Publicidade

Salmos 59

VULG

1 Ao mestre de canto. Conforme: "A lei é como o lírio". Poema didático de Davi,

2 quando guerreou contra os sírios da Mesopotâmia e os sírios de Soba e quando Joab, voltando, derrotou doze mil edomitas no Vale do Sal.

3 Ó Deus, vós nos rejeitastes, rompestes nossas fileiras, estais irado; restabelecei-nos.

4 Fizestes nossa terra tremer e a fendestes; reparai suas brechas, pois ela vacila.

5 Impusestes duras provas ao vosso povo, fizestes-nos sorver um vinho atordoante.

6 Mas aos que vos temem destes um estandarte, a fim de que das flechas escapassem.

7 Para que vossos amigos fiquem livres, ajudai-nos com vossa destra, ouvi-nos.

8 Deus falou no seu santuário: "Triunfarei, repartindo Siquém; medirei com o cordel o vale de Sucot.

9 Minha é a terra de Galaad, minha a de Manassés; Efraim é o elmo de minha cabeça; Judá, o meu cetro;

10 Moab é a bacia em que me lavo; sobre Edom atirarei minhas sandálias, cantarei vitória sobre a Filisteia".

11 Quem me conduzirá à cidade fortificada? Quem me levará até Edom?

12 Quem, senão vós, ó Deus, que nos repelistes e não saís à frente de nossas forças?

13 Dai-nos auxílio contra o inimigo, porque é vão qualquer socorro humano.

14 Com o auxílio de Deus faremos proezas: ele abaterá nossos inimigos.

1 In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam, 2 cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.

3 Deus, repulisti nos, et destruxisti nos ;

iratus es, et misertus es nobis.

4 Commovisti terram, et conturbasti eam ;

sana contritiones ejus, quia commota est.

5 Ostendisti populo tuo dura ;

potasti nos vino compunctionis.

6 Dedisti metuentibus te significationem,

ut fugiant a facie arcus ;

ut liberentur dilecti tui.

7 Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

8 Deus locutus est in sancto suo :

lætabor, et partibor Sichimam ;

et convallem tabernaculorum metibor.

9 Meus est Galaad, et meus est Manasses ;

et Ephraim fortitudo capitis mei.

Juda rex meus ;

10 Moab olla spei meæ.

In Idumæam extendam calceamentum meum :

mihi alienigenæ subditi sunt.

11 Quis deducet me in civitatem munitam ?

quis deducet me usque in Idumæam ?

12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos ?

et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?

13 Da nobis auxilium de tribulatione,

quia vana salus hominis.

14 In Deo faciemus virtutem ;

et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-04_23-13-58-