1 De Davi. Hino. Feliz aquele cuja iniquidade foi perdoada, cujo pecado foi absolvido.
2 Feliz o homem a quem o Senhor não argúi de falta, e em cujo coração não há dolo.
3 Enquanto me conservei calado, meus ossos se mirraram, entre contínuos gemidos.
4 Pois, dia e noite, vossa mão pesava sobre mim; minhas forças se esgotavam as forças como nos ardores do verão.
5 Então eu vos confessei o meu pecado, e não mais dissimulei a minha culpa. Disse: "Sim, vou confessar ao Senhor a minha iniquidade". E vós perdoastes a pena do meu pecado.
6 Assim também todo fiel recorrerá a vós, no momento da necessidade. Quando transbordarem muitas águas, elas não chegarão até ele.
7 Vós sois meu asilo, das angústias me preservareis e me envolvereis na alegria de minha salvação.
8 "Vou te ensinar – dizeis –, vou te mostrar o caminho que deves seguir; vou te instruir, fitando em ti os meus olhos:
9 não queiras ser sem inteligência como o cavalo, como o muar, que só ao freio e à rédea submetem seus ímpetos; de outro modo não se chegam a ti."
10 São muitos os sofrimentos do ímpio. Mas quem espera no Senhor, sua misericórdia o envolve.
11 Ó justos, alegrai-vos e regozijai-vos no Senhor. Exultai todos vós, retos de coração.
1 Ipsi David intellectus.
Beati quorum remissæ sunt iniquitates,
et quorum tecta sunt peccata.
2 Beatus vir cui non imputavit Dominus peccatum,
nec est in spiritu ejus dolus.
3 Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea,
dum clamarem tota die.
4 Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua,
conversus sum in ærumna mea, dum configitur spina.
5 Delictum meum cognitum tibi feci,
et injustitiam meam non abscondi.
Dixi : Confitebor adversum me injustitiam meam Domino ;
et tu remisisti impietatem peccati mei.
6 Pro hac orabit ad te omnis sanctus
in tempore opportuno.
Verumtamen in diluvio aquarum multarum,
ad eum non approximabunt.
7 Tu es refugium meum a tribulatione quæ circumdedit me ;
exsultatio mea, erue me a circumdantibus me.
8 Intellectum tibi dabo, et instruam te in via hac qua gradieris ;
firmabo super te oculos meos.
9 Nolite fieri sicut equus et mulus,
quibus non est intellectus.
In camo et freno maxillas eorum constringe,
qui non approximant ad te.
10 Multa flagella peccatoris ;
sperantem autem in Domino misericordia circumdabit.
11 Lætamini in Domino, et exsultate, justi ;
et gloriamini, omnes recti corde.