1 Recebi esta mensagem acerca de Jerusalém, o vale da Visão:

O que está acontecendo?

Por que todos correm para os terraços?

2 A cidade inteira está em grande agitação.

O que vejo nesta cidade festiva?

Há cadáveres por toda parte;

não morreram pela espada, nem na batalha.

3 Todos os seus líderes fugiram;

renderam-se sem resistir.

O povo tentou escapar,

mas também foi capturado.

4 Por isso eu disse: "Deixem-me chorar em paz;

não tentem me consolar.

Deixem-me chorar por meu povo,

enquanto vejo sua destruição".

5 Que dia de grande aflição!

Que dia de confusão e terror

enviado pelo Soberano Senhor dos Exércitos

sobre o vale da Visão!

Os muros de Jerusalém foram derrubados;

lamentos ressoam das encostas dos montes.

6 Os elamitas são arqueiros,

com seus carros e cavaleiros;

os homens de Quir levantam os escudos.

7 Carros de guerra enchem seus lindos vales,

cavaleiros atacam seus portões.

8 As defesas de Judá foram removidas;

vocês correm ao arsenal para pegar suas armas.

9 Inspecionam as brechas nos muros de Jerusalém;

guardam água no tanque inferior.

10 Examinam as casas e derrubam algumas;

usam suas pedras para reforçar os muros.

11 Entre os muros da cidade constroem um reservatório,

para guardar a água do tanque velho.

Em nenhum momento, pedem ajuda àquele que fez tudo isso;

não levam em conta aquele que há muito planejou essas coisas.

12 Naquele dia, o Soberano Senhor dos Exércitos,

os chamou para que chorassem e lamentassem.

Disse-lhes que raspassem a cabeça

e vestissem pano de saco.

13 Em vez disso, vocês dançam e brincam;

abatem gado e matam ovelhas,

comem carne e bebem vinho.

Dizem: "Comamos e bebamos,

porque amanhã morreremos!".

14 O Senhor dos Exércitos me revelou o seguinte: "Até o dia em que vocês morrerem, esse terrível pecado não será perdoado. Eu, o Soberano Senhor dos Exércitos, falei!".

15 O Soberano Senhor dos Exércitos me disse: "Confronte Sebna, administrador do palácio, e transmita-lhe esta mensagem:

16 "Quem você pensa que é,

e o que está fazendo aqui,

construindo uma bela sepultura para si,

um monumento no alto da rocha?

17 Pois o Senhor está prestes a lançá-lo para longe,

ó homem poderoso!

Ele o pegará com firmeza,

18 o embrulhará como uma bola

e o atirará para uma terra distante.

Você morrerá naquele lugar,

e seus gloriosos carros de guerra lá ficarão.

Você é uma vergonha para seu senhor!

19 "Sim, eu o expulsarei de seu cargo", diz o Senhor. "Eu o removerei de sua posição. 20 Então chamarei meu servo Eliaquim, filho de Hilquias, para ocupar seu lugar. 21 Vestirei Eliaquim com as roupas oficiais que você usava e lhe darei seu título e autoridade. Ele será como um pai para o povo de Jerusalém e de Judá. 22 Darei a ele a chave da casa de Davi, o cargo mais elevado da corte. Quando ele abrir portas, ninguém poderá fechá-las; quando fechar portas, ninguém poderá abri-las. 23 Trará honra ao nome de seus familiares, pois o colocarei firmemente no lugar, como um prego na parede. 24 A família toda dependerá dele, e ele honrará até o membro mais humilde de sua casa."

25 Contudo, o Senhor dos Exércitos também disse: "Chegará o dia em que arrancarei o prego que parecia tão firme. Ele será derrubado e cairá no chão. Tudo que nele se apoia cairá com ele. Eu, o Senhor, falei!".

1 Görüm Vadisiyle ilgili bildiri: Gürültü patırtı içinde eğlenen kent halkı, 2 Ne oldu size, neden hepiniz damlara çıktınız? 2 Ölenleriniz ne kılıçtan geçirildi, 2 Ne de savaşta öldü.3 Önderleriniz hep birlikte kaçtılar, 2 Yaylarını kullanmadan tutsak alındılar. 2 Uzağa kaçtığınız halde ele geçenlerin hepsi tutsak edildi.4 Bunun için dedim ki, 2 ‹‹Beni yalnız bırakın, acı acı ağlayayım. 2 Halkımın uğradığı yıkımdan ötürü 2 Beni avutmaya kalkmayın.››5 Çünkü Rabbin, Her Şeye Egemen RABbin 2 Görüm Vadisinde kargaşa, bozgun 2 Ve dehşet saçacağı gün, 2 Duvarların yıkılacağı, 2 Dağlara feryat edileceği gün geliyor.6 Elamlılar ok kılıflarını sırtlanıp savaş arabalarıyla, 2 Atlılarıyla geldiler. 2 Kîr halkı kalkanlarını açtı.7 Verimli vadileriniz savaş arabalarıyla doldu, 2 Atlılar kent kapılarının karşısına dizildi.8 RABbin Yahudayı savunmasız bıraktığı gün 2 Orman Sarayındaki silahlara güvendiniz.9 Davut Kentinin duvarlarında 2 Çok sayıda gedik olduğunu gördünüz, 2 Aşağı Havuzda su depoladınız,10 Yeruşalimdeki evleri saydınız, 2 Surları onarmak için evleri yıktınız.11 Eski Havuzun suları için 2 İki surun arasında bir depo yaptınız. 2 Ama bunu çok önceden tasarlayıp 2 Gerçekleştirmiş olan Tanrıya güvenmediniz, 2 Onu umursamadınız.12 Rab, Her Şeye Egemen RAB 2 O gün sizi ağlayıp yas tutmaya, 2 Saçlarınızı kesip çul kuşanmaya çağırdı.13 Oysa siz keyif çatıp eğlendiniz, 2 ‹‹Yiyelim içelim, nasıl olsa yarın öleceğiz›› diyerek 2 Sığır, koyun kestiniz, 2 Et yiyip şarap içtiniz.14 Her Şeye Egemen RAB bana, 2 ‹‹Siz ölene dek bu suçunuz bağışlanmayacak›› diye seslendi. 2 Rab, Her Şeye Egemen RAB böyle diyor.15 Rab, Her Şeye Egemen RAB diyor ki, 2 ‹‹Haydi, o kâhyaya, 2 Sarayın sorumlusu Şevnaya git ve de ki,16 ‹Burada ne işin var? 2 Kimin var ki, kendine burada mezar kazdın, 2 Yüksekte kendine mezar, kayada konut oydun?17 Ey güçlü kişi, 2 RAB seni tuttuğu gibi şiddetle savuracak.18 Top gibi evirip çevirip 2 Geniş bir ülkeye fırlatacak. 2 Orada öleceksin, 2 Gurur duyduğun arabaların orada kalacak. 2 Efendinin evi için utanç nedenisin!19 Seni görevden alacak, 2 Makamından alaşağı edeceğim.20 ‹‹ ‹O gün Hilkiya oğlu kulum Elyakimi çağırıp21 Senin cüppeni ona giydireceğim. 2 Senin kuşağınla onu güçlendirip 2 Yetkini ona vereceğim. 2 Yeruşalimde yaşayanlara 2 Ve Yahuda halkına o babalık yapacak.22 Davutun evinin anahtarını ona teslim edeceğim. 2 Açtığını kimse kapayamayacak, 2 Kapadığını kimse açamayacak.23 Onu sağlam yere çakılmış çadır kazığı yapacağım, 2 Ailesi için onur kürsüsü olacak.24 Ailenin ağırlığı -soyundan türeyen herkes- 2 Taslardan kâselere kadar her küçük kap ona asılacak.› ››25 Her Şeye Egemen RAB diyor ki, ‹‹O gün sağlam yere çakılmış kazık yerinden çıkacak, kırılıp düşecek, ona asılan yük de yok olacak.›› Çünkü RAB böyle diyor.