1 Ao mestre de canto. "Não destruas". Salmo de Asaf. Cântico.
2 Nós vos louvamos, Senhor, nós vos louvamos; glorificamos vosso nome e anunciamos vossas maravilhas.
3 "No tempo que fixei, julgarei o justo juízo.
4 Vacile, embora, a terra com todos os seus habitantes, fui eu quem deu firmeza às suas colunas.
5 Digo aos arrogantes: Não sejais insolentes; aos ímpios: Não levanteis vossa fronte,
6 não ergais contra o Altíssimo a vossa cabeça, deixai de falar a Deus com tanta insolência.
7 Não é do oriente, nem do ocidente, nem do deserto, nem das montanhas que vem a salvação.
8 Mas Deus é o juiz; a um ele abate, a outro exalta.
9 Há na mão do Senhor uma taça de vinho espumante e aromático. Dela dá de beber e até as fezes hão de esgotá-la; hão de sorvê-la os ímpios todos da terra."
10 Eu, porém, exultarei para sempre, salmodiarei o Deus de Jacó.
11 Abaterei todas as potências dos ímpios, enquanto o poder dos justos será exaltado.
1 In finem, ne corrumpas. Psalmus cantici Asaph.
2 Confitebimur tibi, Deus, confitebimur,
et invocabimus nomen tuum ;
narrabimus mirabilia tua.
3 Cum accepero tempus,
ego justitias judicabo.
4 Liquefacta est terra et omnes qui habitant in ea :
ego confirmavi columnas ejus.
5 Dixi iniquis : Nolite inique agere :
et delinquentibus : Nolite exaltare cornu :
6 nolite extollere in altum cornu vestrum ;
nolite loqui adversus Deum iniquitatem.
7 Quia neque ab oriente, neque ab occidente,
neque a desertis montibus :
8 quoniam Deus judex est.
Hunc humiliat, et hunc exaltat :
9 quia calix in manu Domini vini meri, plenus misto.
Et inclinavit ex hoc in hoc ;
verumtamen fæx ejus non est exinanita :
bibent omnes peccatores terræ.
10 Ego autem annuntiabo in sæculum ;
cantabo Deo Jacob :
11 et omnia cornua peccatorum confringam,
et exaltabuntur cornua justi.