1 Und der HERR redete zu Mose und sprach: Rede mit den Kindern Israel und sprich zu ihnen: 2 Wenn ihr in das Land kommt, das ich euch zum Wohnsitz geben will, 3 und dem HERRN ein Feueropfer bringen wollt, es sei ein Brandopfer oder Schlachtopfer, um ein besonderes Gelübde zu erfüllen oder ein freiwilliges Opfer, oder eure Festopfer, die ihr dem HERRN zum lieblichen Geruch darbringt, von Rindern oder von Schafen, 4 so soll der, welcher dem HERRN sein Opfer darbringen will, zugleich als Speisopfer ein Zehntel Epha Semmelmehl, gemengt mit einem Viertel Hin Öl darbringen, 5 ferner Wein zum Trankopfer, auch ein Viertel Hin zum Brandopfer oder zum Schlachtopfer, wenn ein Lamm geopfert wird. 6 Wenn aber ein Widder geopfert wird, sollst du das Speisopfer machen mit zwei Zehnteln Semmelmehl, gemengt mit einem Drittel Hin Öl; 7 und Wein zum Trankopfer, auch ein Drittel Hin; das sollst du dem HERRN opfern zum lieblichen Geruch. 8 Willst du aber einen Farren zum Brandopfer oder zum Schlachtopfer darbringen, um ein Gelübde zu erfüllen oder zum Dankopfer dem HERRN, 9 so sollst du zu dem Farren das Speisopfer tun, drei Zehntel Semmelmehl, gemengt mit einem halben Hin Öl; 10 und sollst Wein darbringen, als Trankopfer, auch ein halbes Hin. Das ist ein Feueropfer, dem HERRN zum lieblichen Geruch. 11 Also soll man verfahren mit einem Ochsen, mit einem Widder, mit einem Lamm, oder mit einer Ziege. 12 Entsprechend der Zahl dieser Opfer soll auch die Zahl der Speisopfer und Trankopfer sein. 13 Alle Landeskinder sollen also tun, wenn sie dem HERRN ein Feueropfer zum lieblichen Geruch darbringen. 14 Und wenn ein Fremdling bei euch wohnt, oder wer sonst unter euch sein wird bei euren Nachkommen, und dem HERRN ein Feueropfer darbringen will zum lieblichen Geruch, der soll so tun, wie ihr tut. 15 In der ganzen Gemeinde soll einerlei Satzung gelten, für euch und für den Fremdling; eine ewige Satzung soll das sein euren Nachkommen; wie ihr, so soll auch der Fremdling sein vor dem HERRN. 16 Ein Gesetz und ein Recht gilt für euch und für den Fremdling, der sich bei euch aufhält. 17 Und der HERR redete zu Mose und sprach: 18 Rede mit den Kindern Israel und sprich zu ihnen: Wenn ihr in das Land kommt, darein ich euch bringen werde, 19 und ihr vom Brot des Landes esset, sollt ihr für den HERRN eine Abgabe erheben. 20 Vom Erstling eures Schrotmehls sollt ihr einen Kuchen als Hebopfer erheben; wie die Abgabe von der Tenne sollt ihr sie erheben. 21 Ihr sollt dem HERRN von den Erstlingen eures Schrotmehls ein Hebopfer geben von Geschlecht zu Geschlecht. 22 Und wenn ihr aus Versehen eines dieser Gebote nicht haltet, welche der HERR zu Mose geredet hat 23 von allem, was der HERR euch durch Mose geboten hat, von dem Tage an, als der HERR anfing zu gebieten, und weiterhin auf alle eure Geschlechter 24 wenn es ohne Vorwissen der Gemeinde geschehen ist, so soll die ganze Gemeinde einen jungen Farren zum Brandopfer darbringen, zum lieblichen Geruch dem HERRN, samt seinem Speisopfer und Trankopfer, wie es verordnet ist, und einen Ziegenbock zum Sündopfer. 25 Und der Priester soll also der ganzen Gemeinde der Kinder Israel Sühne erwirken, so wird ihnen vergeben werden; denn es war ein Versehen. Darum haben sie ihre Gaben dargebracht zum Feueropfer dem HERRN, dazu ihr Sündopfer vor den HERRN, für ihr Versehen. 26 So wird der ganzen Gemeinde der Kinder Israel vergeben werden, dazu auch dem Fremdling, der unter euch wohnt; denn das ganze Volk war im Irrtum. 27 Wenn aber eine einzelne Seele aus Versehen sündigen wird, die soll eine einjährige Ziege zum Sündopfer bringen. 28 Und der Priester soll dieser Seele, welche unvorsätzlich, aus Versehen gesündigt hat, vor dem HERRN Sühne erwirken, so wird ihr vergeben werden. 29 Es soll einerlei Gesetz gelten, wenn jemand aus Versehen etwas tut, sowohl für den Einheimischen unter den Kindern Israel als auch für den Fremdling, der unter euch wohnt. 30 Wenn aber eine Seele aus Frevel etwas tut (es sei ein Einheimischer oder ein Fremdling) so lästert sie den HERRN; solche Seele soll ausgerottet werden mitten aus ihrem Volk; 31 denn sie hat des HERRN Wort verachtet und sein Gebot gebrochen; eine solche Seele soll unbedingt ausgerottet werden; ihre Schuld bleibe auf ihr! 32 Als die Kinder Israel in der Wüste waren, fanden sie einen Mann, der am Sabbat Holz sammelte. 33 Da brachten ihn die, welche ihn beim Holzsammeln ertappt hatten, zu Mose und Aaron und vor die ganze Gemeinde. 34 Und sie taten ihn in Gewahrsam; denn es war nicht klar ausgedrückt, was man mit ihm tun sollte. 35 Der HERR aber sprach zu Mose: Der Mann muß unbedingt sterben; die ganze Gemeinde soll ihn außerhalb des Lagers steinigen! 36 Da führte ihn die ganze Gemeinde vor das Lager hinaus, und sie steinigten ihn, daß er starb, wie der HERR Mose geboten hatte. 37 Und der HERR redete zu Mose und sprach: 38 Rede mit den Kindern Israel und sage ihnen, daß sie sich Quasten machen an die Zipfel ihrer Kleider, in all ihren Geschlechtern, und eine Schnur von blauem Purpur an die Quaste des Zipfels tun. 39 Und die Quaste soll euch dazu dienen, daß ihr bei ihrem Anblick aller Gebote des HERRN gedenket und sie befolget, daß ihr nicht den Trieben eures Herzens nachgehet und euren Augen nachbuhlet; 40 sondern, daß ihr an alle meine Gebote gedenket und sie tut und ihr eurem Gott heilig seid. 41 Ich, der HERR, bin euer Gott, der ich euch aus Ägypten geführt habe, daß ich euer Gott sei, ich, der HERR, euer Gott.
1 I kōrero anō a Ihowā, ki a Mohi, i mea, 2 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu ki a rātou: E tae koutou ki te whenua e noho ai koutou, ki tāku e hoatu ai ki a koutou, 3 ā, ka mea i te whakahere ahi ki a Ihowā – i te tahunga tinana, i te patunga tapu rānei hei whakamana mō te kī taurangi, i te whakahere tuku noa rānei, i ā koutou hākari nunui rānei – hei whakakakara reka ki a Ihowā, he mea nō ngā kau, nō ngā hipi rānei. 4 Nā, me kawe mai tāna whakahere e te kaiwhakahere ki a Ihowā he whakahere totokore, ko te whakatekau o te epa o te parāoa pai, he mea kōnatunatu ki te whakawhā o te hine hinu. 5 Kia rite mai anō i a koe te whakawhā o te hine wāina, hei ringihanga, hei kīnaki mō te tahunga tinana, mō te patunga tapu rānei, mō te reme kotahi.
6 "Ki te mea he hipi toa, kia rite i a koe hei whakahere totokore ngā whakatekau e rua o te epa o te parāoa pai, he mea kōnatunatu ki te whakatoru o te hine hinu. 7 Me whakahere anō e koe te whakatoru o te hine wāina hei ringihanga, hei kakara reka ki a Ihowā.
8 "Ā, ka mea koe i te pūru hei tahunga tinana, hei patunga tapu rānei, hei whakamana i te kupu taurangi, hei whakahere rānei mō te pai ki a Ihowā; 9 nā, me kawe tahi anō e ia me te pūru, hei whakahere totokore, kia toru ngā whakatekau o te epa o te parāoa pai, he mea kōnatunatu ki te hāwhe o te hine hinu. 10 Me kawe anō e koe te hāwhe o te hine wāina hei ringihanga, hei whakahere ahi, hei kakara reka ki a Ihowā.
11 "Kia pēnei te meatanga mō te pūru kotahi, mō te hipi toa kotahi, mō te reme toa, mō te kūao koati. 12 Kia rite ki te maha o ā koutou e tuku ai tā koutou e mea ai ki tētahi, ki tētahi, kia rite tonu ki te maha o rātou. 13 Kia pēnei te meatanga a ngā tāngata whenua katoa i ēnei mea, ina whakahere i te whakahere ahi, hei kakara reka ki a Ihowā. 14 Ā, ki te noho i a koe tētahi manene, tētahi noa atu rānei, i roto i a koutou i ō koutou whakatupuranga, ā, ka mea kia whakahere i te whakahere ahi, i te kakara reka ki a Ihowā; kia rite tāna e mea ai ki tā koutou e mea ai. 15 Mō te whakaminenga kia kotahi te tikanga mō koutou, mō te manene hoki e noho tahi ana me koutou, hei tikanga pūmau i ō koutou whakatupuranga; kia pērā anō me koutou te manene i te aroaro o Ihowā. 16 Kia kotahi anō te ture, kia kotahi anō te ritenga mō koutou, mō te manene hoki e noho ana i a koutou.
17 "I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 18 Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu ki a rātou: E tae koutou ki te whenua e kawea nei koutou e ahau ki reira, 19 nā, e kai koutou i te taro o te whenua, me whakahere he whakahere hapahapai ki a Ihowā. 20 Me whakahere he keke nō tā koutou parāoa pokepoke mataati hei whakahere hapahapai; kia rite ki te whakahere hapahapai o te patunga wīti tā koutou hapahapai. 21 Me hoatu tētahi wāhi o tā koutou pokepokenga mataati ki a Ihowā, hei whakahere hapahapai, puta noa i ō koutou whakatupuranga.
22 "Ā, ki te mea kua pōhēhē koutou, ā, kīhai i rite ēnei whakahau katoa i kōrerotia nei e Ihowā ki a Mohi – 23 arā ngā mea katoa i whakahaua ai koutou e Ihowā, i kōrerotia e Mohi, o te rā anō i whakahau ai a Ihowā ā tuku iho ki ō koutou whakatupuranga – 24 ko reira, ki te meatia tētahi mea, he pōhēhē hoki, e ngaro ana i ngā kanohi o te whakaminenga, nā, me whakahere e te whakaminenga katoa tētahi pūru kūao hei tahunga tinana, hei kakara reka ki a Ihowā, me tōna whakahere totokore, me tōna ringihanga; kia rite ki te tikanga, kia kotahi hoki koati toa hei whakahere hara. 25 Ā, ka whakamārie te tohunga mō te whakaminenga katoa o ngā tama a Īharaira, ā, ka murua tō rātou hē; he pōhēhē hoki; ā, me kawe tā rātou whakahere, hei whakahere ahi ki a Ihowā, me tā rātou whakahere hara ki te aroaro o Ihowā, mō tō rātou pōhēhē. 26 Ā, ka murua taua hē o te whakaminenga katoa o ngā tama a Īharaira, o te manene anō e noho ana i a rātou; nō te mea i pōhēhē katoa te iwi.
27 "Ki te pōhēhē anō tētahi wairua, ā, ka hara, nā, me kawe mai e ia he koati uha, hei te tau tahi, hei whakahere hara. 28 Ā, me whakamārie te tohunga mō te wairua i hara pōhēhē, ina hara pōhēhē ia, ki te aroaro o Ihowā, hei whakamārie mōna; ā, ka murua tāna.
29 "Kia kotahi anō tā koutou ture mō te tangata i hara pōhēhē, mō te tangata whenua o ngā tama a Īharaira rāua ko te manene e noho ana i a rātou.
30 "Ko te wairua ia i whakakake, ahakoa tangata whenua, manene rānei, he kohukohu tāna i a Ihowā; ā, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi. 31 I whakahāwea ia ki te kupu a Ihowā, i whakataka hoki i tāna whakahau; ka tino hātepea atu taua wairua; ka mau tōna kino ki a ia."
32 Ā, i ngā tama a Īharaira i te koraha, ka kitea tētahi tangata e kohikohi rākau ana i te rā hāpati. 33 Nā, ka kawea ia e ngā tāngata, i kite rā i a ia e kohikohi ana i ngā rākau, ki a Mohi rāua ko Ārona, ā, ki te whakaminenga katoa. 34 Nā, hoatu ana ia e rātou kia tiakina, nō te mea kāhore anō i whakaaturia me aha ia.
35 Ā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Me whakamate rawa tēnā tangata; mā te whakaminenga katoa ia e āki ki te kōhatu ki waho o te puni." 36 Nā, kawea ana ia e te whakaminenga katoa ki waho o te puni, ā, ākina ana ki te kōhatu, ā, ka mate; pērā me tā Ihowā i whakahau ai ki a Mohi.
37 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea, 38 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu ki a rātou kia hangā ētahi tāniko mō rātou, mō ngā taha o ō rātou kākahu, puta noa i ō rātou whakatupuranga, kia karapitia hoki te tāniko o te pito ki te miro purū; 39 ā, hei tāniko tēnā mō koutou, hei titiro iho mā koutou, nā, ka mahara ki ngā whakahau katoa a Ihowā, ā, ka mahi; kei rapu koutou i tā ō koutou ngākau, i tā ō koutou kanohi, arā i ngā mea e whāia atu nei, e pūremutia atu nei e koutou. 40 Kia mahara ai koutou ki te mahi i āku whakahau katoa, kia tapu ai hoki ki tō koutou Atua. 41 Ko Ihowā ahau, ko tō koutou Atua i kawe mai nei i a koutou i te whenua o Īhipa, kia waiho ai ahau hei Atua mō koutou: Ko Ihowā ahau, ko tō koutou Atua."