1 Naquele dia, todos na terra de Judá entoarão este cântico:

Nossa cidade é forte;

estamos cercados pelos muros da salvação de Deus!

2 Abram os portões para os justos,

deixem entrar os fiéis.

3 Tu guardarás em perfeita paz

todos que em ti confiam,

aqueles cujos propósitos estão firmes em ti.

4 Confiem sempre no Senhor,

pois o Senhor Deus é a Rocha eterna.

5 Ele humilha os orgulhosos;

rebaixa a cidade arrogante

e a lança ao pó.

6 Os pobres a pisoteiam,

e os necessitados caminham sobre ela.

7 Para os justos, porém,

o caminho é reto.

Tu, que ages com retidão,

tornas plano o caminho adiante deles.

8 Senhor, ao seguir tuas justas decisões, depositamos em ti nossa esperança;

o desejo de nosso coração é glorificar teu nome.

9 À noite eu te procuro, ó Deus;

pela manhã te busco de todo o coração.

Pois só quando vens julgar a terra

as pessoas aprendem a justiça.

10 Tua bondade com os perversos

não os leva a fazer o bem.

Embora outros pratiquem a justiça, eles continuam a fazer o mal;

não levam em conta a majestade do Senhor.

11 Ó Senhor, eles não prestam atenção à tua mão levantada;

mostra-lhes teu zelo em defender teu povo.

Então serão envergonhados;

que o fogo de tua ira consuma teus inimigos!

12 Senhor, tu nos concederás paz;

sim, tudo que realizamos vem de ti.

13 Ó Senhor, nosso Deus, outros senhores nos governaram,

mas só a ti adoramos.

14 Aqueles a quem servimos estão mortos;

seus espíritos jamais voltarão a viver.

Tu os atacaste e os destruíste;

há muito caíram no esquecimento.

15 Ó Senhor, engrandeceste nosso povo;

sim, tu nos tornaste grandes.

Expandiste nossas fronteiras

e foste glorificado.

16 Senhor, em angústia te buscamos;

oramos sob o peso de tua disciplina.

17 Como a mulher grávida

que se contorce e grita de dor quando dá à luz,

assim estávamos em tua presença, Senhor.

18 Nós também nos contorcemos de dor intensa,

mas nosso sofrimento em nada resultou.

Não trouxemos salvação à terra,

nem vida ao mundo.

19 Teus mortos, porém, viverão;

seus corpos ressuscitarão.

Aqueles que dormem na terra

se levantarão e cantarão de alegria.

Pois tua luz que dá vida descerá como o orvalho

sobre teu povo no lugar dos mortos.

20 Vá para casa, meu povo,

e tranque as portas!

Esconda-se por um breve tempo,

até que tenha passado a ira do Senhor.

21 Vejam, o Senhor vem dos céus

para castigar os habitantes da terra por seus pecados!

A terra já não esconderá os que foram mortos;

ela os mostrará para que todos os vejam.

1 O gün Yahudada şu ilahi söylenecek: Güçlü bir kentimiz var. 2 Çünkü Tanrının kurtarışı 2 Kente sur ve duvar gibidir.2 Açın kentin kapılarını, 2 Sadık kalan doğru ulus içeri girsin.3 Sana güvendiği için 2 Düşüncelerinde sarsılmaz olanı 2 Tam bir esenlik içinde korursun.4 RABbe sonsuza dek güvenin, 2 Çünkü RAB, evet RAB sonsuza dek kalıcı kayadır.5 Yüksekte oturanı alçaltır, 2 Yüce kenti yıkar, 2 Yerle bir eder.6 O kent ayak altında, 2 Mazlumların ayakları, 2 Yoksulların adımları altında çiğnenecek.7 Doğru adamın yolu düzdür, 2 Ey Dürüst Olan, doğru adamın yolunu sen düzlersin.8 Evet, ya RAB, ilkelerinin çizdiği yolda sana umut bağladık, 2 Adın ve ünündür yüreğimizin dileği,9 Geceleri canım sana susar, 2 Evet, içimde ruhum seni özler; 2 Çünkü senin ilkelerin yeryüzünde oldukça, 2 Orada oturanlar doğruluğu öğrenir.10 Kötüler lütfedilse bile doğruluğu öğrenmez. 2 Dürüstlüğün egemen olduğu diyarda haksızlık eder, 2 RABbin büyüklüğünü görmezler.11 Ya RAB, elin yükseldi, ama görmüyorlar, 2 Halkın için gösterdiğin gayreti görüp utansınlar. 2 Evet, düşmanların için yaktığın ateş onları yiyip bitirecek.12 Ya RAB, bizi esenliğe çıkaracak sensin, 2 Çünkü ne yaptıysak hepsi senin başarındır.13 Ey Tanrımız RAB, senden başka efendiler bizi yönetti, 2 Ama yalnız sana, senin adına yakaracağız.14 O efendiler öldü, artık yaşamıyorlar, 2 Dirilmeyecek onlar. 2 Çünkü onları cezalandırıp yok ettin, 2 Anılmalarına son verdin.15 Ulusu çoğalttın, ya RAB, 2 Evet, ulusu çoğalttın ve yüceltildin. 2 Her yönde ülkenin sınırlarını genişlettin.16 Ya RAB, sıkıntıdayken seni aradılar. 2 Onları terbiye ettiğinde sessizce yakararak içlerini döktüler.17 Doğum vakti yaklaşan gebe kadın 2 Çektiği sancıdan ötürü nasıl kıvranır, feryat ederse, 2 Senin önünde biz de öyle olduk, ya RAB.18 Gebe kaldık, kıvrandık, 2 Rüzgardan başka bir şey doğurmadık sanki. 2 Ne dünyaya kurtuluş sağlayabildik, 2 Ne de dünyada yaşayanları yaşama kavuşturabildik.19 Ama senin ölülerin yaşayacak, 2 Bedenleri dirilecek. 2 Ey sizler, toprak altında yatanlar, 2 Uyanın, ezgiler söyleyin. 2 Çünkü senin çiyin sabah çiyine benzer, 2 Toprak ölülerini yaşama kavuşturacak.20 Haydi halkım, iç odalarınıza girip 2 Ardınızdan kapılarınızı kapatın, 2 RABbin öfkesi geçene dek kısa süre gizlenin.21 Çünkü dünyada yaşayanları 2 Suçlarından ötürü cezalandırmak için 2 RAB bulunduğu yerden geliyor. 2 Dünya üzerine dökülen kanı açığa vuracak, 2 Öldürülenleri artık saklamayacak.