1 Como a corça anseia pelas correntes de água,

assim minha alma anseia por ti, ó Deus.

2 Tenho sede de Deus, do Deus vivo;

quando poderei estar na presença dele?

3 Dia e noite, as lágrimas têm sido meu alimento,

enquanto zombam de mim o tempo todo,

dizendo: "Onde está o seu Deus?".

4 Meu coração se enche de tristeza,

pois me lembro de como eu andava com a multidão de adoradores,

à frente do cortejo que subia até a casa de Deus,

cantando de alegria e dando graças,

em meio aos sons de uma grande festa.

5 Por que você está tão abatida, ó minha alma?

Por que está tão triste?

Espere em Deus!

Ainda voltarei a louvá-lo,

meu Salvador e 6 meu Deus!

Agora estou profundamente abatido,

mas me lembro de ti,

desde o distante monte Hermom, onde nasce o Jordão,

desde a terra do monte Mizar.

7 Ouço o tumulto do mar revolto,

enquanto suas ondas e correntezas passam sobre mim.

8 Durante o dia, porém, o Senhor me derrama seu amor,

e à noite entoo seus cânticos

e faço orações ao Deus que me dá vida.

9 Clamo: "Ó Deus, minha rocha,

por que te esqueceste de mim?

Por que tenho de andar entristecido,

oprimido por meus inimigos?".

10 Os insultos deles me quebram os ossos;

zombam de mim o tempo todo,

dizendo: "Onde está o seu Deus?".

11 Por que você está tão abatida, ó minha alma?

Por que está tão triste?

Espere em Deus!

Ainda voltarei a louvá-lo,

meu Salvador e meu Deus!

1 Geyik akarsuları nasıl özlerse, 2 Canım da seni öyle özler, ey Tanrı! yazılır.2 Canım Tanrıya, yaşayan Tanrıya susadı; 2 Ne zaman görmeye gideceğim Tanrının yüzünü?3 Gözyaşlarım ekmeğim oldu gece gündüz, 2 Gün boyu, ‹‹Nerede senin Tanrın?›› dedikleri için.4 Anımsayınca içim içimi yiyor, 2 Nasıl toplulukla birlikte yürür, 2 Tanrının evine kadar alaya öncülük ederdim, 2 Sevinç ve şükran sesleri arasında, 2 Bayram eden bir kalabalıkla birlikte.5 Neden üzgünsün, ey gönlüm, 2 Neden içim huzursuz? 2 Tanrıya umut bağla, 2 Çünkü Ona yine övgüler sunacağım; 2 O benim kurtarıcım ve Tanrımdır.6 Gönlüm üzgün, 2 Bu yüzden seni anımsıyorum, ey Tanrım. 2 Şeria yöresinde, Hermon ve Misar dağlarında 2 Çağlayanların gümbürdeyince, 2 Enginler birbirine sesleniyor, 2 Bütün dalgaların, sellerin üzerimden geçiyor.8 Gündüz RAB sevgisini gösterir, 2 Gece ilahi söyler, dua ederim 2 Yaşamımın Tanrısına.9 Kayam olan Tanrıma diyorum ki, 2 ‹‹Neden beni unuttun? 2 Niçin düşmanlarımın baskısı altında 2 Yaslı gezeyim?››10 Gün boyu hasımlarım: ‹‹Nerede senin Tanrın?›› diyerek 2 Bana sataştıkça, 2 Kemiklerim kırılıyor sanki.11 Neden üzgünsün, ey gönlüm, 2 Neden içim huzursuz? 2 Tanrı'ya umut bağla, 2 Çünkü O'na yine övgüler sunacağım; 2 O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.