1 "จิตใจของข้าสั่นระรัว
และสะทกสะท้านด้วยข้อนี้
2 ฟังสิ! ฟังเสียงกัมปนาทของพระองค์
เสียงดังก้องจากปากของพระองค์
3 พระองค์ปล่อยฟ้าแลบไปทั่วใต้ฟ้าสวรรค์
และส่งไปไกลถึงสุดปลายแผ่นดินโลก
4 ติดตามด้วยเสียงกึกก้อง
เป็นเสียงกระหึ่มด้วยเดชานุภาพ
เมื่อพระองค์เปล่งเสียง
พระองค์ไม่หน่วงเหนี่ยวอะไรไว้
5 เสียงของพระเจ้าดังกึกก้องน่าอัศจรรย์
กระทำสิ่งยิ่งใหญ่เกินกว่าเราเข้าใจ
6 พระองค์สั่งหิมะว่า ‘จงตกลงมาบนแผ่นดินโลก’
และพูดกับสายฝนว่า ‘จงเทลงมาอย่างหนัก’
7 พระเจ้าหยุดคนทั้งปวงจากการทำงาน37:7 หรือ พระเจ้าทำให้ทุกคนเต็มไปด้วยความกลัวโดยฤทธิ์เดชของพระองค์
เพื่อให้ทุกคนที่พระองค์สร้างจะรู้ถึงงานของพระองค์
8 สัตว์ทั้งหลายเข้าที่กำบัง
และอยู่ในถ้ำของมัน
9 พายุออกมาจากห้องของมัน
ความหนาวเย็นมาจากลมแรง
10 ลมหายใจของพระเจ้าทำให้เกิดน้ำแข็ง
ทำให้ห้วงน้ำกว้างใหญ่แข็งตัว
11 พระองค์บรรจุความชุ่มชื้นไว้ในเมฆ
และกระจายสายฟ้าแลบออกไป
12 เมื่อพระองค์สั่ง เมฆก็หมุนวน
เหนือพื้นผิวของทั้งโลก
มันทำทุกอย่างตามที่สั่ง
13 พระองค์ส่งเมฆมาเพื่อลงโทษมนุษย์
หรือเพื่อรดแผ่นดินโลกของพระองค์ และแสดงความรักมั่นคงของพระองค์
14 ฟังเถิด ท่านโยบ
จงนิ่งพิจารณาสิ่งอัศจรรย์ทั้งปวงของพระเจ้า
15 ท่านรู้ไหมว่า พระเจ้าควบคุมเมฆ
และทำให้ฟ้าแลบได้อย่างไร
16 ท่านรู้ไหมว่าเมฆลอยอยู่ได้อย่างไร
ท่านรู้ถึงการอัศจรรย์ของพระองค์ผู้มีความรู้สมบูรณ์หรือ
17 ท่านผู้ร้อนอึดอัดอยู่ในเสื้อผ้าของตัวเอง
เมื่อแผ่นดินนิ่งสงบเพราะลมใต้
18 แล้วท่านช่วยพระเจ้าคลี่ท้องฟ้า
ซึ่งแข็งเหมือนกระจกแผ่นทองสัมฤทธิ์ได้หรือ
19 บอกสิว่าเราควรพูดกับพระองค์ว่าอย่างไร
เนื่องจากความมืดของเรา เราจึงฟ้องคดีของเราไม่ได้
20 จะบอกพระองค์ได้หรือว่าข้าอยากจะพูด
มีใครบ้างขอให้ตนเองถูกกลืนกิน
21 ไม่มีใครมองดูดวงอาทิตย์ได้
ซึ่งส่องแสงเจิดจ้าในท้องฟ้า
ยามที่ลมพัดเมฆผ่านพ้นไป
22 พระเจ้ามาจากทิศเหนือด้วยแสงทองเจิดจรัส
พระองค์มาด้วยบารมีอันน่าครั่นคร้าม
23 องค์ผู้มีฤทธิ์สูงเกินกว่าเราเอื้อมถึง และฤทธิ์เดชของพระองค์เป็นที่ยกย่อง
กระนั้นในความยุติธรรมและความชอบธรรมอันยิ่งใหญ่ พระองค์ไม่กดขี่
24 ฉะนั้นผู้คนจึงยำเกรงพระองค์
เพราะพระองค์ไม่แยแสทุกคนที่ใจมีปัญญาใช่ไหม37:24 หรือ พระองค์ไม่แยแสผู้ใดที่คิดว่าตนเองมีปัญญา"
/images/a/WG5FS9VaSWVnVmV3VI8yP)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)