1 A ti eu clamo, ó Senhor, minha rocha;

não feches teus ouvidos para mim.

Pois, se permaneceres calado,

será melhor que eu desista e morra.

2 Ouve minha súplica por misericórdia,

quando eu clamar por socorro,

quando levantar as mãos para o teu santuário.

3 Não me arrastes com os perversos,

com os que praticam o mal,

que dirigem palavras amigáveis ao próximo,

enquanto tramam maldades no coração.

4 Dá o castigo pelo que fizeram,

segundo a medida de sua perversidade.

Retribui-lhes por seus atos

e faz que recebam o que merecem.

5 Eles não se importam com as obras do Senhor,

nem com o que suas mãos criaram.

Por isso ele os derrubará,

e nunca mais voltarão a se erguer.

6 Louvado seja o Senhor,

pois ouviu meu clamor por misericórdia!

7 O Senhor é minha força e meu escudo;

confio nele de todo o coração.

Ele me ajuda, e meu coração se enche de alegria;

por isso lhe dou graças com meus cânticos.

8 O Senhor é a força de seu povo,

fortaleza segura para seu ungido.

9 Salva o teu povo!

Abençoa os que pertencem a ti!

Conduze-os como pastor

e leva-os em teus braços para sempre.

1 Ya RAB, sana yakarıyorum, 2 Kayam benim, kulak tıkama sesime; 2 Çünkü sen sessiz kalırsan, 2 Ölüm çukuruna inen ölülere dönerim ben.2 Seni yardıma çağırdığımda, 2 Ellerimi kutsal konutuna doğru açtığımda, 2 Kulak ver yalvarışlarıma.3 Beni kötülerle, haksızlık yapanlarla 2 Aynı kefeye koyup cezalandırma. 2 Onlar komşularıyla dostça konuşur, 2 Ama yüreklerinde kötülük beslerler.4 Eylemlerine, yaptıkları kötülüklere göre onları yanıtla; 2 Yaptıklarının, hak ettiklerinin karşılığını ver.5 Onlar RABbin yaptıklarına, 2 Ellerinin eserine önem vermezler; 2 Bu yüzden RAB onları yıkacak, 2 Bir daha ayağa kaldırmayacak.6 RABbe övgüler olsun! 2 Çünkü yalvarışımı duydu.7 RAB benim gücüm, kalkanımdır, 2 Ona yürekten güveniyor ve yardım görüyorum. 2 Yüreğim coşuyor, 2 Ezgilerimle Ona şükrediyorum.8 RAB halkının gücüdür, 2 Meshettiği kralın zafer kalesidir.9 Halkını kurtar, kendi halkını kutsa; 2 Çobanlık et onlara, sürekli destek ol!