1 SO is dan voltooi die hemel en die aarde met hulle ganse leërmag.
2 En God het op die sewende dag sy werk voltooi wat Hy gemaak het, en op die sewende dag gerus van al sy werk wat Hy gemaak het.
3 En God het die sewende dag geseën en dit geheilig, omdat Hy daarop gerus het van al sy werk wat God geskape het deur dit te maak.
Skepping van die man en die vrou. Eden.
4 DIT is die geskiedenis van die hemel en die aarde toe hulle geskape is. Die dag toe die Here God die aarde en die hemel gemaak het,
5 was daar nog geen struike in die veld op die aarde nie, en geen plante van die veld het nog uitgespruit nie; want die Here God het nog nie laat reën op die aarde nie, en daar was geen mens om die grond te bewerk nie.
6 Maar 'n mis het opgetrek uit die aarde en die hele aardbodem bevogtig.
7 En die Here God het die mens geformeer uit die stof van die aarde en in sy neus die asem van die lewe geblaas. So het dan die mens 'n lewende siel geword.
8 Ook het die Here God 'n tuin geplant in Eden, in die Ooste, en daar aan die mens wat Hy geformeer het, 'n plek gegee.
9 En die Here God het allerhande bome uit die grond laat uitspruit, begeerlik om te sien en goed om van te eet; ook die boom van die lewe in die middel van die tuin, en die boom van die kennis van goed en kwaad.
10 En daar het 'n rivier uit Eden uitgegaan om die tuin nat te maak; en daarvandaan is dit verdeel en het vier lope geword.
11 Die naam van die eerste is die Pison. Dit is hy wat om die hele land Háwila loop waar die goud is.
12 En die goud van dié land is goed. Daar is ook balsemgom en onikssteen.
13 En die naam van die tweede rivier is die Gihon. Dit is hy wat om die hele land Kus loop.
14 En die naam van die derde rivier is die Hiddékel. Dit is hy wat oos van Assur loop. En die vierde rivier is die Frat.
15 Toe het die Here God die mens geneem en hom in die tuin van Eden gestel om dit te bewerk en te bewaak.
16 En die Here God het aan die mens bevel gegee en gesê: Van al die bome van die tuin mag jy vry eet,
17 maar van die boom van die kennis van goed en kwaad, daarvan mag jy nie eet nie; want die dag as jy daarvan eet, sal jy sekerlik sterwe.
18 Ook het die Here God gesê: Dit is nie goed dat die mens alleen is nie. Ek sal vir hom 'n hulp maak wat by hom pas.
19 En die Here God het uit die aarde geformeer al die diere van die veld en al die voëls van die hemel en hulle na die mens gebring om te sien hoe hy hulle sou noem. En net soos die mens al die lewende wesens genoem het, so moes hulle naam wees.
20 So het die mens dan name gegee aan al die vee en aan die voëls van die hemel en aan al die wilde diere van die veld, maar vir die mens het hy geen hulp gevind wat by hom pas nie.
21 Toe het die Here God 'n diepe slaap op die mens laat val; en terwyl hy slaap, het Hy een van sy ribbebene geneem en die plek daarvan met vlees toegemaak.
22 En die Here God bou die rib wat Hy van die mens geneem het, tot 'n vrou en bring haar na die mens.
23 Toe sê die mens: Dit is nou eindelik been van my gebeente en vlees van my vlees. Sy sal mannin genoem word, want sy is uit die man geneem.
24 Daarom sal die man sy vader en moeder verlaat en sy vrou aankleef. En hulle sal een vlees wees.
25 En hulle was altwee naak, die mens en sy vrou, maar hulle het hul nie geskaam nie.
1 Assim foram acabados o céu e a terra, com Dt 4.19;17.3todo o seu exército. 2 Êx 20.8-11No sétimo dia, acabou Deus a obra que tinha feito; e Hb 4.4cessou, no sétimo dia, de toda a obra que fizera. 3 Abençoou Deus o dia sétimo e o santificou; porque nele cessou de toda a obra que fizera como Criador.
A formação do homem e da mulher
4 Jó 38.4-11Estas são as gerações do céu e da terra quando foram criados, Gn 1.3-31no dia em que Deus Jeová os criou. 5 Gn 1.11Não havia ainda nenhuma planta na terra, e nenhuma erva no campo tinha ainda brotado; Jr 10.12-13porque Deus Jeová não tinha feito chover sobre a terra. Não havia homem que cultivasse o solo, 6 mas uma neblina subia da terra e regava toda a superfície do solo. 7 Do Gn 3.19pó da terra formou Deus Jeová ao homem e soprou-lhe nas narinas o fôlego de vida; e 1Co 15.45o homem tornou-se um ser vivente. 8 Então, plantou Deus Jeová Gn 13.10;Is 51.3;Ez 28.13um jardim, da banda do Oriente, no Éden; e ali pôs o homem que tinha formado. 9 Fez Deus Jeová brotar do solo Ez 47.12toda a sorte de árvores gratas à vista e boas para comida; também Gn 3.22;Ap 2.7;22.2,14a árvore da vida, no meio do jardim, e a árvore do conhecimento do bem e do mal. 10 Do Éden saía um rio para regar o jardim; dali se dividia e se tornava em quatro braços. 11 O nome do primeiro é Pisom: este é o que rodeia toda a terra de Havilá, onde há ouro. 12 O ouro daquela terra é bom; ali também se acha o bdélio e a pedra de ônix. 13 O nome do segundo rio é Giom: este é o que rodeia toda a terra de Cuxe. 14 O nome do terceiro rio é Dn 10.4Tigre: este é o que corre pelo oriente da Assíria. E o quarto é o Gn 15.18Eufrates. 15 Tomou, pois, Deus Jeová ao homem e pô-lo no jardim do Éden para o cultivar e guardar. 16 Gn 3.2-3Ordenou Deus Jeová ao homem: De toda a árvore do jardim podes comer livremente; 17 mas da árvore do conhecimento do bem e do mal, dela não comerás, porque, no dia em que dela comeres, Dt 30.15,19-20;Rm 6.23;1Tm 5;6;Tg 1.15certamente morrerás.
18 Disse mais Deus Jeová: Não é bom que o homem esteja só; 1Co 11.9far-lhe-ei uma ajudadora que lhe seja idônea. 19 Da Gn 1.24terra formou Deus Jeová todos os animais do campo e todas as aves do céu e os trouxe ao Gn 1.26homem para ver que nome lhes daria; o nome que o homem deu a todo o ser vivente, esse foi o seu nome. 20 O homem deu nomes a todos os animais domésticos, às aves do céu e a todos os animais do campo, mas para ele não se achava uma Gn 2.18ajudadora idônea. 21 Fez Deus Jeová cair um sono pesado sobre o homem, e este adormeceu; então, tomou uma das costelas do homem e fechou a carne no lugar dela. 22 Da 1Co 11.8-9costela que Deus Jeová tinha tomado do homem, formou a mulher e a trouxe ao homem. 23 Então, disse o homem: Ef 5.28-29Esta, agora, é osso dos meus ossos e carne da minha carne; ela será chamada varoa, porque do varão foi tomada. 24 Mt 19.5;Mc 10.7-8;1Co 6.16;Ef 5.31Portanto, deixa o homem a seu pai e a sua mãe e se une à sua mulher; e são uma só carne. 25 Estavam Gn 3.7,10-11ambos nus, o homem e sua mulher, e não se envergonhavam.