1 मित्रभाव नभएको मानिस स्वार्थको पछि लाग्छ;

त्यसले सबै उचित न्यायलाई चुनौती दिँदछ।

2 मूर्खले समझदारी मन पराउँदैन,

तर आफ्नै विचारमा धाक लगाउन प्रसन्‍न हुन्छ।

3 दुष्‍टता आउँदा घृणा पनि आउँछ;

र शर्मको साथमा अपमान आउँछ।

4 मानिसको मुखका वचनहरू गहिरा पानीजस्तै हुन्छन्;

तर बुद्धिको मुहानचाहिँ बग्दै गरेको खोलाजस्तै सफा हुन्छ।

5 दुष्‍टको पक्ष लिनु राम्रो होइन

अथवा निर्दोषलाई न्याय नदिनु उचित होइन।

6 मूर्खको ओठले त्यसलाई झगडामा पार्छ,

र त्यसको मुखले पिटाइ निम्त्याउँछ।

7 मूर्खको मुख नै त्यसको विनाश हो,

अनि त्यसको ओठचाहिँ आफ्नै जीवनका लागि पासो हुन्छ।

8 कुरौटेका बोलीहरू स्वादिष्‍ठ गाँसजस्तै हुन्छन्,

ती मानिसका भित्री भागहरूमा पुग्छन्।

9 आफ्नो काममा अल्छी गरिरहने व्यक्ति

सर्वनाश गर्नेको भाइ हो।

10 याहवेहको नाम किल्‍ला भएको सहरमा हो;

धर्मीहरू त्यहाँ दगुर्दै जान्छन्, र सुरक्षित रहन्छन्।

11 धनीको धन नै तिनीहरूका किल्‍ला भएको सहर हो;

तिनीहरूले त्यसलाई नाप्‍न नसकिने पर्खाल सम्झन्छन्।

12 आफ्नो पतन आउनुभन्दा अगि मानिसको हृदय घमण्डी हुन्छ,

तर सम्मानको अगि नम्रता आउँछ।

13 जसले सुन्‍न अगि नै जवाफ दिन्छ,

त्यो त्यसका निम्ति मूर्खता र शर्म हो।

14 मानिसको आत्माले त्यसलाई बिरामी अवस्थामा सम्हाल्छ,

तर टुटेको आत्मालाई कसले सहन सक्छ र?