1 Matkalaulu. Sinun puoleesi, joka olet taivaissa, minä kohotan katseeni.2 Niin kuin orjien silmät tarkkaavat isännän kättä, niin kuin orjattarien silmät tarkkaavat emännän kättä, niin me odottaen katsomme Herraan, Jumalaamme, kunnes hän armahtaa meitä.3 Armahda, Herra, armahda meitä! Jo kauan meitä on väheksytty,4 kylliksi olemme jo kokeneet itsevarmojen ivaa ja ylimielisten pilkkaa.

1 (122:1) Песнь восхождения. К Тебе возвожу очи мои, Живущий на небесах!2 (122:2) Вот, как очи рабов [обращены] на руку господ их, как очи рабы – на руку госпожи ее, так очи наши – к Господу, Богу нашему, доколе Он помилует нас.3 (122:3) Помилуй нас, Господи, помилуй нас, ибо довольно мы насыщены презрением;4 (122:4) довольно насыщена душа наша поношением от надменных и уничижением от гордых.