1 Ouçam-me, vocês em terras distantes!

Prestem atenção, vocês que estão longe!

O Senhor me chamou antes de meu nascimento;

desde o ventre ele me chamou pelo nome.

2 Tornou minhas palavras de juízo afiadas como espada,

escondeu-me na sombra de sua mão;

sou como flecha afiada em sua aljava.

3 Ele me disse: "Você é meu servo, Israel,

e me trará glória".

4 Respondi: "Mas meu trabalho parece tão inútil!

Esforcei-me em vão, sem propósito algum.

No entanto, deixo tudo nas mãos do Senhor;

confio que Deus me recompensará".

5 Agora, fala o Senhor,

aquele que no ventre me formou para ser seu servo,

que me encarregou de trazer Israel de volta para ele.

O Senhor me honrou,

meu Deus me fortaleceu.

6 Ele diz: "Você fará mais que restaurar o povo de Israel para mim;

eu o farei luz para os gentios,

e você levará minha salvação aos confins da terra".

7 O Senhor, o Redentor e o Santo de Israel,

diz àquele que é desprezado e rejeitado pelas nações,

àquele que é servo dos governantes:

"Reis se levantarão quando você passar,

príncipes se curvarão até o chão,

por causa do Senhor, que é fiel,

por causa do Santo de Israel, que o escolheu".

8 Assim diz o Senhor:

"No tempo certo, eu lhe responderei;

no dia da salvação, o ajudarei.

Eu o protegerei e o darei ao povo,

para que seja símbolo da minha aliança com eles.

Por seu intermédio, restabelecerei a terra de Israel

e a devolverei a seu povo.

9 Direi aos prisioneiros: ‘Saiam em liberdade!’,

e aos que estão na escuridão: ‘Venham para a luz!’.

Serão minhas ovelhas e se alimentarão em pastos verdes

e nas colinas que antes eram estéreis.

10 Não terão fome nem sede,

e o sol ardente não os atingirá.

Pois o Senhor, em sua misericórdia, os guiará;

ele os conduzirá a águas frescas.

11 Transformará os montes em caminhos planos,

e as estradas serão erguidas acima dos vales.

12 Vejam, meu povo retornará de longe,

de terras ao norte e a oeste,

e de lugares distantes ao sul, como o Egito".

13 Cantem, ó céus!

Alegre-se, ó terra!

Irrompam em cânticos, ó montes!

Pois o Senhor consolou seu povo

e terá compaixão dele em meio ao sofrimento.

14 Sião, porém, diz: "O Senhor nos abandonou,

o Senhor se esqueceu de nós".

15 "Pode a mãe se esquecer do filho que ainda mama?

Pode deixar de sentir amor pelo filho que ela deu à luz?

Mesmo que isso fosse possível,

eu não me esqueceria de vocês!

16 Vejam, escrevi seu nome na palma de minhas mãos;

seus muros em ruínas estão sempre em minha mente.

17 Em breve, seus descendentes voltarão,

e todos que procuram destruí-la irão embora.

18 Olhe ao redor e veja,

pois todos os seus filhos voltarão para você.

Tão certo como eu vivo", diz o Senhor,

"eles serão como joias, e você se enfeitará com eles,

como uma noiva se enfeita.

19 "Seu povo logo encherá

até as regiões mais desoladas de sua terra abandonada.

Seus inimigos, que a escravizaram,

estarão bem longe.

20 As gerações nascidas no exílio voltarão e dirão:

‘Precisamos de mais espaço!

Esta terra é pequena demais!’.

21 Então você pensará:

‘Quem me deu todos esses descendentes?

Quase todos os meus filhos foram mortos,

e os que restaram foram levados para o exílio;

fiquei aqui sozinha.

De onde veio tanta gente?

Quem os criou para mim?’"

22 Assim diz o Senhor Soberano:

"Vejam, darei um sinal às nações;

elas trarão os filhos pequenos de Israel de volta nos braços

e carregarão as filhas nos ombros.

23 Reis e rainhas os servirão

e atenderão a todas as suas necessidades.

Eles se curvarão diante de você com o rosto no chão

e lamberão o pó de seus pés.

Então você saberá que eu sou o Senhor;

quem confia em mim jamais será envergonhado".

24 Quem pode tirar o despojo das mãos de um guerreiro?

Quem pode exigir que um tirano liberte seus prisioneiros?

25 Mas o Senhor diz:

"Os cativos dos guerreiros serão libertos,

e o despojo dos tiranos será retomado.

Pois lutarei contra os que lutam contra você

e salvarei seus filhos.

26 Alimentarei seus inimigos com a própria carne deles,

ficarão bêbados com rios do próprio sangue.

Todo o mundo saberá que eu, o Senhor,

sou seu Salvador e seu Redentor,

o Poderoso de Israel".

1 Ey kıyı halkları, işitin beni, 2 Uzaktaki halklar, iyi dinleyin. 2 RAB beni ana rahmindeyken çağırdı, 2 Annemin karnındayken adımı koydu.2 Ağzımı keskin kılıç yaptı, 2 Elinin gölgesinde gizledi beni. 2 Beni keskin bir ok yaptı, 2 Kendi ok kılıfına sakladı.3 Bana, ‹‹Kulumsun, ey İsrail, 2 Görkemimi senin aracılığınla göstereceğim›› dedi.4 Ama ben, ‹‹Boşuna emek verdim›› dedim, 2 ‹‹Gücümü boş yere, bir hiç için tükettim. 2 RAB yine de hakkımı savunur, 2 Tanrım yaptıklarımın karşılığını verir.››5 Kulu olmam için, 2 Yakup soyunu kendisine geri getirmem, 2 İsraili önünde toplamam için 2 Rahimde beni biçimlendiren RAB şimdi şöyle diyor: 2 -Onun gözünde onurluyum, 2 Tanrım bana güç kaynağı oldu.-6 ‹‹Yakupun oymaklarını canlandırmak, 2 Sağ kalan İsraillileri geri getirmek için 2 Kulum olman yeterli değil. 2 Seni uluslara ışık yapacağım. 2 Öyle ki, kurtarışım yeryüzünün dört bucağına ulaşsın.››7 İnsanların hor gördüğüne, 2 Ulusların iğrendiğine, 2 Egemenlerin kulu olana 2 İsrailin Kurtarıcısı ve Kutsalı RAB diyor ki, 2 ‹‹Seni seçmiş olan İsrailin Kutsalı sadık RABden ötürü 2 Krallar seni görünce ayağa kalkacak, 2 Önderler yere kapanacak.››8 RAB şöyle diyor: 2 ‹‹Lütuf zamanında seni yanıtlayacağım, 2 Kurtuluş günü sana yardım edecek, 2 Seni koruyacağım. 2 Seni halka antlaşma olarak vereceğim. 2 Öyle ki, yıkık ülkeyi yeniden kurasın, 2 Mülk olarak yeni sahiplerine veresin.9 Tutsaklara, ‹Çıkın›, 2 Karanlıktakilere, ‹Dışarı çıkın› diyeceksin. 2 Yol boyunca beslenecek, 2 Her çıplak tepede otlak bulacaklar.10 Acıkmayacak, susamayacaklar, 2 Kavurucu sıcak ve güneş çarpmayacak onları. 2 Çünkü onlara merhamet eden kendilerine yol gösterecek 2 Ve onları pınarlara götürecek.11 Bütün dağlarımı yola dönüştüreceğim, 2 Anayollarım yükseltilecek.12 İşte halkım ta uzaklardan, 2 Kimi kuzeyden, kimi batıdan, kimi de Sinimden gelecek.››13 Ey gökler, sevinçle haykırın, 2 Neşeyle coş, ey yeryüzü! 2 Ey dağlar, sevinç çığlıklarına katılın, 2 Çünkü RAB halkını avutacak, 2 Ezilene merhamet gösterecek.14 Oysa Siyon, ‹‹RAB beni terk etti, 2 Rab beni unuttu›› diyordu.15 Ama RAB, ‹‹Kadın emzikteki çocuğunu unutabilir mi?›› diyor, 2 ‹‹Rahminden çıkan çocuktan sevecenliği esirger mi? 2 Kadın unutabilir, 2 Ama ben seni asla unutmam.16 Bak, adını avuçlarıma kazıdım, 2 Duvarlarını gözlüyorum sürekli.17 Oğulların koşar adım geliyor, 2 Seni yıkıp viran edenlerse çıkıp gidecek.18 Başını kaldır da çevrene bir bak: 2 Hepsi toplanmış sana geliyor. 2 Ben RAB, varlığım hakkı için diyorum ki, 2 Onların hepsi senin süsün olacak, 2 Bir gelin gibi takınacaksın onları.19 ‹‹Çünkü yıkılmış, viraneye dönmüştün, 2 Ülken yerle bir olmuştu. 2 Ama şimdi halkına dar geleceksin, 2 Seni harap etmiş olanlar senden uzak duracaklar.20 Yitirdiğini sandığın çocuklarının sesini yine duyacaksın: 2 ‹Burası bize dar geliyor, 2 Yaşayacak bir yer ver bize› diyecekler.21 O zaman içinden, 2 ‹Kim doğurdu bunları bana?› diyeceksin, 2 ‹Çocuklarımı yitirmiştim, doğuramıyordum. 2 Sürgüne gönderilmiş, dışlanmıştım. 2 Öyleyse bunları kim büyüttü? 2 Yapayalnız kalmıştım, 2 Nereden çıkıp geldi bunlar?› ››22 Egemen RAB diyor ki, 2 ‹‹Bakın, uluslara elimle işaret verdiğimde, 2 Sancağımı yükselttiğimde halklara, 2 Senin oğullarını kucaklarında getirecek, 2 Kızlarını omuzlarında taşıyacaklar.23 Krallar size babalık, 2 Prensesler sütannelik yapacak, 2 Yüzüstü yere kapanıp 2 Ayaklarının tozunu yalayacaklar. 2 O zaman benim RAB olduğumu anlayacaksın. 2 Bana umut bağlayan utandırılmayacak.››24 Güçlünün ganimeti elinden alınabilir mi? 2 Zorbanın elindeki tutsak kurtulabilir mi? ‹‹Doğru olanın›› (bkz. 25. ayet).25 Ama RAB diyor ki, 2 ‹‹Evet, güçlünün elindeki tutsaklar alınacak, 2 Zorbanın aldığı ganimet de kurtarılacak. 2 Seninle çekişenle ben çekişeceğim, 2 Senin çocuklarını ben kurtaracağım.26 Sana zulmedenlere kendi etlerini yedireceğim, 2 Tatlı şarap içmiş gibi kendi kanlarıyla sarhoş olacaklar. 2 Böylece bütün insanlar bilecek ki 2 Seni kurtaran RAB benim; 2 Kurtarıcın, Yakup'un Güçlüsü benim.››