1 Nā, i a tātou ka whiwhi nei ki ēnei kupu whakaari, e ōku hoa aroha, tahuri tātou ki te horoi atu i a tātou i ngā mea poke katoa o te kikokiko, o te wairua, me te whai anō ki te tino tapu i runga i te wehi ki te Atua.
2 Manako mai ki a mātou; kāhore ā mātou whakahaere hē ki tētahi, kāhore mātou i kukume i tētahi ki te kino, kāhore ā mātou whakapati i ngā taonga a tētahi. 3 Ehara tāku kupu nei i te mea hei whakatau hē ki a koutou. Kua mea atu nā hoki ahau, kei ō mātou ngākau koutou mō te mate tahi, mō te ora tahi. 4 Nui atu tōku māia ki te kōrero ki a koutou, nui atu tōku whakamanamana mō koutou; kī tonu ahau i te whakamārie, hira ake tōku koa i ō mātou matenga katoa.
5 I tō mātou taenga mai hoki ki Makeronia, kīhai i whai okiokinga tō mātou kikokiko, heoi, mate ana mātou i ngā taha katoa; i waho ko ngā whawhai, i roto ko ngā mataku. 6 Otirā, nā te kaiwhakamārie o te hunga e whakaititia ana, arā nā te Atua, nāna mātou i whakamārie, i a Taituha ka tae mai nei; 7 ehara i te mea nā tōna taenga mai anake, engari, nā te whakamārietanga anō hoki i whakamārietia ai ia e koutou, i tāna kōrerotanga mai ki a mātou i tō koutou hiahia nui, i tō koutou tangi, i tō koutou ngākau nui ki ahau; ā, ka koa rawa ahau.
8 Ahakoa hoki i whakapōuritia koutou e ahau ki tāku pukapuka, kāhore ahau i te mea e hē ana ahau, ahakoa i mahara pērā i mua rā. Kua kite nei hoki ahau nā taua pukapuka koutou i mea kia pōuri, arā, pōuri potopoto nei. 9 E hari ana tēnei ahau, ehara i te mea mō te whakapōuritanga i a koutou, engari, nō te mea i whakapōuritia koutou ā rīpenetā iho. Ko tō koutou pōuri hoki nō tā te Atua, e kore noa iho ai koutou e whai hē i a mātou. 10 E meinga ana hoki e tā te Atua pōuri he rīpenetā e ora ai, he rīpenetā kāhore ōna haku; ko tā te pōuri ia o te ao e mahi ai he mate. 11 Titiro hoki, ko taua mea nei anō, ko tā te Atua whakapōuritanga i a koutou, nā, tāna mahinga nui i roto i a koutou, āe rā, ngā kupu whakatikatika i a koutou, te riri, te wehi, te hiahia, te ngākau nui, te whakapā riri! I ngā mea katoa kua whakakite nui koutou, kāhore ō koutou hara i tēnei mea.
12 Nō reira, ahakoa i tuhituhi ahau ki a koutou, kāhore ahau i tuhituhi atu mō te tangata nāna te hē, mō te tangata rānei ki a ia nei te hē, engari, kia whakakitea ai ki a koutou i te aroaro o te Atua te nui o tō koutou matapopore ki a mātou. 13 Koia mātou i whai mārietanga ai.
Ā, i tō mātou whakamārietanga hira noa ake tō mātou koa i te koa hoki o Taituha, nō te mea kua whakahauoratia tōna wairua e koutou katoa. 14 Mehemea hoki ahau i whakamanamana ki a ia ki tētahi mea a koutou, kāhore ahau i meinga kia whakamā; nō te mea i kōrerotia e mātou ngā mea katoa ki a koutou i runga i te pono, waihoki ko tō mātou whakamanamana, i meinga nei e ahau i te aroaro o Taituha, kua kitea he pono. 15 Ā, hira ake anō hoki tōna ngākau aroha ki a koutou, i a ia e mahara ana ki te ngohengohe o koutou katoa, ki te wehi me te wiri i manako ai koutou ki a ia. 16 E hari ana ahau, nō te mea ka mārama tōku whakaaro ki a koutou ngā mea katoa.
1 ASÍ que, amados, 7.1 cp. 6.17,18.pues tenemos tales promesas, 7.1 1 Jn. 3.3.limpiémonos de toda inmundicia de carne y de espíritu, perfeccionando la santificación en temor de Dios.
2 Admitidnos: 7.2 cp. 11.20.a nadie hemos injuriado, á nadie hemos corrompido, 7.2 cp. 12.17.a nadie hemos engañado.
3 No para condenar os lo digo; que ya 7.3 cp. 6.11-13.he dicho antes que estáis en nuestros corazones, para morir y para vivir juntamente.
4 Mucha confianza 7.4 cp. 3.12.tengo de vosotros, tengo de vosotros mucha gloria; 7.4 cp. 1.4.lleno estoy de consolación, 7.4 cp. 12.10.sobreabundo de gozo en todas nuestras tribulaciones.
5 Porque 7.5 cp. 2.13.aun cuando vinimos á Macedonia, ningún reposo tuvo nuestra carne; antes, 7.5 cp. 4.8.en todo fuimos atribulados: de fuera, cuestiones; de dentro, temores.
6 Mas 7.6 cp. 1.4.Dios, que consuela á los humildes, nos consoló 7.6 vers. 13,14con la venida de 7.6 cp. 2.13.Tito:
7 Y no sólo con su venida, sino también con la consolación con que él fué consolado acerca de vosotros, haciéndonos saber vuestro deseo grande, vuestro lloro, vuestro celo por mí, para que así me gozase más.
8 Porque 7.8 cp. 2.2.aunque os contristé por la carta, no me arrepiento, bien que me arrepentí; porque veo que aquella carta, aunque por algún tiempo os contristó,
9 Ahora me gozo, no porque hayáis sido contristados, sino porque fuisteis contristados para arrepentimiento; porque habéis sido contristados según Dios, para que ninguna pérdida padecieseis por nuestra parte.
10 Porque 7.10 2 S. 12.13. Mt. 26.75.el dolor que es según Dios, obra 7.10 Hch. 11.18.arrepentimiento saludable, 7.10 Ro. 11.29.de que no hay que arrepentirse; mas el dolor del siglo obra muerte.
11 Porque he aquí, esto mismo que según Dios fuisteis contristados, cuánta solicitud ha obrado en vosotros, y aun defensa, y aun enojo, y 7.11 ver. 15aun temor, y aun gran deseo, y aun celo, y aun 7.11 cp. 2.6.vindicación. En todo os habéis mostrado limpios 7.11 1 Ts. 4.6.en el negocio.
12 Así que, aunque os escribí, no fué por causa del que hizo la injuria, ni 7.12 1 Co. 5.1.por causa del que la padeció, 7.12 cp. 2.4.mas para que os fuese manifiesta nuestra solicitud que tenemos por vosotros delante de Dios.
13 Por tanto, tomamos consolación de vuestra consolación: empero mucho más nos gozamos por el gozo de 7.13 vers. 6,7Tito, que haya sido recreado su espíritu de todos vosotros.
14 Pues 7.14 cp. 8.24 y 9.2 y 10.8.si algo me he gloriado para con él de vosotros, no he sido avergonzado; antes, como todo lo que habíamos dicho de vosotros era con verdad, así también nuestra gloria delante de Tito fué hallada verdadera.
15 Y sus 7.15 cp. 6.12.entrañas son más abundantes para con vosotros, cuando se acuerda de 7.15 cp. 2.9.la obediencia de todos vosotros, de cómo lo recibisteis con temor y temblor.
16 Me gozo de que en todo estoy confiado de vosotros.