ας μην κρυφτεί κι έτσι πνιγεί η φωνή του.*Υπήρχε η αντίληψη πως το χυμένο αίμα βοούσε ζητώντας από το Θεό να πάρει εκδίκηση, όσον καιρό δεν μπορούσε να απορροφηθεί από το έδαφος ή δεν σκεπααζόταν από τη σκόνη.

19 Πρέπει να υπάρχει κάποιος στον ουρανό

ώστε το δίκιο μου να υποστηρίξει.

20 Οι φίλοι μου μ’ εμπαίζουν,

κι εγώ με δάκρυα στρέφομαι προς το Θεό.

21 Πρέπει ο Θεός ο Φίλος μου

το δίκιο μου να μου το αποδώσει

και ν’ αντικρούσει εκείνον,

τον Εχθρό Θεό.*Εχθρό Θεό. Το εβρ. κείμενο παρουσιάζει δυσκολίες και η ερμηνεία του είναι αβέβαιη. Το νόημα είναι ότι ο Ιώβ επικαλείται το Θεό που ήταν πάντα φίλος του, για να τον υποστηρίξει απέναντι στο Θεό που τον κάνει να υποφέρει και που του φαίνεται εχθρός.

22 Μα σύντομα, γιατί η αρίθμηση

των χρόνων μου τελειώνει

και θα ’μπω πια στο δρόμο

που δεν έχει γυρισμό.

Jó

1 Então, Jó respondeu:

2 "Já ouvi muitas palavras como essas.

Pobres consoladores*16.2 Ou consoladores importunos. são vocês todos!

3 Essas palavras vãs nunca terminarão?

E você, o que o leva a continuar discutindo?

4 Bem que eu poderia falar como vocês,

se estivessem no meu lugar;

eu poderia condená-los com belos discursos

e menear a cabeça contra vocês.

5 Com a minha boca, porém, procuraria encorajá-los;

a consolação dos meus lábios daria alívio para vocês.

6 "Contudo, se falo, a minha dor não é aliviada;

se me calo, acaso ela desaparecerá?

7 Sem dúvida, ó Deus, tu me esgotaste as forças;

deste fim a toda a minha família.

8 Tu me debilitaste, o que é uma testemunha disso;

a minha magreza se levanta e depõe contra mim.

9 Na sua ira, Deus me atacou e me dilacerou;

rangeu os dentes contra mim;

o meu inimigo fitou-me com olhar ferino.

10 Os homens abriram a boca contra mim,

esmurraram o meu rosto com zombaria e se uniram contra mim.

11 Deus entregou-me aos ímpios

e atirou-me nas garras dos maus.

12 Eu estava tranquilo, mas ele me arrebentou;

agarrou-me pelo pescoço e esmagou-me.

Fez de mim o seu alvo;

13 os seus flecheiros me cercam.

Ele traspassou sem dó os meus rins

e derramou na terra a minha bílis.

14 Ele me ataca com golpe após golpe;

pisoteia-me como um guerreiro.

15 "Costurei pano de saco sobre a minha pele

e enterrei a minha testa*16.15 Hebraico chifre. Símbolo de vitalidade e força. no pó.

16 O meu rosto está rubro de tanto eu chorar,

e densas trevas circundam os meus olhos,

17 apesar de não haver violência nas minhas mãos

e de ser pura a minha oração.

18 "Ó terra, não cubra o meu sangue!

Não haja lugar de repouso para o meu clamor!

19 Saibam que agora mesmo a minha testemunha está nos céus;

nas alturas está o meu advogado.

20 O meu intercessor é meu amigo,*16.20 Ou Meus amigos zombam de mim.

quando diante de Deus correm lágrimas dos meus olhos;

21 ele defende a causa do homem diante de Deus,

como quem defende a causa de um amigo.

22 "Pois, dentro de apenas alguns anos,

eu farei a viagem que não tem volta.