Publicidade

Jó 6

VULG

1 tomou a palavra nestes termos:

2 "Ah! Se pudessem pesar minha aflição e pôr na balança com ela meu infortúnio!

3 Ela seria mais pesada que a areia do mar: eis por que minhas palavras são desvairadas.

4 As setas do Todo-poderoso estão cravadas em mim e meu espírito bebe o veneno delas. Os terrores de Deus me assediam.

5 Porventura zurra o asno montês, quando tem erva? Muge o boi junto de sua forragem?

6 Come-se uma coisa insípida sem pôr sal? Pode alguém saborear aquilo que não tem gosto algum?

7 Minha alma recusa-se a tocar nisso, meu coração está desgostoso.

8 Quem me dera que meu voto se cumpra, e que Deus realize o que eu espero!

9 Que Deus consinta em esmagar-me, que deixe suas mãos cortarem meus dias!

10 Teria pelo menos um consolo, e eu exultaria em seu impiedoso tormento, por não ter renegado as palavras do Santo.

11 Qual é a minha força para esperar? Qual é meu fim, para me portar com paciência?

12 Será que tenho a força das pedras, ou será de bronze minha carne?

13 Não encontro socorro algum, qualquer esperança de salvação me foi tirada.

14 Recusar a piedade a um amigo é abandonar o temor do Todo-poderoso.

15 Meus irmãos são traiçoeiros como a torrente, como as águas das torrentes que somem.

16 Rolam agitadas pelo gelo, empoçam-se com a neve derretida.

17 No tempo da seca, elas se esgotam, ao vir o calor, seu leito seca.

18 As caravanas se desviam de sua rota, penetram no deserto e perecem.

19 As caravanas de Temã espreitavam e os comboios de Sabá contavam com elas.

20 Ficaram transtornados nas suas suposições; chegando ao lugar, ficaram confusos.

21 É assim que falhais em cumprir o que de vós se esperava nesta hora; a vista de meu infortúnio vos aterroriza.

22 Porventura, disse-vos eu: Dai-me qualquer coisa de vossos bens, dai-me presentes,

23 livrai-me da mão do inimigo e tirai-me do poder dos violentos?.

24 Ensinai-me, e me calarei, mostrai-me em que falhei!

25 Como são eficazes os discursos sensatos! Mas em que podereis surpreender-me?

26 Pretendeis censurar palavras? Palavras desesperadas, leva-as o vento.

27 Seríeis capazes de leiloar até mesmo um órfão e traficar até mesmo um amigo.

28 Vamos, peço-vos, olhai para mim face a face e não mentirei.

29 Voltai atrás e não sejais injustos; vinde: estou inocente nessa questão.

30 Haverá iniquidade em minha língua? Meu paladar não sabe discernir o mal?

1 Respondens autem Job, dixit :

2 Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui,

et calamitas quam patior, in statera !

3 Quasi arena maris hæc gravior appareret ;

unde et verba mea dolore sunt plena :

4 quia sagittæ Domini in me sunt,

quarum indignatio ebibit spiritum meum ;

et terrores Domini militant contra me.

5 Numquid rugiet onager cum habuerit herbam ?

aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit ?

6 aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum ?

aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem ?

7 Quæ prius nolebat tangere anima mea,

nunc, præ angustia, cibi mei sunt.

8 Quis det ut veniat petitio mea,

et quod expecto tribuat mihi Deus ?

9 et qui cœpit, ipse me conterat ;

solvat manum suam, et succidat me ?

10 Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat,

nec contradicam sermonibus Sancti.

11 Quæ est enim fortitudo mea, ut sustineam ?

aut quis finis meus, ut patienter agam ?

12 Nec fortitudo lapidum fortitudo mea,

nec caro mea ænea est.

13 Ecce non est auxilium mihi in me,

et necessarii quoque mei recesserunt a me.

14 Qui tollit ab amico suo misericordiam,

timorem Domini derelinquit.

15 Fratres mei præterierunt me,

sicut torrens qui raptim transit in convallibus.

16 Qui timent pruinam,

irruet super eos nix.

17 Tempore quo fuerint dissipati, peribunt ;

et ut incaluerit, solventur de loco suo.

18 Involutæ sunt semitæ gressuum eorum ;

ambulabunt in vacuum, et peribunt.

19 Considerate semitas Thema, itinera Saba,

et expectate paulisper.

20 Confusi sunt, quia speravi :

venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt.

21 Nunc venistis ;

et modo videntes plagam meam, timetis.

22 Numquid dixi : Afferte mihi,

et de substantia vestra donate mihi ?

23 vel : Liberate me de manu hostis,

et de manu robustorum eruite me ?

24 Docete me, et ego tacebo :

et si quid forte ignoravi, instruite me.

25 Quare detraxistis sermonibus veritatis,

cum e vobis nullus sit qui possit arguere me ?

26 Ad increpandum tantum eloquia concinnatis,

et in ventum verba profertis.

27 Super pupillum irruitis,

et subvertere nitimini amicum vestrum.

28 Verumtamen quod cœpistis explete :

præbete aurem, et videte an mentiar.

29 Respondete, obsecro, absque contentione ;

et loquentes id quod justum est, judicate.

30 Et non invenietis in lingua mea iniquitatem,

nec in faucibus meis stultitia personabit.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_12-11-46-