1 Ó Senhor, tu examinas meu coração

e conheces tudo a meu respeito.

2 Sabes quando me sento e quando me levanto;

mesmo de longe, conheces meus pensamentos.

3 Tu me vês quando viajo e quando descanso;

sabes tudo que faço.

4 Antes mesmo de eu falar, Senhor,

sabes o que vou dizer.

5 Vais adiante de mim e me segues;

pões sobre mim a tua mão.

6 Esse conhecimento é maravilhoso demais para mim;

é grande demais para eu compreender!

7 É impossível escapar do teu Espírito;

não há como fugir da tua presença.

8 Se subo aos céus, lá estás;

se desço ao mundo dos mortos, lá estás também.

9 Se eu tomar as asas do amanhecer,

se habitar do outro lado do oceano,

10 mesmo ali tua mão me guiará,

e tua força me sustentará.

11 Eu poderia pedir à escuridão que me escondesse,

e à luz ao meu redor que se tornasse noite,

12 mas nem mesmo na escuridão posso me esconder de ti.

Para ti, a noite é tão clara como o dia;

escuridão e luz são a mesma coisa.

13 Tu formaste o meu interior

e me teceste no ventre de minha mãe.

14 Eu te agradeço por me teres feito de modo tão extraordinário;

tuas obras são maravilhosas, e disso eu sei muito bem.

15 Tu me observavas quando eu estava sendo formado em segredo,

enquanto eu era tecido na escuridão.

16 Tu me viste quando eu ainda estava no ventre;

cada dia de minha vida estava registrado em teu livro,

cada momento foi estabelecido quando ainda nenhum deles existia.

17 Como são preciosos os teus pensamentos a meu respeito, ó Deus;

é impossível enumerá-los!

18 Não sou capaz de contá-los;

são mais numerosos que os grãos de areia.

E, quando acordo,

tu ainda estás comigo.

19 Ó Deus, quem dera destruísses os perversos;

afastem-se de mim, assassinos!

20 Eles blasfemam contra ti;

teus inimigos usam teu nome em vão.

21 Acaso, Senhor, não devo odiar os que te odeiam?

Não devo desprezar os que se opõem a ti?

22 Sim, eu os odeio com todas as minhas forças,

pois teus inimigos são meus inimigos.

23 Examina-me, ó Deus, e conhece meu coração;

prova-me e vê meus pensamentos.

24 Mostra-me se há em mim algo que te ofende

e conduze-me pelo caminho eterno.

1 Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.2 Oturup kalkışımı bilirsin, 2 Niyetimi uzaktan anlarsın.3 Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin, 2 Bütün yaptıklarımdan haberin var.4 Daha sözü ağzıma almadan, 2 Söyleyeceğim her şeyi bilirsin, ya RAB.5 Beni çepeçevre kuşattın, 2 Elini üzerime koydun.6 Kaldıramam böylesi bir bilgiyi, 2 Başa çıkamam, erişemem.7 Nereye gidebilirim senin Ruhundan, 2 Nereye kaçabilirim huzurundan?8 Göklere çıksam, oradasın, 2 Ölüler diyarına yatak sersem, yine oradasın.9 Seherin kanatlarını alıp uçsam, 2 Denizin ötesine konsam,10 Orada bile elin yol gösterir bana, 2 Sağ elin tutar beni.11 Desem ki, ‹‹Karanlık beni kaplasın, 2 Çevremdeki aydınlık geceye dönsün.››12 Karanlık bile karanlık sayılmaz senin için, 2 Gece, gündüz gibi ışıldar, 2 Karanlıkla aydınlık birdir senin için.13 İç varlığımı sen yarattın, 2 Annemin rahminde beni sen ördün.14 Sana övgüler sunarım, 2 Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım. 2 Ne harika işlerin var! 2 Bunu çok iyi bilirim.15 Gizli yerde yaratıldığımda, 2 Yerin derinliklerinde örüldüğümde, 2 Bedenim senden gizli değildi.16 Henüz döl yatağındayken gözlerin gördü beni; 2 Bana ayrılan günlerin hiçbiri gelmeden, 2 Hepsi senin kitabına yazılmıştı.17 Hakkımdaki düşüncelerin ne değerli, ey Tanrı, 2 Sayıları ne çok!18 Kum tanelerinden fazladır saymaya kalksam. 2 Uyanıyorum, hâlâ seninleyim.19 Ey Tanrı, keşke kötüleri öldürsen! 2 Ey eli kanlı insanlar, uzaklaşın benden!20 Çünkü senin için kötü konuşuyorlar, 2 Adını kötüye kullanıyor düşmanların.21 Ya RAB, nasıl tiksinmem senden tiksinenlerden? 2 Nasıl iğrenmem sana başkaldıranlardan?22 Onlardan tümüyle nefret ediyor, 2 Onları düşman sayıyorum.23 Ey Tanrı, yokla beni, tanı yüreğimi, 2 Sına beni, öğren kaygılarımı.24 Bak, seni gücendiren bir yönüm var mı, 2 Öncülük et bana sonsuz yaşam yolunda!