1 Onus Damasci.

Ecce Damascus desinet esse civitas,

et erit sicut acervus lapidum in ruina.

2 Derelictæ civitates Aroër

gregibus erunt,

et requiescent ibi, et non erit qui exterreat.

3 Et cessabit adjutorium ab Ephraim,

et regnum a Damasco ;

et reliquiæ Syriæ

sicut gloria filiorum Israël erunt,

dicit Dominus exercituum.

4 Et erit in die illa :

attenuabitur gloria Jacob,

et pinguedo carnis ejus marcescet.

5 Et erit sicut congregans in messe quod restiterit,

et brachium ejus spicas leget ;

et erit sicut quærens spicas

in valle Raphaim.

6 Et relinquetur in eo sicut racemus et sicut excussio oleæ

duarum vel trium olivarum in summitate rami,

sive quatuor aut quinque in cacuminibus ejus fructus ejus,

dicit Dominus Deus Israël.

7 In die illa inclinabitur homo ad

factorem suum,

et oculi ejus ad Sanctum Israël respicient ;

8 et non inclinabitur ad altaria quæ fecerunt manus ejus ;

et quæ operati sunt digiti ejus non respiciet

lucos et delubra.

9 In die illa erunt civitates fortitudinis ejus

derelictæ sicut aratra, et segetes

quæ derelictæ sunt a facie filiorum Israël ;

et eris deserta.

10 Quia oblitus es Dei salvatoris tui,

et fortis adjutoris tui non es recordata :

propterea plantabis plantationem fidelem,

et germen alienum seminabis ;

11 in die plantationis tuæ labrusca,

et mane semen tuum florebit ;

ablata est messis in die hæreditatis,

et dolebit graviter.

12 Væ multitudini populorum multorum,

ut multitudo maris sonantis ;

et tumultus turbarum,

sicut sonitus aquarum multarum.

13 Sonabunt populi sicut sonitus aquarum inundantium,

et increpabit eum, et fugiet procul ;

et rapietur sicut pulvis montium a facie venti,

et sicut turbo coram tempestate.

14 In tempore vespere, et ecce turbatio ;

in matutino, et non subsistet.

Hæc est pars eorum qui vastaverunt nos,

et sors diripientium nos.