1 Louvado seja o Senhor!

Deem graças ao Senhor porque ele é bom;

seu amor dura para sempre!

2 Quem poderá contar os feitos poderosos do Senhor?

Quem poderá louvá-lo como ele merece?

3 Como são felizes os que fazem o que é certo

e praticam a justiça todo o tempo!

4 Lembra-te de mim, Senhor, quando mostrares favor ao teu povo;

aproxima-te e resgata-me.

5 Que eu compartilhe da prosperidade dos teus escolhidos;

que eu me alegre na alegria do teu povo

e exulte com aqueles que pertencem a ti.

6 Pecamos, como nossos antepassados;

fomos desobedientes e rebeldes.

7 No Egito, nossos antepassados

não deram valor às maravilhas do Senhor.

Não se lembraram de seus muitos atos de bondade;

rebelaram-se contra ele junto ao mar Vermelho.

8 Assim mesmo ele os resgatou,

para proteger a honra de seu nome,

para mostrar seu grande poder.

9 Ordenou que o mar Vermelho secasse

e os conduziu pelas águas como por um deserto.

10 Ele os resgatou das mãos de seus inimigos

e os libertou das garras de seus adversários.

11 As águas se fecharam e cobriram seus opressores;

nenhum deles sobreviveu.

12 Então creram em suas promessas

e cantaram louvores a ele.

13 Depressa, porém, esqueceram-se do que ele havia feito;

não quiseram esperar por seus conselhos.

14 No deserto, os desejos do povo se tornaram insaciáveis;

puseram Deus à prova naquela terra desolada.

15 Ele atendeu a seus pedidos,

mas também lhes enviou uma praga.

16 No acampamento, tiveram inveja de Moisés

e de Arão, o sacerdote consagrado ao Senhor.

17 Por isso, a terra se abriu;

engoliu Datã

e sepultou Abirão e os outros rebeldes.

18 Fogo desceu sobre aqueles que os seguiam;

uma chama consumiu os perversos.

19 No monte Sinai, fizeram um bezerro;

prostraram-se diante de uma imagem de metal.

20 Trocaram seu Deus glorioso

pela estátua de um boi que come capim.

21 Esqueceram-se de Deus, seu salvador,

que havia feito coisas grandiosas no Egito,

22 atos maravilhosos na terra de Cam,

feitos notáveis no mar Vermelho.

23 Por isso, declarou que os destruiria,

mas Moisés, seu escolhido, pôs-se entre ele e o povo

e suplicou-lhe que afastasse sua ira e não os destruísse.

24 Eles, porém, se recusaram a entrar na terra agradável,

pois não creram na promessa.

25 Em vez disso, resmungaram em suas tendas

e não deram ouvidos ao Senhor.

26 Assim, ele jurou solenemente

que os mataria no deserto,

27 que dispersaria seus descendentes entre as nações

e os enviaria para o exílio em terras distantes.

28 Depois, juntaram-se aos adoradores de Baal em Peor;

chegaram a comer sacrifícios oferecidos a mortos.

29 Com todos esses atos, provocaram a ira do Senhor,

por isso uma praga se espalhou entre eles.

30 Fineias, porém, teve coragem de intervir,

e a praga foi detida.

31 Assim, desde então,

ele foi considerado justo.

32 Também em Meribá, provocaram a ira do Senhor,

e causaram sérios problemas a Moisés.

33 Fizeram Moisés se irar,

e ele falou sem refletir.

34 Não destruíram as nações que habitavam na terra,

como o Senhor lhes havia ordenado.

35 Em vez disso, misturaram-se com elas

e adotaram seus costumes.

36 Adoraram ídolos estrangeiros,

o que causou sua ruína.

37 Chegaram a sacrificar aos demônios

seus filhos e filhas.

38 Derramaram sangue inocente,

o sangue de seus filhos e filhas.

Ao oferecer sacrifícios aos ídolos de Canaã,

contaminaram a terra com sangue.

39 A si mesmos contaminaram com seus atos perversos;

seu amor aos ídolos foi adultério.

40 Por isso, a ira do Senhor se acendeu,

e ele sentiu aversão por seu povo, sua propriedade.

41 Entregou-os às nações,

e foram dominados por aqueles que os odiavam.

42 Seus inimigos os oprimiram

e os sujeitaram ao seu poder cruel.

43 Muitas vezes os livrou,

mas escolheram se rebelar contra ele;

por fim, seu pecado os destruiu.

44 Ainda assim, ele viu a aflição do povo

e ouviu seus clamores.

45 Lembrou-se de sua aliança com eles

e teve compaixão por causa do seu grande amor.

46 Fez que seus captores

os tratassem com misericórdia.

47 Salva-nos, Senhor, nosso Deus!

Reúne-nos dentre as nações,

para darmos graças ao teu santo nome,

para nos alegrarmos no teu louvor!

48 Louvem o Senhor, o Deus de Israel,

que vive de eternidade a eternidade.

Todos digam "Amém"!

Louvado seja o Senhor!

1 Övgüler sunun, RABbe! 2 RABbe şükredin, çünkü O iyidir, 2 Sevgisi sonsuzdur.2 RABbin büyük işlerini kim anlatabilir, 2 Kim Ona yeterince övgü sunabilir?3 Ne mutlu adalete uyanlara, 2 Sürekli doğru olanı yapanlara!4 Ya RAB, halkına lütfettiğinde anımsa beni, 2 Onları kurtardığında ilgilen benimle.5 Öyle ki, seçtiklerinin gönencini göreyim, 2 Ulusunun sevincini, 2 Kendi halkının kıvancını paylaşayım.6 Atalarımız gibi biz de günah işledik, 2 Suç işledik, kötülük ettik.7 Atalarımız Mısırdayken 2 Yaptığın harikaları anlamadı, 2 Çok kez gösterdiğin sevgiyi anımsamadı, 2 Denizde, Kızıldenizde başkaldırdılar.8 Buna karşın RAB gücünü göstermek için, 2 Adı uğruna kurtardı onları.9 Kızıldenizi azarladı, kurudu deniz, 2 Yürüdüler enginde Onun öncülüğünde, 2 Çölde yürür gibi.10 Kendilerinden nefret edenlerin elinden aldı onları, 2 Düşmanlarının pençesinden kurtardı.11 Sular yuttu hasımlarını, 2 Hiçbiri kurtulmadı.12 O zaman atalarımız Onun sözlerine inandılar, 2 Ezgiler söyleyerek Onu övdüler.13 Ne var ki, RABbin yaptıklarını çabucak unuttular, 2 Öğüt vermesini beklemediler.14 Özlemle kıvrandılar çölde, 2 Tanrıyı denediler ıssız yerlerde.15 Tanrı onlara istediklerini verdi, 2 Ama üzerlerine yıpratıcı bir hastalık gönderdi.16 Onlar ordugahlarında Musayı, 2 RABbin kutsal kulu Harunu kıskanınca,17 Yer yarıldı ve Datanı yuttu, 2 Aviramla yandaşlarının üzerine kapandı.18 Ateş kavurdu onları izleyenleri, 2 Alev yaktı kötüleri.19 Bir buzağı heykeli yaptılar Horevde, 2 Dökme bir puta tapındılar.20 Tanrının yüceliğini, 2 Ot yiyen öküz putuna değiştirdiler.21 Unuttular kendilerini kurtaran Tanrıyı, 2 Mısırda yaptığı büyük işleri,22 Ham ülkesinde yarattığı harikaları, 2 Kızıldeniz kıyısında yaptığı müthiş işleri.23 Bu yüzden onları yok edeceğini söyledi Tanrı, 2 Ama seçkin kulu Musa Onun önündeki gedikte durarak, 2 Yok edici öfkesinden vazgeçirdi Onu.24 Ardından hor gördüler güzelim ülkeyi, 2 Tanrının verdiği söze inanmadılar.25 Çadırlarında söylendiler, 2 Dinlemediler RABbin sesini.26 Bu yüzden RAB elini kaldırdı 2 Ve çölde onları yere sereceğine, 2 Soylarını ulusların arasına saçacağına, 2 Onları öteki ülkelere dağıtacağına ant içti.28 Sonra Baal-Peora bel bağladılar, 2 Ölülere sunulan kurbanları yediler.29 Öfkelendirdiler RABbi yaptıklarıyla, 2 Salgın hastalık çıktı aralarında.30 Ama Pinehas kalkıp araya girdi, 2 Felaketi önledi.31 Bu doğruluk sayıldı ona, 2 Kuşaklar boyu, sonsuza dek sürecek bu.32 Yine RABbi öfkelendirdiler Meriva suları yanında, 2 Musanın başına dert açıldı onlar yüzünden;33 Çünkü onu sinirlendirdiler, 2 O da düşünmeden konuştu.34 RABbin onlara buyurduğu gibi 2 Yok etmediler halkları,35 Tersine öteki uluslara karıştılar, 2 Onların törelerini öğrendiler.36 Putlarına taptılar, 2 Bu da onlara tuzak oldu.37 Oğullarını, kızlarını 2 Cinlere kurban ettiler.38 Kenan putlarına kurban olsun diye 2 Oğullarının, kızlarının kanını, 2 Suçsuzların kanını döktüler; 2 Ülke onların kanıyla kirlendi.39 Böylece yaptıklarıyla kirli sayıldılar, 2 Vefasız duruma düştüler töreleriyle.40 RABbin öfkesi parladı halkına karşı, 2 Tiksindi kendi halkından.41 Onları ulusların eline teslim etti. 2 Onlardan nefret edenler onlara egemen oldu.42 Düşmanları onları ezdi, 2 Boyun eğdirdi hepsine.43 RAB onları birçok kez kurtardı, 2 Ama akılları fikirleri başkaldırmaktaydı 2 Ve alçaltıldılar suçları yüzünden.44 RAB yine de ilgilendi sıkıntılarıyla 2 Yakarışlarını duyunca.45 Antlaşmasını anımsadı onlar uğruna, 2 Eşsiz sevgisinden ötürü vazgeçti yapacaklarından.46 Merhamet koydu onları tutsak alanların yüreğine.47 Kurtar bizi, ey Tanrımız RAB, 2 Topla bizi ulusların arasından. 2 Kutsal adına şükredelim, 2 Yüceliğinle övünelim.48 Öncesizlikten sonsuza dek, 2 İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun! 2 Bütün halk, ‹‹Amin!›› desin. 2 RAB'be övgüler olsun!