1 O Senhor, o Deus Poderoso, falou;

convocou toda a humanidade,

desde onde o sol nasce até onde se põe.

2 Do monte Sião, lugar de perfeita beleza,

Deus resplandece.

3 Nosso Deus se aproxima

e não está em silêncio.

Fogo devora tudo em seu caminho,

e ao seu redor há uma grande tempestade.

4 Ele convoca os céus em cima e a terra embaixo,

para testemunharem o julgamento de seu povo.

5 "Tragam aqui os que me são fiéis,

os que fizeram comigo uma aliança de oferta de sacrifícios."

6 Então, que os céus proclamem sua justiça,

pois o próprio Deus será o juiz.

Interlúdio

7 "Ó meu povo, ouça o que direi,

estas são minhas acusações contra você, ó Israel:

Eu sou Deus, o seu Deus!

8 Não o reprovo por seus sacrifícios,

nem pelos holocaustos que sempre oferecem.

9 Não preciso, contudo, dos novilhos de seus estábulos,

nem dos bodes de seus currais.

10 Pois são meus todos os animais dos bosques,

e sou dono do gado nos milhares de colinas.

11 Conheço cada pássaro dos montes,

e todos os animais dos campos me pertencem.

12 Se eu tivesse fome, não lhes diria,

pois meu é o mundo inteiro e tudo que nele há.

13 Acaso como a carne de touros

ou bebo o sangue de bodes?

14 Ofereçam a Deus seu sacrifício de gratidão

e cumpram os votos que fizerem ao Altíssimo.

15 Então clamem a mim em tempos de aflição;

eu os livrarei,

e vocês me darão glória."

16 Ao perverso, porém, Deus diz:

"De que adianta recitar meus decretos

e falar a respeito de minha aliança?

17 Pois você recusa minha disciplina

e trata minhas palavras como lixo.

18 Quando vê ladrões, aprova o que fazem

e passa seu tempo com adúlteros.

19 Sua boca está cheia de maldade,

e sua língua, repleta de mentiras.

20 Vive a caluniar seu irmão,

filho de sua própria mãe.

21 Enquanto você assim agia, permaneci calado,

e você pensou que éramos iguais.

Agora, porém, o repreenderei;

contra você apresentarei minhas acusações.

22 Pensem bem e arrependam-se

todos vocês que de mim se esquecem;

caso contrário, eu os despedaçarei

e ninguém os ajudará.

23 A gratidão, porém, é um sacrifício que de fato me honra;

se permanecerem em meus caminhos,

eu lhes revelarei a salvação de Deus".

1 Güçlü olan Tanrı, RAB konuşuyor; 2 Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar 2 Yeryüzünün tümüne sesleniyor.2 Güzelliğin doruğu Siyondan 2 Parıldıyor Tanrı.3 Tanrımız geliyor, sessiz kalmayacak, 2 Önünde yanan ateş her şeyi kül ediyor, 2 Çevresinde şiddetli bir fırtına esiyor.4 Halkını yargılamak için 2 Yere göğe sesleniyor:5 ‹‹Toplayın önüme sadık kullarımı, 2 Kurban keserek benimle antlaşma yapanları.››6 Gökler Onun doğruluğunu duyuruyor, 2 Çünkü yargıç Tanrının kendisidir. |iSela7 ‹‹Ey halkım, dinle de konuşayım, 2 Ey İsrail, sana karşı tanıklık edeyim: 2 Ben Tanrıyım, senin Tanrınım!8 Kurbanlarından ötürü seni azarlamıyorum, 2 Yakmalık sunuların sürekli önümde.9 Ne evinden bir boğa, 2 Ne de ağıllarından bir teke alacağım.10 Çünkü bütün orman yaratıkları, 2 Dağlardaki bütün hayvanlar benimdir.11 Dağlardaki bütün kuşları korurum, 2 Kırlardaki bütün yabanıl hayvanlar benimdir.12 Acıksam sana söylemezdim, 2 Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.13 Ben boğa eti yer miyim? 2 Ya da keçi kanı içer miyim?14 Tanrıya şükran kurbanı sun, 2 Yüceler Yücesine adadığın adakları yerine getir.15 Sıkıntılı gününde seslen bana, 2 Seni kurtarırım, sen de beni yüceltirsin.16 Ama Tanrı kötüye şöyle diyor: 2 ‹‹Kurallarımı ezbere okumaya 2 Ya da antlaşmamı ağzına almaya ne hakkın var?17 Çünkü yola getirilmekten nefret ediyor, 2 Sözlerimi arkana atıyorsun.18 Hırsız görünce onunla dost oluyor, 2 Zina edenlere ortak oluyorsun.19 Ağzını kötülük için kullanıyor, 2 Dilini yalana koşuyorsun.20 Oturup kardeşine karşı konuşur, 2 Annenin oğluna kara çalarsın.21 Sen bunları yaptın, ben sustum, 2 Beni kendin gibi sandın. 2 Seni azarlıyorum, 2 Suçlarını gözünün önüne seriyorum.22 ‹‹Dikkate alın bunu, ey Tanrıyı unutan sizler! 2 Yoksa parçalarım sizi, kurtaran olmaz.23 Kim şükran kurbanı sunarsa beni yüceltir; 2 Yolunu düzeltene kurtarışımı göstereceğim.››