Publicidade

Salmos 68

VULG

1 Ao mestre de canto. Segundo a melodia: "Os lírios".

2 Salvai-me, ó Deus, porque as águas me vão submergir.

3 Estou imerso num abismo de lodo, no qual não onde firmar o . Vim a dar em águas profundas, encobrem-me as ondas.

4 cansado de tanto gritar, enrouqueceu-me a garganta. Enfraqueceram-se meus olhos, enquanto espero meu Deus.

5 Mais numerosos que os cabelos de minha cabeça são os que me detestam sem razão. São mais fortes que meus ossos os meus injustos inimigos. Porventura posso restituir o que não roubei?

6 Vós conheceis, ó Deus, a minha insipiência, e minhas faltas não vos são ocultas.

7 Os que esperam em vós, ó Senhor, Senhor dos exércitos, por minha causa não sejam confundidos. Que os que vos procuram, ó Deus de Israel, não tenham de que se envergonhar por minha causa,

8 pois foi por vós que eu sofri afrontas, cobrindo-se meu o rosto de confusão.

9 Tornei-me um estranho para meus irmãos, um desconhecido para os filhos de minha mãe.

10 É que o zelo de vossa casa me consumiu, e os insultos dos que vos ultrajam caíram sobre mim.

11 Por mortificar minha alma com jejuns, recebi ultrajes.

12 Por trocar minhas roupas por um saco, tornei-me zombaria deles.

13 Falam de mim os que se assentam às portas da cidade, escarnecem-me os que bebem vinho.

14 Minha oração, porém, sobe até vós, Senhor, na hora de vossa misericórdia, ó Deus. Na vossa imensa bondade, escutai-me, segundo a fidelidade de vosso socorro.

15 Tirai-me do lodo, para que não me afunde. Livrai-me dos que me detestam, salvai-me das águas profundas.

16 Não me deixeis submergir nas muitas águas, nem me devore o abismo. Nem se feche sobre mim a boca do poço.

17 Ouvi-me, Senhor, pois que vossa bondade é compassiva; em nome de vossa misericórdia, voltai-vos para mim.

18 Não escondais ao vosso servo a vista de vossa face; atendei-me depressa, pois estou muito atormentado.

19 Aproximai-vos de minha alma, livrai-me de meus inimigos.

20 Bem vedes minha vergonha, confusão e ignomínia. Ante vossos olhos estão os que me perseguem:

21 seus ultrajes abateram meu coração e desfaleci. Esperei em vão quem tivesse compaixão de mim, quem me consolasse, e não encontrei.

22 Puseram fel no meu alimento, na minha sede deram-me vinagre para beber.

23 Torne-se a sua mesa um laço para eles, e uma armadilha para os seus amigos.

24 Que seus olhos se escureçam para não mais ver, que seus passos sejam sempre vacilantes.

25 Despejai sobre eles a vossa cólera, e os atinja o fogo de vossa ira.

26 Seja devastada a sua morada, não haja quem habite em suas tendas,

27 porque perseguiram aquele a quem atingistes, e aumentaram a dor daquele a quem feristes.

28 Deixai-os acumular falta sobre falta, e jamais sejam por vós reconhecidos como justos.

29 Sejam riscados do livro dos vivos, e não se inscrevam os seus nomes entre os justos.

30 Eu, porém, miserável e sofredor, seja protegido, ó Deus, pelo vosso auxílio.

31 Cantarei um cântico de louvor ao nome do Senhor, e o glorificarei com um hino de gratidão.

32 E isso a Deus será mais agradável que um touro, do que um novilho com chifres e unhas.

33 Ó vós, humildes, olhai e alegrai-vos; vós que buscais a Deus, reanime-se o vosso coração,

34 porque o Senhor ouve os necessitados, e seu povo cativo não despreza.

35 Louvem-no os céus e a terra, os mares e tudo o que neles se move.

36 Sim, Deus salvará Sião e reconstruirá as cidades de Judá. Para hão de voltar e a possuirão.

37 A linhagem de seus servos a receberá em herança, e os que amam o seu nome fixarão sua morada.

1 In finem, pro iis qui commutabuntur. David.

2 Salvum me fac, Deus,

quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.

3 Infixus sum in limo profundi et non est substantia.

Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.

4 Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ ;

defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.

5 Multiplicati sunt super capillos capitis mei

qui oderunt me gratis.

Confortati sunt qui persecuti sunt me

inimici mei injuste ;

quæ non rapui, tunc exsolvebam.

6 Deus, tu scis insipientiam meam ;

et delicta mea a te non sunt abscondita.

7 Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum ;

non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.

8 Quoniam propter te sustinui opprobrium ;

operuit confusio faciem meam.

9 Extraneus factus sum fratribus meis,

et peregrinus filiis matris meæ.

10 Quoniam zelus domus tuæ comedit me,

et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.

11 Et operui in jejunio animam meam,

et factum est in opprobrium mihi.

12 Et posui vestimentum meum cilicium ;

et factus sum illis in parabolam.

13 Adversum me loquebantur qui sedebant in porta,

et in me psallebant qui bibebant vinum.

14 Ego vero orationem meam ad te, Domine ;

tempus beneplaciti, Deus.

In multitudine misericordiæ tuæ,

exaudi me in veritate salutis tuæ.

15 Eripe me de luto, ut non infigar ;

libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.

16 Non me demergat tempestas aquæ,

neque absorbeat me profundum,

neque urgeat super me puteus os suum.

17 Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua ;

secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.

18 Et ne avertas faciem tuam a puero tuo ;

quoniam tribulor, velociter exaudi me.

19 Intende animæ meæ, et libera eam ;

propter inimicos meos, eripe me.

20 Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam ;

21 in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me.

Improperium exspectavit cor meum et miseriam :

et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit ;

et qui consolaretur, et non inveni.

22 Et dederunt in escam meam fel,

et in siti mea potaverunt me aceto.

23 Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum,

et in retributiones, et in scandalum.

24 Obscurentur oculi eorum, ne videant,

et dorsum eorum semper incurva.

25 Effunde super eos iram tuam,

et furor iræ tuæ comprehendat eos.

26 Fiat habitatio eorum deserta,

et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.

27 Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt,

et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.

28 Appone iniquitatem super iniquitatem eorum,

et non intrent in justitiam tuam.

29 Deleantur de libro viventium,

et cum justis non scribantur.

30 Ego sum pauper et dolens ;

salus tua, Deus, suscepit me.

31 Laudabo nomen Dei cum cantico,

et magnificabo eum in laude :

32 et placebit Deo super vitulum novellum,

cornua producentem et ungulas.

33 Videant pauperes, et lætentur ;

quærite Deum, et vivet anima vestra :

34 quoniam exaudivit pauperes Dominus,

et vinctos suos non despexit.

35 Laudent illum cæli et terra ;

mare, et omnia reptilia in eis.

36 Quoniam Deus salvam faciet Sion,

et ædificabuntur civitates Juda,

et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.

37 Et semen servorum ejus possidebit eam ;

et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-04_23-13-58-