1 And Eliphaz the Temanite answered and said,2 If a word were essayed to thee, wouldest thou be grieved? But who can refrain from speaking?3 Behold, thou hast instructed many, and thou hast strengthened the weak hands;4 Thy words have upholden him that was stumbling, and thou hast braced up the bending knees:5 But now it is come upon thee, and thou grievest; it toucheth thee, and thou art troubled.6 Hath not thy piety been thy confidence, and the perfection of thy ways thy hope?7 Remember, I pray thee, who that was innocent has perished? and where were the upright cut off?8 Even as I have seen, they that plough iniquity and sow mischief, reap the same.9 By the breath of +God they perish, and by the blast of his nostrils are they consumed.10 The roar of the lion, and the voice of the fierce lion, and the teeth of the young lions, are broken;11 The old lion perisheth for lack of prey, and the whelps of the lioness are scattered.12 Now to me a word was secretly brought, and mine ear received a whisper thereof.13 In thoughts from visions of the night, when deep sleep falleth on men: -14 Fear came on me, and trembling, and made all my bones to shake;15 And a spirit passed before my face-the hair of my flesh stood up-16 It stood still; I could not discern the appearance thereof: a form was before mine eyes; I heard a slight murmur and a voice:17 Shall {mortal} man be more just than +God? Shall a man be purer than his Maker?18 Lo, he trusteth not his servants, and his angels he chargeth with folly:19 How much more them that dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, who are crushed as the moth!20 From morning to evening are they smitten: without any heeding it, they perish for ever.21 Is not their tent-cord torn away in them? they die, and without wisdom.
1 Toe antwoord Âlifas, die Temaniet, en sê:2 As 'n mens dit met 'n woord by jou waag, sal jy ontstemd wees? Maar woorde inhou -- wie kan dit?3 Kyk, jy het baie mense tereggewys en slap hande versterk.4 Jou woorde het opgerig die wat struikel, en jy het knikkende knieë versterk.5 Maar nou dat dit jou oorkom, is jy moedverlore; nou dat dit jou tref, is jy verslae!6 Is jou Godsvrees nie jou hoop, jou vrome wandel nie jou verwagting nie?7 Bedink tog, wie het ooit onskuldig omgekom, en waar is opregtes verdelg?8 Volgens ek gesien het: Die wat onreg ploeg en moeite saai, die maai dit.9 Deur die asem van God kom hulle om, en deur die geblaas van sy toorn word hulle vernietig.10 Die gebrul van die leeu en die stem van die bruller -- ja, die tande van die jong leeus word uitgebreek.11 Die leeu kom om by gebrek aan prooi, en die kleintjies van die leeuin word verstrooi.12 Verder is 'n woord op geheimsinnige wyse na my gebring, en my oor het 'n gefluister daarvan opgevang,13 by die gedagtespel, uit naggesigte gebore, wanneer diepe slaap op die mense val.14 Skrik het oor my gekom en siddering en het my hele gebeente laat bewe.15 Toe skuif daar 'n gees voor my verby; die hare van my vlees het opgerys.16 Hy bly staan, maar ek kon sy gedaante nie herken nie -- 'n verskyning voor my oë! Ek hoor die gefluister van 'n stem wat sê:17 Sou 'n sterfling regverdig wees voor God? Of 'n man rein wees voor sy Maker?18 Kyk, in sy dienaars stel Hy geen vertroue nie, en by sy engele ontdek Hy dwaling.19 Hoeveel meer by hulle wat kleihuise bewoon, van wie die grondslag in die stof is, wat fyngedruk word soos 'n mot.20 Tussen môre en aand word hulle verpletter; hulle kom vir ewig om sonder dat iemand daar ag op gee.21 Word hulle tentlyn nie losgeruk in hulle nie? Hulle sterwe, en dit sonder wysheid.