1 Quem é este que vem de Edom,

da cidade de Bozra,

com as roupas manchadas de vermelho?

Quem é este vestido de trajes reais,

que marcha em sua grande força?

"Sou eu, o Senhor, anunciando sua justiça!

Sou eu, o Senhor, poderoso para salvar!"

2 Por que suas roupas estão vermelhas,

como se você tivesse pisado uvas?

3 "Pisei uvas sozinho no tanque de prensar;

não havia ninguém para me ajudar.

Em minha ira, esmaguei meus inimigos

como se fossem uvas.

Em minha fúria, pisoteei meus adversários;

seu sangue manchou minhas roupas.

4 Chegou a hora de vingar meu povo,

de resgatá-los de seus opressores.

5 Admirei-me porque ninguém se apresentou

para ajudar os oprimidos.

Então eu mesmo intervim para salvá-los com meu braço forte,

e minha fúria me susteve.

6 Em minha ira, esmaguei as nações;

eu as fiz cambalear e cair

e derramei seu sangue na terra."

7 Falarei do amor do Senhor,

louvarei o Senhor por tudo que tem feito.

Eu me alegrarei em sua grande bondade por Israel,

que ele concedeu

conforme sua misericórdia e seu imenso amor.

8 Ele disse: "São meu próprio povo;

certamente não me trairão outra vez";

por isso ele se tornou seu Salvador.

9 Em todo o sofrimento deles, ele também sofreu

e ele mesmo os salvou.

Em seu amor e misericórdia, ele os resgatou;

levantou-os e nos braços os carregou

ao longo dos anos.

10 Mas eles se rebelaram

e entristeceram seu Espírito Santo.

Por isso ele se tornou seu inimigo

e lutou contra eles.

11 Então eles se lembraram dos dias passados,

quando Moisés tirou o povo do Egito.

Clamaram: "Onde está aquele que conduziu Israel através do mar,

com Moisés como pastor?

Onde está aquele que enviou seu Espírito Santo

para estar no meio de seu povo?

12 Onde está aquele que manifestou seu poder

quando Moisés levantou a mão,

que dividiu o mar diante deles

e assim tornou seu nome conhecido para sempre?

13 Onde está aquele que os conduziu pelo fundo do mar?

Eram como magníficos cavalos selvagens,

correndo pelo deserto sem tropeçar.

14 Como o gado que desce para um vale tranquilo,

o Espírito do Senhor lhes deu descanso.

Sim, tu conduziste teu povo

e tornaste teu nome glorioso".

15 Ó Senhor, olha dos céus!

Olha para nós de tua santa e gloriosa habitação!

Onde estão o zelo e o poder

que costumavas mostrar em nosso favor?

Onde estão tua misericórdia e compaixão?

16 Certamente ainda és nosso Pai!

Ainda que Abraão e Jacó nos deserdassem,

continuarias, Senhor, a ser nosso Pai;

és nosso Redentor desde as eras passadas.

17 Por que permitiste, Senhor, que nos desviássemos de teus caminhos?

Por que nos endureceste o coração, para que deixássemos de te temer?

Volta, pois somos teus servos,

as tribos que são tua propriedade.

18 Por pouco tempo teu povo santo possuiu teu lugar santo;

agora nossos inimigos o destruíram.

19 Parece que nunca pertencemos a ti;

é como se nunca tivéssemos sido teu povo.

1 Edomdanfç, Bosradanfç 2 Al giysiler içinde bu gelen kim? 2 Göz kamaştırıcı giysiler içinde, 2 Büyük güçle yürüyen kim? 2 ‹‹O benim! Adaleti duyuran, 2 Kurtarmaya gücü olan.›› kentlerinden olan Bosra ise ‹‹Bağbozumu›› sözcüğünü çağrıştırıyor.2 Giysilerin neden kırmızı? 2 Üstün başın neden çukurda üzüm çiğneyen biri gibi kızıla bulanmış?3 ‹‹Çukurda üzümü tek başıma çiğnedim, 2 Yanımda halklardan kimse yoktu. 2 Öfkeyle çiğnedim onları, 2 Gazapla ayaklarımın altına aldım. 2 Kanları giysilerime sıçradı, bütün elbisemi kirletti.4 Çünkü öç alma günü yüreğimdeydi, 2 Halkımı kurtaracağım yıl gelmişti.5 Baktım, yardım edecek kimse yoktu, 2 Destek verecek kimsenin olmayışına şaştım; 2 Gücüm kurtuluş sağladı, 2 Gazabım bana destek oldu.6 Öfkeyle halkları çiğnedim, 2 Onları gazapla sarhoş ettim, 2 Yere akıttım kanlarını.››7 Şefkati ve iyiliği uyarınca 2 Bizim için yaptıklarından, evet, 2 İsrail halkı için yaptığı bütün iyiliklerinden ötürü 2 RABbin iyiliklerini ve övülesi işlerini anacağım.8 RAB dedi ki, ‹‹Onlar kuşkusuz benim halkım, 2 Beni aldatmayacak çocuklardır.›› 2 Böylece onların Kurtarıcısı oldu.9 Sıkıntı çektiklerinde O da sıkıntı çekti. 2 Huzurundan çıkan melek onları kurtardı. 2 Sevgisi ve merhametinden ötürü onları kurtardı, 2 Geçmişte onları sürekli yüklenip taşıdı.10 Ama başkaldırıp Onun Kutsal Ruhunu incittiler. 2 O da düşmanları olup onlara karşı savaştı.11 Sonra halkı eski günleri, 2 Musanın dönemini anımsadı. 2 ‹‹Çobanlarıyla birlikte onları denizden geçiren, 2 Kutsal Ruhunu aralarına yerleştiren, 2 Görkemli gücüyle Musanın sağında yol alan, 2 Sonsuz onur kazanmak için önlerinde suları yaran, 2 Bir at nasıl tökezlemeden kırdan geçerse 2 Onları deniz yatağından öyle geçiren RAB nerede?›› 2 Diye sordular.14 Ovaya götürülen sürü gibi 2 RABbin Ruhu onları rahata kavuşturdu. 2 İşte adını onurlandırmak için 2 Halkına böyle yol gösterdi.15 Ya RAB, gökten bak, 2 Kutsal, görkemli ve yüce yerinden bizi gör! 2 Gayretin, gücün nerede? 2 Gönlündeki özlem ve merhameti 2 Bizden esirgedin.16 Babamız sensin. 2 İbrahim bizi tanımasa da, 2 İsrail bizi kabul etmese de, 2 Babamızsın, ya RAB, 2 Ezelden beri adın ‹‹Kurtarıcımız››dır.17 Ya RAB, neden bizi yolundan saptırıyor, 2 İnatçı kılıyor, 2 Senden korkmamızı engelliyorsun? 2 Kulların uğruna, 2 Mirasın olan oymakların uğruna geri dön.18 Kutsal halkın kısa süre tapınağına sahip oldu, 2 Ama düşmanlarımız onu çiğnedi.19 Öteden beri yönetmediğin, 2 Sana ait olmayan bir halk gibi olduk.