Lucas 18

Gelykenis van die onregverdige regter.

1 EN Hy het ook aan hulle 'n gelykenis vertel met die oog daarop dat 'n mens gedurig moet bid en nie moedeloos word nie,

2 en gesê: Daar was 'n regter in 'n stad wat God nie gevrees en geen mens ontsien het nie.

3 En daar was in daardie stad 'n weduwee, en sy het gedurig na hom gekom en gesê: Doen reg aan my teenoor my teëparty.

4 En 'n tyd lank wou hy nie; maar daarna het hy by homself gesê: Al vrees ek God ook nie en al ontsien ek geen mens nie,

5 tog sal ek, omdat hierdie weduwee my moeite gee, aan haar reg doen, sodat sy nie eindelik kom en my in die gesig slaan nie.

6 Toe sê die Here: Hoor wat die onregverdige regter sê.

7 Sal God dan nie reg doen aan sy uitverkorenes wat dag en nag tot Hom roep nie, al is Hy ook lankmoedig in hulle geval?

8 Ek sê vir julle dat Hy gou aan hulle reg sal doen; maar as die Seun van die mens kom, sal Hy wel die geloof op die aarde vind?

Gelykenis van die Fariseër en die tollenaar.

9 EN Hy het ook met die oog op sommige wat op hulleself vertrou dat hulle regverdig is en die ander verag, hierdie gelykenis vertel.

10 Twee manne het na die tempel opgegaan om te bid, die een 'n Fariseër en die ander 'n tollenaar.

11 En die Fariseër het gaan staan en by homself so gebid: o God, ek dank U dat ek nie soos die ander mense is nie — rowers, onregverdiges, egbrekers, of ook soos hierdie tollenaar nie.

12 Ek vas twee keer in die week, ek gee tiendes van alles wat ek verkry.

13 En die tollenaar het ver weg gestaan en wou selfs nie sy oë na die hemel ophef nie, maar het op sy bors geslaan en gesê: o God, wees my, sondaar, genadig!

14 Ek sê vir julle, hierdie laaste een het geregverdig na sy huis gegaan eerder as die eerste een; want elkeen wat homself verhoog, sal verneder word, en hy wat homself verneder, sal verhoog word.

Jesus en die kindertjies.

15 EN hulle het ook die klein kindertjies na Hom gebring, sodat Hy hulle kon aanraak; en toe die dissipels dit sien, het hulle hul bestraf.

16 Maar Jesus het hulle na Hom geroep en gesê: Laat die kindertjies na My toe kom en verhinder hulle nie, want aan sulkes behoort die koninkryk van God.

17 Voorwaar Ek sê vir julle, elkeen wat die koninkryk van God nie soos 'n kindjie ontvang nie, sal daar nooit ingaan nie.

Die ryk jongman.

18 EN 'n sekere owerste vra Hom en sê: Goeie Meester, wat moet ek doen om die ewige lewe te beërwe?

19 En Jesus antwoord hom: Waarom noem jy My goed? Niemand is goed nie behalwe een, naamlik God.

20 Jy ken die gebooie: Jy mag nie egbreek nie; jy mag nie doodslaan nie; jy mag nie steel nie; jy mag geen valse getuienis gee nie; eer jou vader en jou moeder.

21 En hy sê: Al hierdie dinge het ek onderhou van my jeug af.

22 En toe Jesus dit hoor, antwoord Hy hom: Nog een ding ontbreek jou — verkoop alles wat jy het, en verdeel dit onder die armes, en jy sal 'n skat in die hemel hê; kom dan hier, volg My.

23 Toe hy dit hoor, het hy diep bedroef geword, want hy was baie ryk.

24 En toe Jesus sien dat hy diep bedroef geword het, sê Hy: Hoe beswaarlik sal hulle wat goed besit, in die koninkryk van God ingaan.

25 Want dit is makliker vir 'n kameel om deur die oog van 'n naald te gaan as vir 'n ryk man om in die koninkryk van God in te gaan.

26 Daarop sê die wat dit gehoor het: Wie kan dan gered word?

27 Maar Hy antwoord: Die dinge wat by mense onmoontlik is, is by God moontlik.

28 Toe sê Petrus: Kyk, ons het alles verlaat en U gevolg.

29 En Hy sê vir hulle: Voorwaar Ek sê vir julle, daar is niemand wat huis of ouers of broers of vrou of kinders verlaat het ter wille van die koninkryk van God,

30 wat nie baiemaal soveel in hierdie tyd sal ontvang nie en die ewige lewe in die eeu wat kom.

Jesus voorspel sy lyde.

31 EN Hy het die twaalf by Hom geneem en vir hulle gesê: Kyk, ons gaan op na Jerusalem, en alles wat deur die profete geskrywe is, sal aan die Seun van die mens vervul word.

32 Want Hy sal oorgelewer word aan die heidene en bespot en mishandel word, en op Hom sal gespuug word;

33 en nadat hulle Hom gegésel het, sal hulle Hom doodmaak; en op die derde dag sal Hy opstaan.

34 Maar hulle het niks hiervan begryp nie, en hierdie woord was vir hulle bedek, en hulle het nie verstaan wat gesê is nie.

Die blinde man van Jérigo.

35 EN terwyl Hy naby Jérigo kom, sit daar 'n blinde man langs die pad en bedel;

36 en toe hy 'n skare hoor verbygaan, vra hy wat dit is.

37 En hulle vertel hom: Jesus die Nasaréner gaan verby.

38 Toe roep hy uit en sê: Jesus, Seun van Dawid, wees my barmhartig!

39 En die wat voor loop, bestraf hom dat hy moet stilbly. Maar hy het al harder uitgeroep: Seun van Dawid, wees my barmhartig!

40 En Jesus het gaan staan en bevel gegee dat hy na Hom gebring moes word; en toe hy naby kom, vra Hy hom

41 en sê: Wat wil jy hê moet Ek vir jou doen? En hy antwoord: Here, dat ek kan sien.

42 En Jesus sê vir hom: Sien! Jou geloof het jou gered.

43 En onmiddellik het hy gesien en Hom gevolg, terwyl hy God verheerlik. En toe die hele volk dit sien, het hulle aan God die lof gegee.

A parábola do juiz iníquo

1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que *cp.Lc 11.5-10deviam orar sempre e *2Co 4.1nunca desanimar, dizendo: 2 Havia, em certa cidade, um juiz que não temia a Deus, nem *Lc 18.4; cp.Lc 20.13;Hb 12.9respeitava os homens. 3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha constantemente ter com ele, dizendo: Defende-me do meu adversário. 4 Ele, por algum tempo, não a queria atender; mas, depois, disse consigo: Se bem que eu não tema a Deus, nem respeite os homens; 5 todavia, *cp.Lc 11.8como esta viúva me incomoda, julgarei a sua causa, para que ela não continue *1Co 9.27(Gr.)a molestar-me com as suas visitas. 6 Ouvi, acrescentou *Lc 7.13o Senhor, o que disse esse juiz injusto. 7 Não *Ap 6.10fará Deus justiça aos seus *Mt 24.22;Rm 8.33;Cl 3.12;2Tm 2.10;Tt 1.1escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora seja *2Pe 3.9demorado em defendê-los? 8 Digo-vos que, bem depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, *cp.Lc 17.26ss.achará, porventura, fé na terra?

A parábola do fariseu e do publicano

9 Propôs também a seguinte parábola a alguns que *cp.Lc 16.15confiavam na sua própria justiça e *cp.Rm 14.3,10desprezavam aos outros: 10 *At 3.1;2Rs 20.5,8; cp.1Rs 10.5Subiram dois homens ao templo para orar: um fariseu, e outro publicano. 11 O fariseu, *Mt 6.5;Mc 11.25; cp.Lc 22.41posto em pé, orava dentro de si desta forma: Ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, que são ladrões, injustos, adúlteros, nem ainda como este publicano; 12 *Mt 9.14jejuo duas vezes por semana e *Lc 11.42dou o dízimo de tudo quanto ganho. 13 O publicano, porém, estando a alguma distância, *Ed 9.6não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, *Lc 23.48mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim pecador. 14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; *Lc 14.11;Mt 23.12porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.

Jesus abençoa as crianças

15 *Lc 18.15-17;Mt 19.13-15;Mc 10.13-16Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam aos que as traziam. 16 Mas Jesus, chamando-as para junto de si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais; pois dos tais é o reino de Deus. 17 Em verdade vos digo: *Mt 18.3;19.14;Mc 10.15; cp.1Co 14.20;1Pe 2.2aquele que não receber o reino de Deus como um menino de maneira alguma entrará nele.

O perigo das riquezas

18 *Lc 18.18-30;Mt 19.16-29;Mc 10.17-30; cp.Lc 10.25-28Um homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que devo eu fazer para herdar a vida eterna? 19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão só um, que é Deus. 20 Sabes os mandamentos: *Êx 20.12-16;Dt 5.16-20Não adulterarás, não matarás, não furtarás, nãos dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe. 21 Replicou ele: Todas essas coisas tenho guardado desde a minha mocidade. 22 Jesus, ouvindo isso, disse-lhe: Ainda uma coisa te falta: *Lc 12.33;Mt 19.21;Mt 6.20vende tudo o que tens, e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro nos céus; e vem seguir-me. 23 Quando ouviu essas palavras, ficou cheio de tristeza porque era muito rico. 24 Jesus, olhando-o, disse: *Mt 19.23;Mc 10.23s.Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas! 25 Pois *Mt 19.24;Mc 10.25mais fácil é passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus. 26 Disseram os ouvintes: Quem, então, pode ser salvo? 27 Respondeu Jesus: *Mt 19.26O que é impossível aos homens é possível a Deus. 28 Disse Pedro: *cp.Lc 5.11Nós deixamos as nossas casas e te seguimos. 29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo: *Mt 19.29;Mc 10.29s.; cp.Mt 6.33Ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus, 30 que não receba, no presente, muito mais e, *Mt 12.32no mundo vindouro, a vida eterna.

Jesus anuncia a sua morte e ressurreição

31 *Lc 18.31-33;Mt 20.17-19;Mc 10.32-34Tomando à parte os doze, disse-lhes: Eis que *Lc 9.51subimos a Jerusalém, *Sl 22;Is 53, etc.e tudo quanto os profetas escreveram a respeito do Filho do Homem, se cumprirá; 32 *Mt 16.21pois será entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido; 33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida, e, ao terceiro dia, ressurgirá. 34 *Mc 9.32;Lc 9.45Eles, porém, nada disso entenderam; e o sentido dessas palavras era-lhes oculto, e não percebiam o que ele dizia.

A cura do cego de Jericó

35 *Lc 18.35-43;Mt 20.29-34;Mc 10.46-52Ao *cp.Mt 20.29;Mc 10.46;Lc 19.1aproximar-se ele de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, mendigando. 36 Ouvindo passar a multidão, perguntava ele o que era aquilo. 37 Responderam-lhe: É Jesus, o Nazareno, que vai passando. 38 Então, clamou: Jesus, *Lc 18.39;Mt 9.27Filho de Davi, tem compaixão de mim! 39 Os que iam adiante mandavam que se calasse, mas ele clamava ainda mais: *Lc 18.38Filho de Davi, tem compaixão de mim! 40 Parando Jesus, mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe: 41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu tenha vista. 42 Disse-lhe Jesus: Vê; *Mt 9.22a tua fé te curou. 43 Imediatamente, viu e seguiu a Jesus, *Mt 9.8glorificando a Deus. *Lc 13.17; cp.Lc 9.43;19.37Todo o povo, vendo isso, deu louvor a Deus.