1 און דער מלך און הָמָן זײַנען געקומען צו טרינקען בײַ אֶסתֵּר המלכּה. 2 און דער מלך האָט געזאָגט צו אֶסתֵּרן אױך אױפֿן צװײטן טאָג, בײַם װײַנמאָלצײַט: װאָס נאָר דײַן פֿאַרלאַנג, אֶסתֵּר המלכּה, װעט דיר געגעבן װערן, און װאָס נאָר דײַן בקשה, אַפֿילו ביז אַ האַלבער מלוכה װעט געטאָן װערן.

3 האָט אֶסתֵּר המלכּה געענטפֿערט און האָט געזאָגט: אױב איך האָב געפֿונען חֵן אין דײַנע אױגן, מלך, און אױב דעם מלך איז װױלגעפֿעלן, זאָל מיר מײַן לעבן געשאָנקען װערן אױף מײַן געבעט, און מײַן פֿאָלק אױף מײַן בקשה. 4 װאָרעם מיר זײַנען פֿאַרקױפֿט געװאָרן, איך און מײַן פֿאָלק, צום פֿאַרטיליקן, צום הרגען, און אומצוברענגען; און װען מיר װאָלטן פֿאַרקױפֿט געװאָרן פֿאַר קנעכט און פֿאַר דינסטן װאָלט איך געשװיגן, אָבער דער פֿײַנט איז נישט װערט דעם מלך שאָדן. 5 האָט זיך אָפּגערופֿן דער מלך אַחַשוֵרוֹש, און האָט געזאָגט צו אֶסתֵּר המלכּה: װער איז דער, און װוּ איז דער, װאָס זײַן האַרץ האָט אים דערװעגט אַזױ װאָס צו טאָן? 6 האָט אֶסתֵּר געזאָגט: אַ מאַן אַ צוֹרר און אַ פֿײַנט, דער דאָזיקער בײזער הָמָן. און הָמָן האָט זיך דערשראָקן פֿאַר דעם מלך און דער מלכּה. 7 און דער מלך איז אױפֿגעשטאַנען אין זײַן גרימצאָרן פֿון דעם װײַנמאָלצײַט, און איז אַרײַן אין דעם פּאַלאַצגאָרטן; און הָמָן האָט זיך אָפּגעשטעלט צו בעטן אום זײַן לעבן בײַ אֶסתֵּר המלכּה, װאָרעם ער האָט געזען אַז בײז איז באַשלאָסן אױף אים פֿון מלך. 8 און װי דער מלך האָט זיך אומגעקערט פֿון דעם פּאַלאַצגאָרטן אין הױז פֿון דעם װײַנמאָלצײַט, ערשט הָמָן ליגט אַנידערגעפֿאַלן אױף דעם לענבעטל װאָס אֶסתֵּר איז דערױף. האָט דער מלך געזאָגט: נאָך באַצװינגען די מלכּה בײַ מיר אין הױז? װי דאָס װאָרט איז אַרױס פֿון מלכס מױל, אַזױ האָט מען צוגעדעקט הָמָנס פּנים.

9 האָט געזאָגט חרבוֹנָה, אײנער פֿון די קאַמערדינער פֿאַרן מלך: אָן שטײט אױך לעבן הָמָנס הױז די תּליה פֿופֿציק אײלן הױך װאָס הָמָן האָט געמאַכט פֿאַר מָרדכַין, דעם װאָס האָט גערעדט צום גוטן פֿון מלך. האָט דער מלך געזאָגט: הענגט אים אױף דערױף. 10 האָט מען אױפֿגעהאַנגען הָמָנען אױף דער תּליה װאָס ער האָט צוגעגרײט פֿאַר מָרדכַין, און דער גרימצאָרן פֿון מלך האָט זיך געשטילט.