1 တစ်​ရံ​ရော​အ​ခါ၊ ရှံ​ဆုန်​သည် တိ​မ​နတ်​မြို့​သို့ သွား၍၊ ထို​မြို့၌ ဖိ​လိ​တ္တိ​အ​မျိုး​ဖြစ်​သော မိန်း​မ​တစ်​ယောက်​ကို မြင်​လျှင်၊ 2 မိ​ဘ​ထံ​သို့ ပြန်​လာ၍၊ တိ​မ​နတ်​မြို့၌ ဖိ​လိ​တ္တိ​အ​မျိုး​ဖြစ်​သော မိန်း​မ​တစ်​ယောက်​ကို မြင်​ခဲ့​ပြီ။ ကျွန်ုပ် ကြင်​ဖက်​ဖြစ်​ဖို့​ရာ တောင်း၍​ပေး​ပါ​ဟု ဆို​သော်၊ 3 မိ​ဘ​တို့​က၊ သင်​သည် အ​ရေ​ဖျား​လှီး​ခြင်း​ကို မ​ခံ​သော ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​တွင် မ​ယား​ကို သွား၍ ယူ​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ သင်၏​ညီ​အစ်​ကို​သ​မီး ငါ​တို့​အ​မျိုး​သား​ချင်း​သ​မီး​တို့​တွင် မိန်း​မ​တစ်​ယောက်​မျှ မ​ရှိ​လော​ဟု ဆို​သော်​လည်း၊ ရှံ​ဆုန်​က၊ ထို​မိန်း​မ​ကို တောင်း၍​ပေး​ပါ။ အ​လွန်​နှစ်​သက်​ပါ​သည်​ဟု အ​ဘ​အား​ပြော​ဆို၏။ 4 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား စီ​ရင်​တော်​မူ​သော​အား​ဖြင့်၊ ရှံ​ဆုန်​သည် ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့၌ အ​မှု​ရှာ​ကြောင်း​ကို မိ​ဘ​တို့​သည် မ​ရိပ်​မိ​ကြ။ ထို​ကာ​လ၌ ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို အုပ်​စိုး​သ​တည်း။ 5 ထို​အ​ခါ ရှံ​ဆုန်​သည် မိ​ဘ​နှင့်​တ​ကွ တိ​မ​နတ်​မြို့​သို့ သွား၍၊ တိ​မ​နတ်​စ​ပျစ်​ဥ​ယျာဉ်​များ​သို့​ရောက်​လျှင်၊ ခြင်္သေ့​ပျို​တစ်​ကောင်​သည် သူ့​ကို​တွေ့၍ ဟောက်​လေ၏။ 6 ထို​အ​ခါ ရှံ​ဆုန်​လက်၌ တစ်​စုံ​တစ်​ခု​မျှ မ​ပါ​သော်​လည်း၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ဝိ​ညာဉ်​တော်​သည် သူ့​အ​ပေါ်​မှာ သက်​ရောက်​သ​ဖြင့်၊ သူ​သည် ဆိတ်​သ​ငယ်​ကို ဆွဲ​ဖြတ်​သ​ကဲ့​သို့ ထို​ခြင်္သေ့​ကို ဆွဲ​ဖြတ်၏။ သို့​ရာ​တွင် မိ​မိ​ပြု​သော​အ​မှု​ကို မိ​ဘ​တို့​အား မ​ကြား​မ​ပြော​ဘဲ နေ၏။*သူ​ကြီး၊၂၁:၂၅။7 မြို့​သို့​ရောက်၍ မိန်း​မ​နှင့် နှုတ်​ဆက်​သ​ဖြင့် ရှံ​ဆုန်​သည် နှစ်​သိမ့်၏။ 8 အ​ချိန်​စေ့၍ ထို​မိန်း​မ​ကို​သိမ်း​ယူ​ခြင်း​ငှာ သွား​စဉ်​အ​ခါ၊ ခြင်္သေ့​အ​သေ​ကောင်​ကို ကြည့်​ရှု​အံ့​သော​ငှာ၊ လမ်း​မှ​လွှဲ​သွား၍ ခြင်္သေ့​အ​သေ​ကောင်​ထဲ​မှာ ပျား​အုံ​နှင့် ပျား​ရည်​ရှိ​သည်​ကို တွေ့​မြင်​လျှင်၊ 9 နှိုက်​ယူ၍​စား​လျက် ခ​ရီး​သွား​လေ၏။ မိ​ဘ​ထံ​သို့​ရောက်​သော် ပေး၍ သူ​တို့​သည်​လည်း စား​ကြ၏။ သို့​ရာ​တွင် ထို​ပျား​ရည်​ကို ခြင်္သေ့​အသေ​ကောင်​ထဲ​က နှိုက်​ယူ​ကြောင်း​ကို မ​ကြား​မ​ပြော​ဘဲ နေ၏။

10 အ​ဘ​သည်​လည်း၊ မိန်း​မ​နေ​ရာ​အ​ရပ်​သို့ သွား​ပြန်၍ ရှံ​ဆုန်​သည် လူ​ပျို​ထုံး​စံ​အ​တိုင်း ပွဲ​လုပ်​လေ၏။ 11 ထို​အ​ရပ်​သား​တို့​သည် ရှံ​ဆုန်​ကို မြင်​သော​အ​ခါ၊ သူ​နှင့်​အ​တူ ပွဲ​ခံ​ခြင်း​ငှာ အ​ပေါင်း​အ​ဖော်​သုံး​ဆယ်​တို့​ကို ခေါ်​ခဲ့​ကြ၏။ 12 ရှံ​ဆုန်​က​လည်း၊ သင်​တို့​အား စ​ကား​ဝှက်​ကို ငါ​ပြော​မည်။ ပွဲ​ခံ​ရာ​ခု​နစ်​ရက်​တွင် ဖော်​ပြ​နိုင်​လျှင် ခြုံ​ထည်​သုံး​ဆယ်၊ အင်္ကျီ​သုံး​ဆယ်​ကို ငါ​ပေး​မည်။ 13 မ​ဖော်​မ​ပြ​နိုင်​လျှင် သင်​တို့​သည် ခြုံ​ထည်​သုံး​ဆယ်၊ အင်္ကျီ​သုံး​ဆယ်​ကို ငါ့​အား​ပေး​ရ​မည်​ဟု​ဆို​သော် သူ​တို့​က၊ သင့်​စ​ကား​ဝှက်​ကို ငါ​တို့​အား ကြား​ပြော​ပါ​ဟု​ဝန်​ခံ​ကြ၏။ 14 ရှံ​ဆုန်​က​လည်း၊ စား​တတ်​သော​သူ၏​အ​ထဲ​က အ​စာ၊ သန်​စွမ်း​သော သူ၏​အ​ထဲ​က အ​ချို​ထွက်​လေ​စွ​ဟု ဆို၏။ ထို​စ​ကား​ဝှက်​အ​နက်​ကို သူ​တို့​သည် သုံး​ရက်​ပတ်​လုံး​ရှာ၍ မ​တွေ့​နိုင်​ကြ။ 15 စ​တု​တ္ထ​နေ့​ရောက်​မှ၊ သူ​တို့​က၊ သင်၏​လင်​သည် စ​ကား​ဝှက်​အ​နက်​ကို ဖော်​ပြ​စေ​ခြင်း​ငှာ သူ့​ကို ချော့​မော့​ရ​မည်။ သို့​မ​ဟုတ် သင်​နှင့်​တ​ကွ သင့်​အ​ဆွေ​အ​မျိုး​ကို မီး​ရှို့​မည်။ ငါ​တို့​ဥ​စ္စာ​ကို လု​ယူ​ခြင်း​ငှာ ငါ​တို့​ကို ခေါ်​ဖိတ်​သ​လော​ဟု ရှံ​ဆုန်၏​မ​ယား​ကို ဆို​သော​ကြောင့်၊ 16 သူ​သည် လင်​ရှေ့​မှာ​ငို​ကြွေး၍ သင်​သည် ငါ့​ကို​မ​ချစ် မုန်း​ပါ၏။ ငါ့​အ​မျိုး​သား​ချင်း​တို့​အား စ​ကား​ဝှက်​ကို ပြော​သော်​လည်း၊ အ​နက်​ကို ငါ့​အား မ​ပြ​ပါ​တ​ကား​ဟု ဆို၏။ ရှံ​ဆုန်​က​လည်း၊ ငါ​သည် ကိုယ်​မိ​ဘ​ကို​မျှ​မ​ပြ​ဘဲ သင့်​အား ပြ​ရ​မည်​လော​ဟု ဆို​သော်​လည်း၊ 17 ပွဲ​ခံ​ရာ​ခု​နစ်​ရက်​စေ့​အောင် လင်​ရှေ့​မှာ ငို​ကြွေး၍ ခု​နစ်​ရက်​မြောက်​သော​နေ့၌ အ​လွန်​ပူ​ဆာ​သော​ကြောင့် အ​နက်​ကို​ဖော်​ပြ၏။ မိန်း​မ​သည်​လည်း အ​မျိုး​သား​ချင်း​တို့​အား ပြန်​ပြော​လေ၏။ 18 မြို့​သား​တို့​သည် ခု​နစ်​ရက်​မြောက်​သော​နေ့ နေ​မ​ဝင်​မီ​လာ၍ ပျား​ရည်​ထက် အ​ဘယ်​အ​ရာ ချို​သ​နည်း။ ခြင်္သေ့​ထက် အ​ဘယ်​အ​ရာ​သန်​စွမ်း​သ​နည်း​ဟု ဖော်​ပြ​ကြ၏။ ရှံ​ဆုန်​က​လည်း၊ သင်​တို့​သည် ငါ့​နွား​မ​ပျို​နှင့်​မ​ထွန်​လျှင် ငါ့​စ​ကား​ဝှက်​အ​နက်​ကို ရှာ၍​မ​တွေ့​ဟု ဆို၏။ 19 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ဝိ​ညာဉ်​တော်​သည် ရှံ​ဆုန်​အ​ပေါ်​မှာ သက်​ရောက်​သ​ဖြင့်၊ သူ​သည် အာ​ရှ​ကေ​လုန်​မြို့​သို့ သွား၍ မြို့​သား​သုံး​ဆယ်​ကို သတ်​ပြီး​မှ သူ​တို့​ဥ​စ္စာ​ကို​လု​ယူ၍ စ​ကား​ဝှက်​အ​နက်​ကို ဖော်​ပြ​သော​သူ​တို့​အား အ​ဝတ်​စုံ​တို့​ကို​ပေး​ပြီး​မှ၊ အ​မျက်​ထွက်၍ မိ​မိ​အ​ဘ​အိမ်​သို့ ပြန်​သွား​လေ၏။ 20 မ​ယား​ကို​ကား ရှံ​ဆုန်​ပေါင်း​ဖော်​သော အ​ဆွေ​ခင်​ပွန်း​အား ပေး​စား​သ​တည်း။

1 Sansone scese a Timna, e là vide una donna tra le figlie dei Filistei. 2 Tornato a casa, ne parlò a suo padre e a sua madre, dicendo: "Ho visto a Timna una donna tra le figlie dei Filistei; ora dunque, prendetemela per moglie". 3 Suo padre e sua madre gli dissero: "Non c’è tra le figlie dei tuoi fratelli e in tutto il nostro popolo una donna per te, che tu vada a prenderti una moglie tra i Filistei incirconcisi?". E Sansone rispose a suo padre: "Prendimi quella, poiché mi piace". 4 Ora suo padre e sua madre non sapevano che questo veniva dall’Eterno, infatti Sansone cercava che i Filistei gli fornissero un’occasione di contesa. In quel tempo, i Filistei dominavano Israele. 5 Poi Sansone scese con suo padre e con sua madre a Timna; e quando furono giunti alle vigne di Timna, ecco un leoncello gli venne incontro, ruggendo. 6 Lo Spirito dell’Eterno investì Sansone che, senza avere niente in mano, squartò il leone, come si squarcia un capretto; ma non disse nulla a suo padre né a sua madre di ciò che aveva fatto. 7 E scese, parlò alla donna, e questa gli piacque. 8 Di lì a qualche tempo, tornò per prenderla, e uscì di strada per vedere la carcassa del leone; ed ecco, nel corpo del leone c’era uno sciame di api e del miele. 9 Egli prese in mano quel miele, e si mise a mangiarlo per strada; e quando ebbe raggiunto suo padre e sua madre, ne diede loro, ed essi ne mangiarono; ma non disse loro che aveva preso il miele dal corpo del leone. 10 Suo padre scese a trovare quella donna, e là Sansone fece un convito; perché tale era il costume dei giovani. 11 Appena i parenti della sposa videro Sansone, invitarono trenta compagni perché stessero con lui. 12 Sansone disse loro: "Io vi proporrò un enigma; e se voi me lo spiegate entro i sette giorni del convito, e se lo indovinate, vi darò trenta tuniche e trenta cambi di vesti; 13 ma, se non me lo potete spiegare, darete trenta tuniche e trenta cambi di vesti a me". 14 E quelli gli risposero: "Proponi il tuo enigma, e noi lo ascolteremo". Ed egli disse loro: "Dal mangiatore è uscito del cibo, e dal forte è uscito del dolce". Per tre giorni quelli non riuscirono a spiegare l’enigma. 15 E il settimo giorno dissero alla moglie di Sansone: "Induci tuo marito a spiegarci l’enigma; altrimenti, daremo fuoco a te e alla casa di tuo padre. E che? ci avete invitati qui per spogliarci?". 16 La moglie di Sansone si mise a piangere presso di lui, e a dirgli: "Tu non hai per me che dell’odio e non mi vuoi bene; hai proposto un enigma ai figli del mio popolo, e non me l’hai spiegato!". Ed egli a lei: "Ecco, non l’ho spiegato a mio padre né a mia madre, e lo dovrei spiegare a te?". 17 E lei pianse presso di lui, durante i sette giorni che durava il convito; e il settimo giorno Sansone glielo spiegò, perché lo tormentava; e lei spiegò l’enigma ai figli del suo popolo. 18 E gli uomini della città, il settimo giorno, prima che tramontasse il sole, dissero a Sansone: "Che c’è di più dolce del miele? e che c’è di più forte del leone?". Ed egli rispose loro: "Se non aveste arato con la mia giovenca, non avreste indovinato il mio enigma". 19 E lo Spirito dell’Eterno lo investì, ed egli scese ad Ascalon, uccise trenta uomini dei loro, prese le loro spoglie, e diede i cambi di vesti a quelli che avevano spiegato l’enigma. E, acceso d’ira, risalì a casa di suo padre. 20 Ma la moglie di Sansone fu data al suo compagno che egli si era scelto per amico.