Provérbios 7

A paráznaságra való csábításnak és szomorú következményének leírása

1 Fiam, tartsd meg az én beszédeimet, és az én parancsolataimat rejtsd el magadnál. 2 Az én parancsolatimat tartsd meg, és élsz; és az én tanításomat mint a szemed fényét. 3 Kösd azokat ujjaidra, írd fel azokat szíved táblájára. 4 Mondd ezt a bölcseségnek: Én néném vagy te; és az eszességet ismerősödnek nevezd, 5 Hogy megőrizzen téged a nem hozzád tartozó asszonytól, és az ő beszédivel hizelkedő idegentől. 6 Mert házam ablakán, a rács mögül néztem, 7 És láték a bolondok között, eszembe vevék a fiak között egy bolond ifjat, 8 A ki az utczán jár, annak szeglete mellett, a házához menő úton lépeget, 9 Alkonyatkor, nap estjén, és setét éjfélben. 10 És ímé, egy asszony eleibe jő, paráznának öltözetében, álnok az ő elméjében. 11 Mely csélcsap és vakmerő, a kinek házában nem maradhatnak meg az ő lábai. 12 Néha az utczán, néha a tereken van, és minden szegletnél leselkedik. 13 És megragadá őt és megcsókolá őt, és szemtelenségre vetemedvén, monda néki: 14 Hálaáldozattal tartoztam, ma adtam meg fogadásimat. 15 Azért jövék ki elődbe, szorgalmatosan keresni a te orczádat, és reád találtam! 16 Paplanokkal megvetettem nyoszolyámat, égyiptomi szövésű szőnyegekkel. 17 Beillatoztam ágyamat mirhával, áloessel és fahéjjal. 18 No foglaljuk magunkat bőségesen mind virradtig a szeretetben; vígadjunk szerelmeskedésekkel. 19 Mert nincs otthon a férjem, elment messze útra. 20 Egy erszény pénzt vőn kezéhez; holdtöltére jő haza. 21 És elhiteté őt az ő mesterkedéseinek sokaságával, ajkainak hizelkedésével elragadá őt. 22 Utána megy; mint az ökör a vágóhídra, és mint a bolond, egyszer csak fenyítő békóba; 23 Mígnem átjárja a nyíl az ő máját. Miképen siet a madár a tőrre, és nem tudja, hogy az az ő élete ellen van. 24 Annakokáért most, fiaim, hallgassatok engem, és figyelmezzetek az én számnak beszédeire. 25 Ne hajoljon annak útaira a te elméd, és ne tévelyegj annak ösvényin. 26 Mert sok sebesültet elejtett, és sokan vannak, a kik attól megölettek. 27 Sírba vívő út az ő háza, a mely levisz a halálnak hajlékába.

1 ငါ့​သား၊ ငါ့​စ​ကား​ကို စေ့​စေ့​နား​ထောင်၍၊ ငါ့​ပ​ညတ်​တို့​ကို သင်၌​သို​ထား​လော့။ 2 ငါ့​ပ​ညတ်​တို့​ကို စောင့်​ရှောက်၍ အ​သက်​ရှင်​လော့။ ငါ​ပေး​သော​တ​ရား​ကို ကိုယ်​မျက်​ဆန်​ကဲ့​သို့​စောင့်​လော့။ 3 သင်၏​လက်​ချောင်း​တို့၌ ချည်​ထား၍၊ သင်၏ နှ​လုံး​အင်း​စာ​ရင်း၌ ရေး​မှတ်​လော့။ 4 ပ​ညာ​ကို ကိုယ်​နှ​မ​ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊ ဉာဏ်​ကို ကိုယ်​ပေါက်​ဖော်​ဟူ၍​လည်း​ကောင်း​ခေါ်​လော့။ 5 သို့​ပြု​လျှင် သူ​တို့​သည် အ​မျိုး​ပျက်​သော​မိန်း​မ၊ နှုတ်​နှင့် ချော့​မော့​တတ်​သော ပြည့်​တန်​ဆာ​မိန်း​မ​လက်​မှ သင့်​ကို ကယ်​တင်​ကြ​လိမ့်​မည်။

အ​ကျင့်​ပျက်​သော​မိန်း​မ

6 ငါ့​အိမ်​ပြတင်း​ရွက်​ကြား​မှ ငါ​ကြည့်၍ မြင်​ရ​သော​အ​မှု​ဟူ​မူ​ကား၊ 7 ဉာဏ်​တိမ်​သော အ​မျိုး​သား​ချင်း​စု​ကို ငါ​ကြည့်​ရှု​စဉ်​တွင်၊ ဉာဏ်​မ​ရှိ​သော လူ​ပျို​တစ်​ယောက်​သည်၊ 8 ထို​သို့​သော မိန်း​မ​နေ​ရာ​လမ်း​ထောင့် အ​နား​သို့​လျှောက်​သွား​သ​ဖြင့်၊ 9 မိုး​ချုပ်၍ ညဉ့်​ဦး​အ​ချိန်၊ ညဉ့်​နက်​သော​အ​ချိန်​ရောက်​သော​အ​ခါ၊ ထို​မိန်း​မ​နေ​ရာ​လမ်း​သို့ လိုက်​လေ၏။ 10 ပြည့်​တန်​ဆာ​အ​ဝတ်​ကို​ဝတ်၍၊ ဆန်း​ပြား​သော မိန်း​မ​သည် ထို​သူ​ကို ကြို​ဆို၏။ 11 ထို​မိန်း​မ​သည် ကျယ်​သော​အ​သံ​နှင့် ခိုင်​မာ​သော စိတ်​သ​ဘော​ရှိ၏။ ကိုယ်​အိမ်၌ မ​နေ၊ လည်​တတ်၏။ 12 ခ​ဏ​အိမ်​ပြင်၊ ခ​ဏ​လမ်း​ထဲ​မှာ နေ​လျက်၊ လမ်း​ထောင့်​အ​ရပ်​ရပ်၌ ချောင်း​မြောင်း၍ ကြည့်​တတ်၏။ 13 ထို​လူ​ပျို​ကို တွေ့​သော​အ​ခါ၊ ရဲ​သော​မျက်​နှာ​နှင့် ဖမ်း​ဖက်​နမ်း​ရှုပ်​လျက်၊ 14 ငါ၌ မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ရှိ၏။ ယ​နေ့ ငါ့​က​တိ​ဝတ်​ကို ငါ​ဖြေ​ပြီ။ 15 ထို​ကြောင့် သင့်​ကို ကြို​ဆို​အံ့​သော​ငှာ ငါ​ထွက်​လာ​ပြီ။ သင့်​မျက်​နှာ​ကို ကြိုး​စား​ရှာ၍​တွေ့​ပြီ။ 16 ငါ့​ခု​တင်​ကို ချယ်​လှယ်​သော အိပ်​ရာ​ခင်း​နှင့်​လည်း​ကောင်း၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပိတ်​ချော​နှင့်​လည်း​ကောင်း​ပြင်​ဆင်​ပြီ။ 17 ငါ့​မွေ့​ရာ​ကို မု​ရန်၊ အ​ကျော်၊ သစ်​ကြံ​ပိုး​နှင့် ထုံ​ပြီ။ 18 လာ​ပါ၊ မိုး​လင်း​သည်​တိုင်​အောင် ကာ​မ​ရာ​ဂ​စိတ်​ကို ဖြေ​ကြ​ကုန်​အံ့။ မေ​ထုန်​ပြု၍ မွေ့​လျော်​ကြ​ကုန်​အံ့။ 19 ငါ့​အ​ရှင်​သည် အိမ်​မှာ​မ​ရှိ။ ငွေ​အိတ်​ကို​ဆောင်​လျက် ဝေး​သော​အ​ရပ်​သို့ သွား​ပြီ။ 20 ပွဲ​နေ့​ရောက်​မှ​သာ ပြန်​လာ​လိမ့်​မည်​ဟု၊ 21 ချစ်​ဖွယ်​သော စ​ကား​နှင့် ထို​သူ​ကို သွေး​ဆောင်၍ ချော့​မော့​တတ်​သော နှုတ်​ခမ်း​နှင့် နိုင်​သ​ဖြင့်၊ 22 နွား​သည် အ​သေ​ခံ​ရာ​သို့​လိုက်​သ​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ သ​မင်​ဒ​ရယ်​သည် မိ​မိ​အ​သည်း၌ မြား​မ​ထိုး​မီ​တိုင်​အောင်၊ ဖမ်း​မိ​ရာ​ထဲ​သို့ ဝင်​သ​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ 23 ငှက်​သည် မိ​မိ​အ​သက်​ဆုံး​စေ​ခြင်း​ငှာ ထောင်​မှန်း​ကို​မ​ရိပ်​မိ​ဘဲ၊ ကျော့​ကွင်း​ထဲ​သို့ အ​လျင်​အ​မြန် ဝင်​သ​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ လူ​ပျို​သည် ထို​မိန်း​မ​နောက်​သို့ ချက်​ချင်း​လိုက်​သွား​တတ်၏။

24 သို့​ဖြစ်၍ ငါ့​သား​တို့၊ ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်၍ ငါ​ဟော​ပြော​ချက်​တို့​ကို မှတ်​ကျုံး​ကြ​လော့။ 25 ထို​သို့​သော မိန်း​မ​နေ​ရာ​လမ်း​ကို စိတ်​မ​ငဲ့​ကွက်​နှင့်။ သူ​ကျင်​လည်​သော လမ်း​ခ​ရီး​သို့ လွှဲ၍​မ​လိုက်​နှင့်။ 26 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ သူ​သည် စစ်​သူ​ရဲ​အ​များ​တို့​ကို လှဲ​လေ​ပြီ။ ခွန်​အား​ကြီး​သော သူ​အ​များ​တို့​ကို သတ်​လေ​ပြီ။ 27 သူ၏​အိမ်​သည် သေ​မင်း၏​ဘုံ​ဗိ​မာန်​သို့​ဆင်း၍၊ မ​ရ​ဏ​နိုင်​ငံ​သို့ ရောက်​သော​လမ်း​ဖြစ်၏။