1 Ecce servus meus, suscipiam eum ;

electus meus, complacuit sibi in illo anima mea :

dedi spiritum meum super eum :

judicium gentibus proferet.

2 Non clamabit, neque accipiet personam,

nec audietur vox ejus foris.

3 Calamum quassatum non conteret,

et linum fumigans non extinguet :

in veritate educet judicium.

4 Non erit tristis, neque turbulentus,

donec ponat in terra judicium ;

et legem ejus insulæ exspectabunt.

5 Hæc dicit Dominus Deus,

creans cælos, et extendens eos ;

firmans terram, et quæ germinant ex ea ;

dans flatum populo qui est super eam,

et spiritum calcantibus eam :

6 Ego Dominus vocavi te in justitia,

et apprehendi manum tuam,

et servavi te :

et dedi te in fœdus populi,

in lucem gentium,

7 ut aperires oculos cæcorum,

et educeres de conclusione vinctum,

de domo carceris sedentes in tenebris.

8 Ego Dominus,

hoc est nomen meum ;

gloriam meam alteri non dabo,

et laudem meam sculptilibus.

9 Quæ prima fuerunt, ecce venerunt ;

nova quoque ego annuntio :

antequam oriantur,

audita vobis faciam.

10 Cantate Domino canticum novum,

laus ejus ab extremis terræ,

qui descenditis in mare, et plenitudo ejus ;

insulæ, et habitatores earum.

11 Sublevetur desertum et civitates ejus.

In domibus habitabit Cedar :

laudate, habitatores petræ ;

de vertice montium clamabunt.

12 Ponent Domino gloriam,

et laudem ejus in insulis nuntiabunt.

13 Dominus sicut fortis egredietur,

sicut vir præliator suscitabit zelum ;

vociferabitur, et clamabit :

super inimicos suos confortabitur.

14 Tacui semper,

silui, patiens fui :

sicut parturiens loquar ;

dissipabo, et absorbebo simul.

15 Desertos faciam montes et colles,

et omne gramen eorum exsiccabo ;

et ponam flumina in insulas,

et stagna arefaciam.

16 Et ducam cæcos in viam quam nesciunt,

et in semitis quas ignoraverunt ambulare eos faciam ;

ponam tenebras coram eis in lucem,

et prava in recta ;

hæc verba feci eis,

et non dereliqui eos.

17 Conversi sunt retrorsum, confundantur confusione,

qui confidunt in sculptili ;

qui dicunt conflatili :

Vos dii nostri.

18 Surdi, audite,

et cæci, intuemini ad videndum.

19 Quis cæcus, nisi servus meus ;

et surdus, nisi ad quem nuntios meos misi ?

quis cæcus, nisi qui venundatus est ?

et quis cæcus, nisi servus Domini ?

20 Qui vides multa, nonne custodies ?

qui apertas habes aures, nonne audies ?

21 Et Dominus voluit ut sanctificaret eum,

et magnificaret legem, et extolleret.

22 Ipse autem populus direptus, et vastatus ;

laqueus juvenum omnes,

et in domibus carcerum absconditi sunt ;

facti sunt in rapinam, nec est qui eruat ;

in direptionem, nec est qui dicat : Redde.

23 Quis est in vobis qui audiat hoc,

attendat, et auscultet futura ?

24 Quis dedit in direptionem Jacob,

et Israël vastantibus ?

nonne Dominus ipse, cui peccavimus ?

Et noluerunt in viis ejus ambulare,

et non audierunt legem ejus.

25 Et effudit super eum indignationem furoris sui,

et forte bellum ;

et combussit eum in circuitu, et non cognovit ;

et succendit eum, et non intellexit.