1 Call, I pray thee! Is there any that answereth thee? and to which of the holy ones wilt thou turn?2 For vexation killeth the foolish man, and envy slayeth the simple.3 I myself saw the foolish taking root, but suddenly I cursed his habitation.4 His children are far from safety, and they are crushed in the gate, and there is no deliverer:5 Whose harvest the hungry eateth up, and taketh even out of the thorns; and the snare gapeth for his substance.6 For evil cometh not forth from the dust, neither doth trouble spring out of the ground;7 For man is born to trouble, as the sparks fly upwards.8 But as for me I will seek unto *God, and unto God commit my cause;9 Who doeth great things and unsearchable, marvellous things without number;10 Who giveth rain on the face of the earth, and sendeth waters on the face of the fields;11 Setting up on high those that are low; and mourners are exalted to prosperity.12 He disappointeth the devices of the crafty, and their hands carry not out the enterprise.13 He taketh the wise in their own craftiness; and the counsel of the wily is carried headlong:14 They meet with darkness in the daytime, and grope at midday as in the night.15 And he saveth the needy from the sword, from their mouth, and from the hand of the mighty.16 So the poor hath what he hopeth for, and unrighteousness stoppeth her mouth.17 Behold, happy is the man whom +God correcteth; therefore despise not the chastening of the Almighty.18 For he maketh sore, and bindeth up; he woundeth, and his hands make whole.19 He will deliver thee in six troubles, and in seven there shall no evil touch thee.20 In famine he will redeem thee from death, and in war from the power of the sword.21 Thou shalt be hidden from the scourge of the tongue; and thou shalt not be afraid of destruction when it cometh.22 At destruction and famine thou shalt laugh, and of the beasts of the earth thou shalt not be afraid.23 For thou shalt be in league with the stones of the field, and the beasts of the field shall be at peace with thee.24 And thou shalt know that thy tent is in peace; and thou wilt survey thy fold, and miss nothing.25 And thou shalt know that thy seed is numerous, and thine offspring as the herb of the earth.26 Thou shalt come to the grave in a ripe age, as a shock of corn is brought in in its season.27 Behold this, we have searched it out, so it is; hear it, and know thou it for thyself.

1 Roep maar -- is daar iemand wat jou antwoord gee? En na wie van die heiliges sal jy gaan?2 Want verbitterdheid vermoor die dwaas, en naywer maak die domme dood.3 Ek self het gesien hoe 'n dwaas wortel skiet; maar skielik het ek sy woning vervloek.4 Ver is sy kinders van geluk; en hulle word verbrysel in die poort sonder dat iemand red.5 Wat hy geoes het, eet die hongerige op, en die haal dit selfs uit die doringheining uit; en die ondergang hyg na hulle rykdom.6 Want onheil kom nie voort uit die stof, en moeite spruit nie uit die grond nie.7 Maar die mens word vir moeite gebore soos die vonke boontoe vlieg.8 Maar wat my aangaan, ek sou na God vra en my saak aan die Godheid voorlê,9 aan Hom wat groot dinge doen en ondeurgrondelike, wonders sonder getal;10 wat reën gee oor die aarde en waters uitstuur oor die velde;11 om nederiges op 'n hoogte te stel daarbo; en die wat in die rou is, verkry die hoogste geluk.12 Hy wat die planne van listige mense verydel, sodat hulle hande niks kan uitrig wat standhou nie;13 wat die wyse manne vang in hulle listigheid, en die raad van die slinkse mense misluk van haastigheid.14 Oordag stuit hulle op duisternis, en soos in die nag tas hulle rond op die middag.15 So verlos Hy dan van die swaard wat kom uit hulle mond, en die behoeftige uit die hand van die sterk man.16 So is daar dan verwagting vir die arme; en ongeregtigheid hou die mond toe.17 Kyk, gelukkig is die man wat God kasty; verwerp daarom die tugtiging van die Almagtige nie.18 Want Hy doen smart aan, maar verbind ook; Hy verbrysel, maar sy hande maak gesond.19 In ses benoudhede sal Hy jou red, ja, in sewe sal geen onheil jou tref nie.20 In hongersnood verlos Hy jou van die dood en in die oorlog uit die mag van die swaard.21 As die tong g,sel, word jy weggesteek; en jy hoef nie te vrees vir verwoesting as dit kom nie.22 Oor verwoesting en broodsgebrek sal jy lag, en vir die wilde diere van die aarde hoef jy nie te vrees nie.23 Want met die klippe van die veld is jou verbond, en die wilde diere van die veld is met jou bevriend.24 En jy sal uitvind dat jou tent in vrede is; en as jy op jou woonplek rondkyk, sal jy niks vermis nie.25 Ook sal jy uitvind dat jou kroos talryk is en jou nakomelinge soos die plante van die aarde.26 Op rype leeftyd sal jy na die graf gaan, soos 'n koringgerf ingebring word op sy tyd.27 Kyk, dit het ons nagespeur, so is dit; hoor dit, en neem jy dit ter harte.