Lucas 10

Die sending van die sewentig dissipels.

1 EN ná hierdie dinge het die Here weer sewentig ander aangestel, en hulle twee-twee voor Hom uit gestuur na elke stad en plek waar Hy sou kom.

2 Hy sê toe vir hulle: Die oes is wel groot, maar die arbeiders min. Bid dan die Here van die oes dat Hy arbeiders in sy oes uitstuur.

3 Gaan dan; kyk, Ek stuur julle soos lammers onder wolwe.

4 Moenie 'n beurs of 'n reissak of skoene dra nie, en groet niemand op die pad nie.

5 En in watter huis julle ook al mag ingaan, sê eers: Vrede vir hierdie huis!

6 En as dáár 'n man van vrede is, sal julle vrede op hom rus; anders sal dit tot julle terugkeer.

7 Bly dan in daardie selfde huis en eet en drink wat hulle het, want die arbeider is sy loon werd. Moenie van huis tot huis gaan nie.

8 En in watter stad julle ook al mag ingaan en hulle jul ontvang, eet wat aan julle voorgesit word.

9 En maak die siekes gesond wat daarin is, en sê vir hulle: Die koninkryk van God het naby julle gekom.

10 Maar in watter stad julle ook al mag ingaan en hulle jul nie ontvang nie, gaan uit op sy strate en sê:

11 Selfs die stof wat uit julle stad aan ons kleef, vee ons vir julle af; maar tog moet julle dit weet dat die koninkryk van God naby julle gekom het.

12 En Ek sê vir julle: Vir Sodom sal dit verdraagliker wees in dié dag as vir daardie stad.

13 Wee jou, Górasin, wee jou, Betsáida! want as in Tirus en Sidon die kragtige dade plaasgevind het wat in julle plaasgevind het, sou hulle lankal in sak en as gesit en hulle bekeer het.

14 Maar vir Tirus en Sidon sal dit in die oordeel verdraagliker wees as vir julle.

15 En jy, Kapérnaüm, wat tot die hemel toe verhoog is, jy sal tot die doderyk toe neergestoot word.

16 Wie na julle luister, luister na My; en wie julle verwerp, verwerp My; en wie My verwerp, verwerp Hom wat My gestuur het.

17 En die sewentig het met blydskap teruggekom en gesê: Here, ook die duiwels onderwerp hulle aan ons in u Naam.

18 Toe sê Hy vir hulle: Ek het die Satan soos 'n bliksem uit die hemel sien val.

19 Kyk, Ek gee aan julle die mag om op slange en skerpioene te trap, en oor al die krag van die vyand; en niks sal julle ooit skade doen nie.

20 Maar julle moenie daaroor bly wees dat die geeste aan julle onderworpe is nie, maar wees liewer bly dat julle name in die hemele opgeskrywe is.

21 In dieselfde uur het Jesus Hom in die gees verheug en gesê: Ek loof U, Vader, Here van die hemel en die aarde, dat U hierdie dinge verberg het vir wyse en verstandige mense en dit aan kindertjies geopenbaar het. Ja, Vader, want so was dit u welbehae.

22 Alles is aan My oorgegee deur my Vader; en niemand weet wie die Seun is nie, behalwe die Vader, en wie die Vader is nie, behalwe die Seun en hy aan wie die Seun dit wil openbaar.

23 En Hy het Hom omgedraai na sy dissipels en afsonderlik aan hulle gesê: Salig is die oë wat sien wat julle sien;

24 want Ek sê vir julle, baie profete en konings het gewens om te sien wat julle sien, en het dit nie gesien nie, en om te hoor wat julle hoor, en het dit nie gehoor nie.

Gelykenis van die barmhartige Samaritaan.

25 EN daar het 'n sekere wetgeleerde opgestaan wat Hom versoek het deur te sê: Meester, wat moet ek doen om die ewige lewe te beërwe?

26 En Hy antwoord hom: Wat is in die wet geskrywe? Hoe lees jy?

27 En hy antwoord en sê: Jy moet die Here jou God liefhê uit jou hele hart en uit jou hele siel en uit jou hele krag en uit jou hele verstand; en jou naaste soos jouself.

28 Toe sê Hy vir hom: Jy het reg geantwoord; doen dit, en jy sal lewe.

29 Maar hy wou homself regverdig, en sê vir Jesus: En wie is my naaste?

30 En Jesus antwoord en sê: 'n Sekere man het afgegaan van Jerusalem na Jérigo en onder rowers verval, en nadat hulle hom uitgetrek en geslaan het, gaan hulle weg en laat hom half dood lê.

31 En bygeval het 'n priester met daardie pad afgekom, en toe hy hom sien, gaan hy anderkant verby.

32 En net so het ook 'n Leviet by dié plek gekom en hom gesien en anderkant verbygegaan.

33 Maar 'n sekere Samaritaan wat op reis was, het op hom afgekom; en toe hy hom sien, het hy innig jammer gevoel,

34 en na hom gegaan, sy wonde verbind en olie en wyn daarop gegooi. Hy het hom toe op sy eie pakdier gehelp en hom na 'n herberg geneem en vir hom gesorg.

35 En toe hy die volgende môre weggaan, haal hy twee pennings uit en gee dit aan die eienaar van die herberg en sê vir hom: Sorg vir hom, en enige onkoste wat jy nog meer mag hê, sal ek jou betaal as ek terugkom.

36 Wie dan van hierdie drie, dink jy, was die naaste van hom wat onder die rowers verval het?

37 En hy antwoord: Hy wat barmhartigheid aan hom bewys het. Toe sê Jesus vir hom: Gaan en doen jy net so.

Martha en Maria.

38 EN op hulle reis het Hy in 'n sekere dorp gekom, en 'n vrou met die naam van Martha het Hom in haar huis ontvang.

39 En sy het 'n suster gehad met die naam van Maria; dié het aan die voete van Jesus gesit en na sy woord geluister.

40 Maar Martha was baie besig om alles klaar te maak. Sy kom toe daar staan en sê: Here, gee U nie om dat my suster my alleen laat bedien nie? Sê dan vir haar dat sy my moet help.

41 Maar Jesus antwoord en sê vir haar: Martha, Martha, jy is besorg en verontrus oor baie dinge;

42 maar een ding is nodig; en Maria het die goeie deel uitgekies wat van haar nie weggeneem sal word nie.

A missão dos setenta

1 Depois disso, *Lc 7.13o Senhor designou *cp.9.1-2,52outros setenta e enviou-os de *Mc 6.7dois em dois adiante de si a todas as cidades e lugares aonde ele estava para ir. 2 Disse-lhes: *Mt 9.37-38; cp.Jo 4.35A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao senhor da seara que envie trabalhadores para a sua seara. 3 Ide; *Mt 10.16eu vos envio como cordeiros no meio de lobos. 4 *Lc 10.4-12; cp.Mt 10.9-14;Mc 6.8-11;Lc 9.3-5Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho. 5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa! 6 Se ali houver algum filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não houver, ela tornará para vós. 7 Permanecei naquela mesma casa, comendo e bebendo o que vos oferecerem; pois digno é o *Mt 10.10;1Co 9.14;1Tm 5.18trabalhador do seu salário. Não vos mudeis de casa em casa. 8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, *cp.1Co 10.27comei o que vos oferecerem; 9 curai os enfermos que nela houver e dizei: Está próximo a vós *cp.Mt 3.2;10.7;Lc 10.11o reino de Deus. 10 Mas, na cidade em que entrardes e não vos receberem, saindo pelas suas ruas, dizei: 11 *Mt 10.14;Mc 6.11;Lc 9.5Até o pó que da vossa cidade se nos pegou aos pés sacudimos contra vós; todavia, sabei que está próximo o reino de Deus. 12 Digo-vos que, *Mt 10.15;11.24naquele dia, haverá menos rigor para *Mt 10.15Sodoma do que para aquela cidade. 13 *Lc 10.13-15;Mt 11.21-23Ai de ti, *Mt 11.21Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito, sentadas em *Ap 11.3saco e em cinza, elas se teriam arrependido. 14 Contudo, haverá menos rigor para Tiro e para Sidom no dia do juízo, do que para vós. 15 Tu, *Mt 4.13Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até o céu? Descerás até *Mt 11.23o Hades. 16 *Mt 10.40;Jo 13.20; cp.Gl 4.14Quem vos ouve a mim me ouve; *cp.Jo 12.48;1Ts 4.8quem vos rejeita a mim me rejeita; e quem me rejeita rejeita aquele que me enviou.

O regresso dos setenta

17 Voltaram os setenta, cheios de alegria, dizendo: Senhor, até *Mc 16.17os demônios se nos submetem em teu nome. 18 Respondeu-lhes Jesus: Eu via *Mt 4.10a Satanás cair do céu como relâmpago. 19 Eis aí vos dei autoridade para *cp.Mc 16.18pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada de modo algum vos fará mal. 20 Mas não vos regozijeis em que os espíritos se vos submetem; antes, regozijai-vos em que os *Êx 32.32;Sl 69.28;Is 4.3;Ez 13.9;Dn 12.1;Fp 4.3;Hb 12.23;Ap 3.5;13.8;17.8;20.12,15;21.27vossos nomes estão escritos no céu.

A cegueira da sabedoria humana

21 *Lc 10.21-22;Mt 11.25-27Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou a ti, Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste essas coisas aos sábios e entendidos e as revelaste aos pequeninos! Assim é, Pai, porque assim foi do teu agrado. 22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar. 23 *Lc 10.23-24;Mt 13.16-17Virando-se para seus discípulos, disse-lhes em particular: Ditosos os olhos que veem o que vós vedes. 24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vedes e não no viram; e ouvir o que ouvis e não no ouviram.

A parábola do bom samaritano

25 *Lc 10.25-28;Mt 22.34-40;Mc 12.28-31; cp.Mt 19.16-19Levantando-se um *Mt 22.35doutor da lei, experimentou-o, dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna? 26 Respondeu-lhe Jesus: Que é o que está escrito na lei? Como lês tu? 27 Respondeu ele: *Dt 6.5;Lv 19.18Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de toda a tua força e de todo o teu entendimento, e o teu próximo como a ti mesmo. 28 Replicou-lhe Jesus: Respondeste bem; *Mt 19.17faze isso e viverás. 29 Ele, porém, querendo *Lc 16.15justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo? 30 Prosseguindo Jesus, disse: Um homem *cp.Lc 18.31;19.28descia de Jerusalém a Jericó e caiu nas mãos de salteadores, que, depois de o despirem e espancarem, se retiraram, deixando-o meio morto. 31 Por uma coincidência, descia por aquele caminho um sacerdote; quando o viu, passou de largo. 32 Do mesmo modo, também um levita, chegando ao lugar e vendo-o, passou de largo. 33 Um *Mt 10.5;Lc 9.52samaritano, porém, que ia de viagem, aproximou-se do homem e, vendo-o, teve compaixão dele. 34 Chegando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma hospedaria e tratou-o. 35 No dia seguinte, tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse: Trata-o e quanto gastares de mais, na volta eu to pagarei. 36 Qual desses três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores? 37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe Jesus: Vai-te e faze tu o mesmo.

Marta e Maria

38 Quando iam de caminho, entrou ele em uma aldeia; e uma mulher chamada *Lc 10.40s.;Jo 11.1,5,19-28,30,39;12.2Marta hospedou-o. 39 Esta tinha uma irmã chamada *Lc 10.42;Jo 11.1-2,19-20,28,31-32,45;12.3Maria, a qual, *cp.Lc 8.35;At 22.3sentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino. 40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e, chegando-se, disse: Senhor, a ti não se te dá que minha irmã me tenha deixado só a servir? Manda-lhe, pois, que me ajude. 41 Mas respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás *Mt 6.25ansiosa e te ocupas com muitas coisas. 42 *cp.Jo 6.27;Sl 27.4Entretanto, poucas são necessárias ou, antes, uma só. Maria escolheu a boa parte, que não lhe será tirada.