1 Ehara hoki i te pai kia whakamanamana ahau; heoi, me neke atu ahau ki ngā putanga, ki ngā whakakitenga mai a te Ariki. 2 E mātau ana ahau ki tētahi tangata i roto i a te Karaiti, ka tekau mā whā ēnei tau, i roto rānei i te tinana, kāhore ahau e mātau; i waho rānei o te tinana, kāhore ahau e mātau; ko te Atua te mātau ana; kāhakina atu ana taua tangata ki te tuatoru rā anō o ngā rangi. 3 Heoi, mātau tonu ahau ki taua tangata, i roto rānei i te tinana, i waho rānei o te tinana, kāhore ahau e mātau; ko te Atua te mātau ana; 4 kāhakina atu ana ia ki Pararaiha, ā, rongo ana i ngā mea e kore e taea te kōrero, e kore anō e tika kia kōrerotia e te tangata. 5 Ka whakamanamana ahau ki taua tangata; otiia, e kore ahau e whakamanamana ki ahau ake, engari ki ōku ngoikoretanga. 6 Ki te hiahia hoki ahau kia whakamanamana, e kore ahau e wairangi; ka kōrero tonu ahau i te mea pono. Heoi, ka waiho e ahau, kei nui atu tā tētahi e whakaaro ai ki ahau i tāna e kite nei i ahau, i tāna rānei e rongo ai ki ahau.
7 Nā, i te tino nui rawa o ngā whakakitenga mai, he mea kei kake rawa ake ahau, kua hōmai ki ahau he koikoi i te kikokiko, he anahera nā Hātana hei kuru i ahau, kia kaua ai ahau e kake rawa. 8 E toru āku īnoinga ki te Atua mō tēnei mea kia neke atu i ahau. 9 Ā, kua mea mai ia ki ahau, "E ranea ana tōku atawhai hei mea mōu; mana tonu hoki tōku kaha i runga i te ngoikore." Nā, pai rawa atu ki ahau te whakamanamana ki ōku ngoikore, kia ai ai te kaha o te Karaiti hei taupoki mōku. 10 Mō reira āhuareka tonu ahau ki ngā ngoikoretanga, ki ngā tūkinotanga, ki ngā aituā, ki ngā whakatoinga, ki ngā rarunga, mō te Karaiti; i ahau hoki e ngoikore ana ko reira ahau kaha ai.
11 Nā, kua wairangi ahau! He kaha nō tā koutou ki ahau. I tika kē hoki mā koutou ahau e whakapai; kāhore hoki ahau i hoki iho i ngā tino āpōtoro i te aha, i te aha, ahakoa rā he kāhore noa iho ahau nei. 12 He pono i mahia i roto i a koutou ngā tohu o te āpōtoro, pau rawa anō hoki te manawanui, i runga i ngā tohu, i ngā mea whakamīharo, i ngā merekara. 13 He aha koia te mea i iti iho ai koutou i ērā atu hāhi, ko tēnei anake pea, ko tōku korenga e taimaha ki a koutou? Whakarērea noatia iho tēnei hē ōku.
14 Nā, ko te tuatoru tēnei o ngā wā ka takatū nei ahau ki te haere atu ki a koutou. E kore anō koutou e pēhia e ahau ki tētahi mea māku; ehara hoki i te mea ko tā koutou tāku e rapu nei, engari ko koutou. Nā, ehara mā ngā tamariki te whakapūranga taonga mā ngā mātua, engari mā ngā mātua mā ngā tamariki. 15 Nā, ka tino pai ahau ki te whakapau i āku, kia whakapaua hoki ahau i te meatanga mō ō koutou wairua. Mehemea i hira ake tōku, aroha ki a koutou, e hoki iho rānei te aroha mōku?
16 Heoi rā, kīhai ahau i whakataimaha i a koutou; engari i tōku korokē, hopukina ana koutou e ahau ki te tinihanga. 17 I meinga rānei e ahau tētahi o te hunga i tonoa atu e ahau ki a koutou hei whakapati i ā koutou taonga mōku? 18 I whakahaua atu e ahau a Taituha, i tonoa atu hoki tētahi teina hei hoa mōna. I whakapati rānei a Taituha i ā koutou taonga mōna? He teka ianei i runga i te wairua kotahi tā māua haere? He teka rānei i haere tahi māua ko aua tapuwae rā anō?
19 Tēnei koutou te mahara nei i ēnei wā katoa he whakatikatika mō mātou tā mātou ki a koutou. I te aroaro o te Atua e kōrero ana mātou i roto i a te Karaiti. Otiia, ko ēnei mea katoa, e ōku hoa aroha, hei pai mō koutou, hei hanga mō te whare. 20 E wehi ana hoki ahau, kei rokohanga atu koutou e ahau, ina tae atu, kāhore e rite ki tāku e pai nei, kei kitea hoki ahau e koutou, kāhore e rite ki tā koutou e pai ai. Kei rokohanga atu he whawhai, he hae, he riri, he totohe, he ngautuarā, he kōmuhumuhu, he whakaputa, he tutū; 21 kei whakaititia ahau e tōku Atua i ō koutou aroaro, ina tae atu anō ahau, ā, kei tokomaha hoki e tangihia e ahau o te hunga i hara i mua, ā, kāhore anō i rīpenetā mō te poke, mō te moepuku, mō te hiahia taikaha, i mahia nei e rātou.
1 CIERTO no me es conveniente gloriarme; mas vendré á las 12.1 Hch. 26.19.visiones y á las 12.1 ver. 7. Ga. 1.12.revelaciones del Señor.
2 Conozco á un hombre 12.2 cp. 5.17.en Cristo, que hace catorce años (si en el cuerpo, no lo sé; si fuera del cuerpo, no lo sé: Dios lo sabe) fué 12.2 1 Ts. 4.17. Ap. 12.5.arrebatado hasta el 12.2 Sal. 148.4.tercer cielo.
3 Y conozco tal hombre, (si en el cuerpo, ó fuera del cuerpo, no lo sé: Dios lo sabe,)
4 Que fué arrebatado 12.4 Lc. 23.43.al paraíso, donde oyó palabras secretas que el hombre no puede decir.
5 De este tal me gloriaré, mas 12.5 cp. 11.30.de mí mismo nada me gloriaré, sino en mis flaquezas.
6 Por lo cual 12.6 cp. 11.16.si quisiere gloriarme, no seré insensato: porque diré verdad: empero lo dejo, porque nadie piense de mí más de lo que en mí ve, ú oye de mí.
7 Y porque la grandeza de las revelaciones no me levante descomedidamente, me es dado un 12.7 cp. 10.10.aguijón en mi carne, un mensajero de Satanás que me abofetee, para que no me enaltezca sobremanera.
8 Por lo cual tres veces he rogado al Señor, que se quite de mí.
9 Y me ha dicho: Bástate mi gracia; porque 12.9 Fil. 4.13.mi potencia en la flaqueza se perfecciona. Por tanto, de buena gana me gloriaré más bien en mis flaquezas, porque habite en mí la potencia de Cristo.
10 Por lo cual 12.10 Mt. 5.12. cp. 7.4me gozo en las flaquezas, en afrentas, en necesidades, en persecuciones, en angustias por Cristo; 12.10 cp. 13.4.porque cuando soy flaco, entonces soy poderoso.
11 12.11 cp. 11.1,16,17,23. Heme hecho un necio en gloriarme: vosotros me constreñisteis; pues yo había de ser 12.11 cp. 3.1.alabado de vosotros: porque 12.11 cp. 11.5. Ga. 2.6-8.en nada he sido menos que los sumos apóstoles, aunque soy nada.
12 Con todo esto, 12.12 Ro. 15.19.las señales de 12.12 1 Co. 9.1.apóstol han sido hechas entre vosotros en toda paciencia, en señales, y en prodigios, y en maravillas.
13 Porque 12.13 cp. 8.7.¿qué hay en que habéis sido menos que las otras iglesias, sino en que 12.13 1 Co. 9.12.yo mismo no os he sido carga? Perdonadme 12.13 cp. 11.7.esta injuria.
14 He aquí estoy aparejado para ir á vosotros la tercera vez, y no os seré gravoso; 12.14 1 Co. 10.33.porque no busco vuestras cosas, sino á vosotros: 12.14 1 Co. 4.14,15.porque no han de atesorar los hijos para los padres sino los padres para los hijos.
15 Empero yo de muy buena gana despenderé y seré despendido por vuestras almas, aunque amándoos más, sea amado menos.
16 Mas sea así, 12.16 cp. 11.9.yo no os he agravado: sino que, como soy astuto, os he tomado por engaño.
17 ¿Acaso 12.17 cp. 7.2.os he engañado 12.17 cp. 9.5.por alguno de los que he enviado á vosotros?
18 Rogué á Tito, 12.18 cp. 8.6,16.y envié con él al 12.18 cp. 8.18.hermano. ¿Os engañó quizá Tito? ¿no hemos procedido con el mismo espíritu y por las mismas pisadas?
19 ¿Pensáis aún que nos excusamos con vosotros? Delante de Dios en Cristo hablamos: mas todo, muy amados, por vuestra edificación.
20 Porque temo que cuando llegare, no os halle tales como quiero, y 12.20 1 Co. 4.21.yo sea hallado de vosotros cual no queréis; que haya entre vosotros contiendas, envidias, iras, disensiones, detracciones, murmuaciones, elaciones, bandos:
21 Que cuando volviere, 12.21 cp. 2.1,4.me humille Dios entre vosotros, y haya de llorar por muchos de los que antes habrán pecado, y no se han arrepentido de la inmundicia y 12.21 1 Co. 5.1.fornicación y deshonestidad que han cometido.