1 Μετά απ’ αυτό*Σε ορισμένες εκδόσεις οι στ. 1-4 προσαρτώνται στο κεφ. 1 ως 18-21. Συνεπώς οι στ. 5-17 του κεφ. 2 αριθμούνται ως 2:1-13. κοίταξα ψηλά και είδα τέσσερα κέρατα. 2 Ρώτησα τότε τον άγγελο που μιλούσε μαζί μου: «Τι σημαίνουν αυτά;» Και μου αποκρίθηκε: «Αυτά παριστάνουν τις δυνάμεις που διασκόρπισαν το λαό του Ιούδα, του Ισραήλ και της Ιερουσαλήμ».

3 Μετά ο Κύριος μου έδειξε τέσσερις σιδηρουργούς. 4 «Τι ήρθαν να κάνουν αυτοί;» ρώτησα. Και μου αποκρίθηκε: «Αυτοί ήρθαν να τρομάξουν και να συντρίψουν τα ισχυρά έθνη, που ξεσηκώθηκαν εναντίον της χώρας του Κυρίου και διασκόρπισαν το λαό του Ιούδα, ώστε κανείς να μην του αντισταθεί πια».

5 Μετά κοίταξα ψηλά και είδα έναν άνθρωπο, που κρατούσε στο χέρι του το σχοινί που μετράνε. 6 «Πού πηγαίνεις;» τον ρώτησα. Και μου αποκρίθηκε: «Να μετρήσω την Ιερουσαλήμ και να δω ποιο θα είναι το πλάτος της και ποιο το μήκος της».

7 Τότε ο άγγελος που μιλούσε μαζί μου προχώρησε μπροστά και πρόσταξε έναν άλλον άγγελο, που ήρθε να τον συναντήσει: 8 «Τρέξε», του λέει, «να πεις σ’ εκείνον το νεαρό ότι η Ιερουσαλήμ θα παραμείνει ατείχιστη, για να υπάρχει χώρος για πολλούς ανθρώπους και ζώα». 9 «Εγώ», λέει ο Κύριος, «θα είμαι γι’ αυτήν πύρινο τείχος γύρω γύρω και δόξα στο μέσον της».

10 Ο Κύριος είπε: «Εμπρός, εμπρός, εσείς που σας διασκόρπισα στους τέσσερις ανέμους, φύγετε από τη χώρα του βορρά!*από τη χώρα του βορρά. Η έκφραση υπονοεί τη βαβυλωνιακή αυτοκρατορία. Πράγματι, ο δρόμος που οδηγεί από ’κει στην Παλαιστίνη, περνάει από το βορρά.11 Άνθρωποι της Ιερουσαλήμ, εξόριστοι στη Βαβυλώνα ακόμα, τρέξτε για να ξεφύγετε!*εξόριστοι... ακόμα. Μέχρι τότε, μόνον ένα τμήμα του λαού είχε επιστρέψει στην Ιουδαία από την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας.12 Ακούστε τι λέει για τα έθνη που σας λεηλάτησαν ο Κύριος του σύμπαντος, αυτός που μ’ εξουσιοδότησε με μια τόσο σπουδαία αποστολή: "όποιος χτυπάει εσάς, χτυπάει την κόρη του ματιού μου. 13 Τώρα εγώ το χέρι μου θα υψώσω εναντίον τους, και θα λεηλατηθούν με τη σειρά τους από κείνους που οι ίδιοι είχαν υποδουλώσει!» Όταν συμβούν αυτά, θα καταλάβετε ότι ο Κύριος του σύμπαντος μ’ έστειλε σ’ εσάς.

14 Ο Κύριος λέει: «Πανηγυρίστε και χαρείτε, κάτοικοι της Σιών, γιατί έρχομαι εγώ να κατοικήσω ανάμεσά σας. 15 Έθνη πολλά τη μέρα εκείνη θα προσκολληθούν σ’ εμένα και θα γίνουν λαός μου· ωστόσο εγώ ανάμεσα σ’ εσάς θα κατοικήσω».

Όταν συμβούν αυτά θα καταλάβετε ότι ο Κύριος του σύμπαντος μ’ έστειλε σ’ εσάς. 16 Η Ιουδαία θα ξαναγίνει προσωπική ιδιοκτησία του Κυρίου μέσα στην άγια χώρα· και αυτός θα εκλέξει πάλι την Ιερουσαλήμ για πόλη του. 17 Όλοι ας σιγήσουν μπροστά στον Κύριο, γιατί ξυπνάει και ξάφνου θα βγει απ’ την άγια του κατοικία!

1 I lifted up mine eyes again, and looked, and behold a man with a measuring line in his hand. 2 Then said I, Whither goest thou? And he said unto me, To measure Jerusalem, to see what is the breadth thereof, and what is the length thereof. 3 And, behold, the angel that talked with me went forth, and another angel went out to meet him, 4 And said unto him, Run, speak to this young man, saying, Jerusalem shall be inhabited as towns without walls for the multitude of men and cattle therein: 5 For I, saith the LORD, will be unto her a wall of fire round about, and will be the glory in the midst of her.

6 Ho, ho, come forth, and flee from the land of the north, saith the LORD: for I have spread you abroad as the four winds of the heaven, saith the LORD. 7 Deliver thyself, O Zion, that dwellest with the daughter of Babylon. 8 For thus saith the LORD of hosts; After the glory hath he sent me unto the nations which spoiled you: for he that toucheth you toucheth the apple of his eye. 9 For, behold, I will shake mine hand upon them, and they shall be a spoil to their servants: and ye shall know that the LORD of hosts hath sent me.

10 Sing and rejoice, O daughter of Zion: for, lo, I come, and I will dwell in the midst of thee, saith the LORD. 11 And many nations shall be joined to the LORD in that day, and shall be my people: and I will dwell in the midst of thee, and thou shalt know that the LORD of hosts hath sent me unto thee. 12 And the LORD shall inherit Judah his portion in the holy land, and shall choose Jerusalem again. 13 Be silent, O all flesh, before the LORD: for he is raised up out of his holy habitation.*2.13 his…: Heb. the habitation of his holiness