1 Ouçam! O braço do Senhor não é fraco demais para salvá-los,

nem seu ouvido é surdo para ouvi-los.

2 Foram suas maldades que os separaram de Deus;

por causa de seus pecados, ele se afastou

e já não os ouvirá.

3 Suas mãos estão manchadas de sangue,

e seus dedos, imundos de pecado.

Seus lábios estão cheios de mentiras,

e sua boca transborda de corrupção.

4 Ninguém se preocupa em ser justo e íntegro;

os processos judiciais se baseiam em mentiras.

As pessoas concebem maldades

e dão à luz o pecado.

5 Chocam serpentes venenosas

e tecem teias de aranha.

Quem comer seus ovos morrerá,

quem neles pisar fará sair uma víbora.

6 Suas teias não servem de roupa,

e ninguém pode se cobrir com elas.

Tudo que fazem é cheio de pecado,

e a violência é sua marca.

7 Seus pés correm para fazer o mal

e se apressam em cometer homicídio.

Pensam somente em pecar;

por onde passam, deixam sofrimento e destruição.

8 Não sabem onde encontrar paz,

não entendem o que significa ser justo.

Traçaram caminhos tortuosos,

e quem os segue não sabe o que é paz.

9 Não há retidão em nosso meio,

não sabemos viver de modo justo.

Procuramos luz, mas só encontramos trevas;

procuramos claridade, mas andamos na escuridão.

10 Apalpamos as paredes, como cegos;

andamos tateando, como quem não tem olhos.

Mesmo no mais claro meio-dia,

tropeçamos como se fosse noite.

Entre os vivos,

somos como os mortos.

11 Rugimos como ursos,

gememos como pombas.

Procuramos justiça, mas ela nunca chega;

procuramos salvação, mas ela está distante de nós.

12 Nossos pecados estão amontoados diante de Deus

e testemunham contra nós;

sim, sabemos que somos pecadores.

13 Sabemos que nos rebelamos e negamos o Senhor;

demos as costas para nosso Deus.

Sabemos que fomos injustos e opressores;

planejamos cada uma de nossas mentiras.

14 Nossos tribunais se opõem ao que é certo;

não há justiça em parte alguma.

A verdade anda tropeçando pelas ruas,

e a honestidade foi banida.

15 Sim, a verdade sumiu,

e quem rejeita o mal é perseguido.

O Senhor viu tudo isso e se desagradou

de não encontrar justiça alguma.

16 Admirou-se porque ninguém se apresentou

para ajudar os oprimidos.

Então ele mesmo interveio para salvá-los com seu braço forte,

e sua justiça o susteve.

17 Vestiu a justiça como armadura

e pôs na cabeça o capacete da salvação.

Cobriu-se com a túnica da vingança

e envolveu-se com o manto do zelo.

18 Ele retribuirá a seus inimigos pelo mal que fizeram;

sua fúria cairá sobre seus adversários,

e até os confins da terra lhes dará o castigo merecido.

19 No oeste, temerão o nome do Senhor;

no leste, o glorificarão.

Pois ele virá como uma forte correnteza,

impelida pelo sopro do Senhor.

20 "O Redentor virá a Jerusalém

para resgatar em Israel

aqueles que se afastaram de seus pecados",

diz o Senhor.

21 "E esta é minha aliança com eles", diz o Senhor. "Meu Espírito não os deixará, nem estas palavras que lhes dei. Estarão em seus lábios, nos lábios de seus filhos e nos lábios de seus descendentes, para sempre. Eu, o Senhor, falei!"

1 Bakın, RABbin eli kurtaramayacak kadar kısa, 2 Kulağı duyamayacak kadar sağır değildir.2 Ama suçlarınız sizi Tanrınızdan ayırdı. 2 Günahlarınızdan ötürü Onun yüzünü göremez, 2 Sesinizi işittiremez oldunuz.3 Çünkü elleriniz kanla, 2 Parmaklarınız suçla kirlendi. 2 Dudaklarınız yalan söyledi, 2 Diliniz kötülük mırıldanıyor.4 Adaletle dava açan, 2 Davasını dürüstçe savunan yok. 2 Boş laflara güveniyor, yalan söylüyorlar. 2 Fesada gebe kalıp kötülük doğuruyorlar.5 Engerek yumurtaları üzerinde kuluçkaya yatıyor, 2 Örümcek ağı dokuyorlar. 2 Onların yumurtalarından yiyen ölür, 2 Kırılan yumurtadan engerek yavrusu çıkar.6 Dokudukları ağdan giysi olmaz, 2 Elleriyle yaptıklarıyla örtünemezler. 2 Eylemleri kötü eylemlerdir, 2 Elleri zorbalığın araçlarıdır.7 Ayakları kötülüğe koşar, 2 Çekinmeden suçsuz kanı dökerler. 2 Akılları fikirleri hep kötülükte, 2 Şiddet ve yıkım var yollarında.8 Esenlik yolunu bilmezler, 2 İzledikleri yolda adalet yoktur. 2 Kendilerine çarpık yollar yaptılar, 2 O yoldan gidenlerin hiçbiri esenlik nedir bilmez.9 Diyorlar ki, ‹‹Bu yüzden adalet bizden uzak, 2 Doğruluk bize erişemiyor. 2 Işık bekliyoruz, yalnız karanlık var; 2 Parıltı bekliyor, koyu karanlıkta yürüyoruz.10 Kör gibi duvarı el yordamıyla arıyor, 2 Yolumuzu bulmaya çalışıyoruz. 2 Öğle vakti alaca karanlıktaymış gibi tökezliyoruz, 2 Güçlüler arasında ölüler gibiyiz.11 Hepimiz ayı gibi homurdanıyor, 2 Güvercin gibi inim inim inliyoruz. 2 Adalet bekliyoruz, ortada yok; 2 Kurtuluş bekliyoruz, bizden uzak.12 Çünkü sana çok kez başkaldırdık, 2 Günahlarımız bize karşı tanıklık ediyor, 2 İsyanlarımız hep yanıbaşımızda. 2 Suçlarımızı kabul ediyoruz.13 Başkaldırıp RABbi yadsıdık, 2 Tanrımızı izlemez olduk. 2 Zorbalık, isyan dolu sözler söyledik, 2 Yüreğimizde tasarladığımız yalanları mırıldandık.14 Adalet püskürtüldü, doğruluk bizden uzak duruyor. 2 Çünkü gerçek, kent meydanında sendeleyip düştü, 2 Dürüstlük aramıza giremez oldu.15 Hiçbir yerde gerçek yok, 2 Kötülükten çekinen soyuluyor!›› RAB olanları gördü ve adaletin yokluğuna üzüldü.16 Kimsenin olmadığını gördü, 2 Aracılık edecek birinin olmadığına şaştı. 2 Kendi gücüyle kurtuluş sağladı, 2 Doğruluğu Ona destek oldu.17 Doğruluğu göğüslük gibi kuşandı, 2 Kurtuluş miğferini başına taktı, 2 Öç giysisini giydi, 2 Gayreti kaftan gibi sarındı.18 Herkese yaptıklarının karşılığını verecek. 2 Düşmanlarına öfkeyle, 2 Hasımlarına ve kıyı halklarına cezayla karşılık verecek.19 Böylece batıdan doğuya kadar insanlar 2 RABbin adından ve yüceliğinden korkacak. 2 Çünkü düşman azgın bir ırmak gibi geldiğinde, 2 RABbin Ruhu onu kaçırtacak. ‹‹Soluk›› anlamına da gelir.20 RAB diyor ki, ‹‹Kurtarıcı Siyona, 2 Yakup soyundan olup başkaldırmaktan vazgeçenlere gelecek.21 Bana gelince, onlarla yapacağım antlaşma şudur: 2 Üzerindeki Ruhum, ağzına koyduğum sözler 2 Şimdiden sonsuza dek senin, çocuklarının, 2 Torunlarının ağzından düşmeyecek.››