1 Nā, i te whā o ngā tau o Kīngi Tariuha ka puta mai te kupu a Ihowā ki a Hakaraia, i te whā o ngā rā o te iwa o ngā marama, arā o Kihereu. 2 Nā, kua ungā e te hunga o Pētēre a Harētere rāua ko Rekeme Mereke me ā rāua tāngata, ki te īnoi manaaki i a Ihowā, 3 ā, hei kōrero hoki ki ngā tohunga o te whare o Ihowā o ngā mano, ki ngā poropiti hoki, hei mea, "Me tangi rānei ahau i te rima o ngā marama, me te wehe i ahau, me pērā me tāku i mea ai i ēnei tau ka maha?"
4 Nā, ka puta mai te kupu a Ihowā o ngā mano ki ahau, ka mea: 5 "Kōrero ki ngā tāngata katoa o te whenua, rātou ko ngā tohunga, mea atu: ‘I a koutou i nohopuku rā, i tangi rā, i te rima, i te whitu o ngā marama, arā i ēnei tau e whitu tekau, he nohopuku rānei tā koutou ki ahau, ki ahau koia? 6 Ā, i a koutou e kai nei, e inu nei, he teka ianei mā koutou anō tā koutou e kai ai, e inu ai? 7 Ehara ianei i te mea kia rongo koutou i ngā kupu i karangatia e Ihowā, arā e ngā poropiti ō mua, i te mea e nohoia ana a Hiruhārama, e noho rangatira ana, me ōna pā anō ā taka noa, i te mea hoki e nohoia ana te tonga me te mānia?’ "
8 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki a Hakaraia, i mea: 9 "Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, e mea ana: ‘Kia pono te whakarite o te whakawā, kia puta te aroha me te tohu tangata ki tōna tuakana, ki tōna teina. 10 Kaua hoki e tūkinotia te pouaru, te pani, te manene, te ware; kaua hoki e whakaaroa he kino i roto i ō koutou ngākau ki tōna tuakana, ki tōna teina.’
11 "Heoi, kīhai rātou i pai ki te whakarongo, kei te whakahoki i te pokohiwi, kei te whakapūhoi i ō rātou taringa kei rongo. 12 Āe rā, i meinga e rātou ō rātou ngākau kia rite ki te taimana kei rongo rātou ki te ture, ki ngā kupu hoki i ungā atu e Ihowā o ngā mano, he mea nā tōna wairua, nā te ringa o ngā poropiti ō mua; nā reira ka puta mai he riri nui i a Ihowā o ngā mano.
13 " ‘Nā, i tāna karangatanga, kīhai rātou i rongo; waihoki ka karanga rātou, ā, e kore ahau e rongo,’ e ai tā Ihowā o ngā mano. 14 ‘Otiia, ka āia atu rātou e ahau ki te paroro ki waenga i ngā iwi katoa kīhai i mōhiotia e rātou. Heoi, ururua ana te whenua i muri i a rātou, tē haerea, tē hokia; nā rātou hoki i mea te whenua āhuareka kia ururua.’ "
1 Y ACONTECIÓ 7.1 cp. 1.1,7.en el año cuarto del rey Darío, que fué palabra de Jehová á Zacarías á los cuatro del mes noveno, que es 7.1 Neh. 1.1.Chisleu;
2 Cuando fué enviado á la casa de Dios, Saraser, con Regem-melech y sus hombres, á implorar el favor de Jehová,
3 Y á hablar á 7.3 Mal. 2.7.los sacerdotes que estaban en la casa de Jehová de los ejércitos, y á 7.3 Esd. 5.1,2 y 6.14. cp. 8.9los profetas, diciendo: ¿Lloraremos 7.3 2 R. 25.8. Jer. 52.12. cp. 8.19en el mes quinto? ¿haremos abstinencia como hemos hecho ya algunos años?
4 Fué pues á mí palabra de Jehová de los ejércitos, diciendo:
5 Habla á todo el pueblo del país, y á los sacerdotes, diciendo: Cuando ayunasteis 7.5 Is. 58.5.y llorasteis en el quinto y 7.5 2 R. 25.25. Jer. 41.1,2.en el séptimo mes 7.5 cp. 1.12.estos setenta años, ¿habéis ayunado para mí?
6 Y cuando coméis y bebéis, ¿no coméis y bebéis para vosotros?
7 ¿No son estas las palabras que publicó Jehová por mano de los profetas primeros, cuando Jerusalem estaba habitada y quieta, y sus ciudades en sus alrededores, y 7.7 Jer. 17.26.el mediodía y la campiña se habitaban?
8 Y fué palabra de Jehová á Zacarías, diciendo:
9 Así habló Jehová de los ejércitos, diciendo: 7.9 Mi. 6.8.Juzgad juicio verdadero, y haced misericordia y piedad cada cual con su hermano:
10 No agraviéis á la viuda, 7.10 Is. 1.17-23. Jer. 5.28.ni al huérfano, ni al extranjero, ni al pobre; ni ninguno piense mal en su corazón contra su hermano.
11 Empero no quisieron escuchar, antes dieron hombro rebelado, y 7.11 Neh. 9.30.agravaron sus oídos para no oir:
12 Y pusieron su corazón como diamante, para no oir la ley ni las palabras que Jehová de los ejércitos enviaba por su espíritu, por mano de los profetas primeros: fué, por tanto, hecho grande castigo por Jehová de los ejércitos.
13 Y aconteció que como él clamó, y no escucharon, así ellos clamaron, y yo no escuché, dice Jehová de los ejércitos;
14 Antes los esparcí con torbellino por todas las gentes que ellos no conocían, y la tierra fué desolada tras de ellos, 7.14 Sof. 3.6. cp. 9.8sin quedar quien fuese ni viniese; pues tornaron en asolamiento el país deseable.