Lucas 24

Die opstanding.

1 EN baie vroeg in die môre, op die eerste dag van die week, het hulle en ander saam met hulle by die graf gekom en die speserye gebring wat deur hulle toeberei was.

2 En hulle het die steen van die graf afgerol gevind.

3 En toe hulle ingaan, het hulle nie die liggaam van die Here Jesus gekry nie.

4 En terwyl hulle hieroor in verleentheid was, staan daar twee manne by hulle in blink klere.

5 En toe hulle baie bevrees word en met hulle aangesigte na die aarde buig, sê die manne vir hulle: Waarom soek julle die Lewende by die dooies?

6 Hy is nie hier nie, maar Hy het opgestaan. Onthou hoe Hy vir julle gesê het toe Hy nog in Galiléa was:

7 Die Seun van die mens moet oorgelewer word in die hande van sondige mense en gekruisig word en op die derde dag opstaan.

8 En hulle het sy woorde onthou.

9 Hulle gaan toe terug van die graf en vertel dit alles aan die elf en aan al die ander.

10 En dit was Maria Magdaléna en Johanna en Maria, die moeder van Jakobus, en die ander vroue saam met hulle wat dit aan die apostels vertel het.

11 En hul woorde het vir hulle na onsinnige praatjies gelyk, en hulle het hul nie geglo nie.

12 Maar Petrus het opgestaan en na die graf gehardloop; en toe hy neerbuk, sien hy die doeke alleen lê. En hy het weggegaan huis toe, vol verwondering oor wat gebeur het.

Die Émmaüsgangers.

13 EN twee van hulle was dieselfde dag op pad na 'n dorp wat agt myl van Jerusalem af was, met die naam van Émmaüs.

14 En hulle was in gesprek met mekaar oor al hierdie dinge wat voorgeval het.

15 En terwyl hulle praat en mekaar ondervra, kom Jesus self nader en loop met hulle saam.

16 Maar hulle oë is weerhou, sodat hulle Hom nie kon herken nie.

17 En Hy sê vir hulle: Watter woorde is dit wat julle met mekaar loop en wissel, en waarom is julle bedroef?

18 En die een wie se naam Kléopas was, antwoord en sê vir Hom: Is U alleen 'n vreemdeling in Jerusalem en weet U nie van die dinge wat in hierdie dae daarin gebeur het nie?

19 En Hy sê vir hulle: Watter dinge? En hulle antwoord Hom: Die dinge aangaande Jesus, die Nasaréner, wat 'n profeet was, kragtig in werk en woord voor God en die hele volk;

20 en hoe ons owerpriesters en owerstes Hom oorgelewer het tot die doodstraf en Hom gekruisig het.

21 En ons het gehoop dat dit Hy was wat Israel sou verlos; maar nou is dit vandag, met dit alles, die derde dag vandat dit plaasgevind het.

22 Maar sommige vroue uit ons het ons ook ontstel nadat hulle vroeg by die graf was;

23 en toe hulle sy liggaam nie kry nie, het hulle gekom en gesê dat hulle ook 'n gesig gesien het van engele wat sê dat Hy lewe.

24 En sommige van die wat saam met ons was, het na die graf gegaan en dit net so gevind soos die vroue ook gesê het; maar Hom het hulle nie gesien nie.

25 En Hy sê vir hulle: o Onverstandiges, met harte wat traag is om te glo alles wat die profete gespreek het!

26 Moes die Christus nie hierdie dinge ly en in sy heerlikheid ingaan nie?

27 En Hy het begin van Moses en al die profete af en vir hulle uitgelê in al die Skrifte die dinge wat op Hom betrekking het.

28 Daarop kom hulle naby die dorp waarheen hulle op reis was, en Hy het gemaak of Hy verder wou gaan;

29 maar hulle het by Hom aangedring en gesê: Bly by ons, want dit is amper aand en die dag het gedaal; en Hy het ingegaan om by hulle te bly.

30 En toe Hy met hulle aan tafel was, neem Hy die brood en dank; en Hy breek dit en gee dit aan hulle.

31 Toe is hulle oë geopen en hulle het Hom herken, en Hy het uit hulle gesig verdwyn.

32 En hulle sê vir mekaar: Was ons hart nie brandende in ons toe Hy met ons op die pad gepraat en vir ons die Skrifte uitgelê het nie?

33 Toe staan hulle in dieselfde uur op en gaan na Jerusalem terug en vind die elf en die wat saam met hulle bymekaar was,

34 wat sê: Die Here het waarlik opgestaan en het aan Simon verskyn.

35 Toe vertel hulle wat op die pad gebeur het en hoe Hy aan hulle bekend geword het by die breking van die brood.

Verskyning van Jesus aan die apostels.

36 EN terwyl hulle hieroor praat, staan Jesus self in hul midde en sê vir hulle: Vrede vir julle!

37 Toe het hulle verskrik en baie bang geword en gemeen dat hulle 'n gees sien.

38 En Hy sê vir hulle: Waarom is julle ontsteld en waarom kom daar twyfel in julle hart op?

39 Kyk na my hande en my voete, want dit is Ek self. Voel aan My en kyk; want 'n gees het nie vlees en bene soos julle sien dat Ek het nie.

40 En terwyl Hy dit sê, wys Hy hulle sy hande en sy voete.

41 En toe hulle van blydskap nog nie kon glo nie en hulle verwonder, sê Hy vir hulle: Het julle hier iets om te eet?

42 Daarop gee hulle Hom 'n stuk gebraaide vis en 'n stuk heuningkoek.

43 En Hy het dit geneem en voor hulle oë geëet.

44 En Hy sê vir hulle: Dit is die woorde wat Ek met julle gespreek het toe Ek nog by julle was, dat alles wat oor My geskrywe is in die wet van Moses en die profete en die psalms, vervul moet word.

45 Toe open Hy hulle verstand om die Skrifte te verstaan.

46 En Hy sê vir hulle: So is dit geskrywe, en so moes die Christus ly en op die derde dag uit die dode opstaan,

47 en bekering en vergewing van sondes in sy Naam verkondig word aan al die nasies, van Jerusalem af en verder.

48 En julle is getuies van hierdie dinge.

49 En kyk, Ek stuur die belofte van my Vader op julle. Maar julle moet in die stad Jerusalem bly totdat julle toegerus is met krag uit die hoogte.

Die hemelvaart.

50 EN Hy het hulle uitgelei tot by Betánië. En Hy het sy hande opgehef en hulle geseën.

51 En terwyl Hy hulle seën, het Hy van hulle geskei en is in die hemel opgeneem.

52 En hulle het Hom aanbid en na Jerusalem teruggegaan met groot blydskap.

53 En hulle was gedurig in die tempel en het God geprys en gedank. Amen.

1 *Lc 24.1-10;Mt 28.1-8;Mc 16.1-8; cp.Jo 20.1-8mas, no primeiro dia da semana, foram elas muito cedo ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado. 2 Acharam a pedra removida do túmulo 3 e, entrando ali, não acharam o corpo *At 1.21; cp.Lc 7.13do Senhor Jesus. 4 Ficando perplexas por causa disso, eis que *Lc 2.9;At 12.7apareceram ao lado delas dois *Jo 20.12varões com vestes resplandecentes; 5 como estivessem amedrontadas e olhassem para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos ao que vive? 6 Ele não está aqui, mas *Mc 16.6ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos falou *Mt 17.22s.;Mc 9.30s.;9.44;Lc 24.44quando estava ainda na Galileia, 7 dizendo: *Mt 16.21;Lc 24.46O Filho do Homem deve ser entregue às mãos de pecadores, e ser crucificado, e ressuscitar ao terceiro dia. 8 Então, *Jo 2.22se lembraram das suas palavras; 9 e, voltando do túmulo, contaram todas essas coisas aos onze e a todos os mais. 10 Eram *cp.Mt 27.56Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram essas coisas aos *Mc 6.30apóstolos. 11 Essas palavras pareceram-lhes um como delírio, e *Mc 16.11não acreditaram nelas. 12 Mas Pedro, levantando-se, *Jo 20.3-6correu ao túmulo. Abaixando-se, viu somente os panos de linho que ali ficaram; e retirou-se *Jo 20.10para casa, maravilhado do que havia acontecido.

Os dois discípulos no caminho de Emaús

13 No mesmo dia, *Mc 16.12dois deles caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios*Estádio, medida itinerária de 185 metros.; 14 e iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado. 15 Enquanto conversavam e discutiam, o mesmo Jesus aproximou-se deles e acompanhava-os; 16 mas *cp.Jo 20.14;21.4; cp.Lc 24.31os olhos deles não o puderam reconhecer. 17 Então, lhes perguntou Jesus: Que falais um com o outro pelo caminho? E pararam tristes. 18 Um deles chamado Cléopas, respondeu-lhe: És tu o único que, estando em Jerusalém, não sabes o que ali tem acontecido nestes dias? 19 Replicou-lhes: Que? Disseram-lhe: O que aconteceu *Mc 1.24a Jesus, o Nazareno, que foi um *Mt 21.11profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo, 20 e como os principais sacerdotes e as nossas *Lc 23.13autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram. 21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de *cp.Lc 1.68resgatar a Israel; além de tudo isso, é já este o terceiro dia depois que essas coisas sucederam. 22 Por outro lado, certas mulheres, das que conosco estavam, nos encheram de pasmo, *Lc 24.1ss.tendo ido de madrugada ao túmulo; 23 e, não havendo achado o seu corpo, voltaram, declarando que tinham visto anjos, os quais diziam estar ele vivo. 24 Alguns dos nossos foram ao túmulo e acharam que era assim como as mulheres haviam dito, mas a ele não o viram. 25 Disse-lhes Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crerdes tudo o que *Mt 26.24os profetas disseram! 26 *Lc 24.7,44ss.;Hb 2.10;1Pe 1.11Porventura, não importava que o Cristo padecesse essas coisas e assim entrasse na sua glória? 27 Começando por *cp.Gn 3.15;12.3, etc.;Nm 21.9;Jo 3.14;Dt 18.15;Jo 1.45; cp.Jo 5.46Moisés e por todos os *cp.2Sm 7.12-16;Is 7.14;Mt 1.23;9.1-2;Mt 4.15-16;Lc 24.42;Mt 12.18ss.;Lc 24.53;Mt 8.17;Lc 22.37;Dn 7.13;Mt 24.30, etc.;Mq 5.2;Mt 2.6;Zc 9.9;Mt 21.5; cp.At 13.27profetas, explicou-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras. 28 Aproximando-se da aldeia para onde iam, *Mc 6.48deu ele a entender que ia para mais longe. 29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica em nossa companhia, porque é tarde, e o dia já declinou. Ele entrou para ficar com eles. 30 Estando com eles à mesa, tomando o pão, *Mt 14.19deu graças e, partindo-o, dava-lhes; 31 então, se lhes *Lc 24.16abriram os olhos e o reconheceram; mas ele desapareceu de diante deles. 32 Dizia um ao outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e *Lc 24.45nos explicava as Escrituras? 33 Na mesma hora, levantaram-se, voltaram para Jerusalém e *Mc 16.13acharam reunidos os onze e *cp.At 1.14os que com eles estavam, os quais 34 diziam: *Lc 24.6Realmente o Senhor ressurgiu e *1Co 15.5apareceu a Simão. 35 Os dois contaram o que havia acontecido no caminho *Lc 24.30s.e como fora por eles conhecido no partir do pão.

Jesus aparece aos discípulos

36 Falando eles essas coisas, *Mc 16.14apresentou-se Jesus no meio deles e disse-lhes: *Jo 20.19,21,26Paz seja convosco! 37 Eles, porém, espantados e atemorizados, supunham ver um *cp.Mt 14.26;Mc 6.49espírito. 38 Mas ele lhes disse: Por que vos turbais? E por que se levantam dúvidas em vossos corações? 39 *Jo 20.20,27Olhai para as minhas mãos e os meus pés, pois sou eu mesmo; *1Jo 1.1; cp.Jo 20.27apalpai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho. 40 Dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés. 41 *Lc 24.11Não acreditando eles ainda por causa da sua alegria e estando maravilhados, perguntou-lhes Jesus: *Jo 21.5Tendes aqui alguma coisa que comer? 42 Deram-lhe um pedaço de peixe assado;*Alguns manuscritos inserem: e um favo de mel.43 e, tomando-o, *At 10.41comeu diante deles.

Jesus explica-lhes as Escrituras

44 Depois, lhes disse: *Lc 9.22,44s.;18.31-34;22.37Estas são as palavras que eu vos disse, quando ainda estava convosco, que importava se cumprisse tudo o que de mim estava escrito *Lc 24.27na Lei de Moisés, nos Profetas e nos *Sl 2;At 13.33;Sl 16;At 2.27;Sl 22;Mt 27.34-36;Sl 69;Jo 19.28ss.;Sl 72;110;Mt 22.43s.;Sl 118;Mt 21.42Salmos. 45 Então, *Lc 24.32; cp.At 16.14;1Jo 5.20lhes abriu o entendimento para que compreendessem as Escrituras; 46 e disse-lhes: *Lc 24.26,44Assim está escrito que o Cristo padecesse e *Lc 24.7ressurgisse dentre os mortos ao terceiro dia 47 e que, em seu nome, se pregasse *At 5.31;10.43;13.38;26.18arrependimento para remissão de pecados *Mt 28.19a todas as nações, começando por Jerusalém. 48 Vós sois *At 1.8,22;2.32;3.15;4.33;5.32;10.39,41;13.31;1Pe 5.1testemunhas dessas coisas. 49 Eis que *Jo 14.26eu vou enviar sobre vós a promessa de meu Pai; mas *At 1.4vós permanecei na cidade, até que sejais revestidos de poder lá do alto.

A ascensão de Jesus

50 Ele os levou até *Mt 21.17; cp.At 1.12Betânia e, levantando as mãos, os abençoou. 51 Enquanto os abençoava, apartou-se deles *Mc 16.19e foi elevado ao céu. 52 Eles, tendo-o adorado, voltaram para Jerusalém com grande gozo; 53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.