1 nunc autem derident me iuniores tempore quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei2 quorum virtus manuum erat mihi pro nihilo et vita ipsa putabantur indigni3 egestate et fame steriles qui rodebant in solitudine squalentes calamitate et miseria4 et mandebant herbas et arborum cortices et radix iuniperorum erat cibus eorum5 qui de convallibus ista rapientes cum singula repperissent ad ea cum clamore currebant6 in desertis habitabant torrentium et in cavernis terrae vel super glaream7 qui inter huiuscemodi laetabantur et esse sub sentibus delicias conputabant8 filii stultorum et ignobilium et in terra penitus non parentes9 nunc in eorum canticum versus sum et factus sum eis proverbium10 abominantur me et longe fugiunt a me et faciem meam conspuere non verentur11 faretram enim suam aperuit et adflixit me et frenum posuit in os meum12 ad dexteram orientis calamitatis meae ilico surrexerunt pedes meos subverterunt et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis13 dissipaverunt itinera mea insidiati sunt mihi et praevaluerunt et non fuit qui ferret auxilium14 quasi rupto muro et aperta ianua inruerunt super me et ad meas miserias devoluti sunt15 redactus sum in nihili abstulisti quasi ventus desiderium meum et velut nubes pertransiit salus mea16 nunc autem in memet ipso marcescit anima mea et possident me dies adflictionis17 nocte os meum perforatur doloribus et qui me comedunt non dormiunt18 in multitudine eorum consumitur vestimentum meum et quasi capitio tunicae sic cinxerunt me19 conparatus sum luto et adsimilatus favillae et cineri20 clamo ad te et non exaudis me sto et non respicis me21 mutatus es mihi in crudelem et in duritia manus tuae adversaris mihi22 elevasti me et quasi super ventum ponens elisisti me valide23 scio quia morti tradas me ubi constituta domus est omni viventi24 verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam et si corruerint ipse salvabis25 flebam quondam super eum qui adflictus erat et conpatiebatur anima mea pauperi26 expectabam bona et venerunt mihi mala praestolabar lucem et eruperunt tenebrae27 interiora mea efferbuerunt absque ulla requie praevenerunt me dies adflictionis28 maerens incedebam sine furore consurgens in turba clamavi29 frater fui draconum et socius strutionum30 cutis mea denigrata est super me et ossa mea aruerunt prae caumate31 versa est in luctum cithara mea et organum meum in vocem flentium

1 Nunc autem derident meiuniores tempore,quorum non dignabar patresponere cum canibus gregis mei;2 quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo,et robur iuvenile perierat totum.3 Egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine,serotino tempore fiebant turbo et vastatio;4 et mandebant herbas et arborum frutices,et radix iuniperorum erat cibus eorum.5 De medio eiciebantur,clamabant contra eos tamquam fures;6 ad ripas habitabant torrentiumet in cavernis terrae et petrarum;7 inter frutices rudebant,sub sentibus se congerebant;8 filii stultorum et ignobiliumet de terra penitus exturbati.9 Nunc in eorum canticum versus sumet factus sum eis in proverbium.10 Abominantur me et longe fugiunt a meet faciem meam conspuere non verentur.11 Pharetram enim suam aperuit et afflixit meet frenum in os meum immisit.12 Ad dexteram progenies surrexerunt;pedes meos subverteruntet complanaverunt contra me semitas ruinae.13 Dissipaverunt itinera mea,insidiati sunt mihi et praevaluerunt,et non fuit qui ferret auxilium.14 Quasi rupto muro et aperto irruerunt super meet sub ruinis devoluti sunt.15 Versi sunt contra me in terrores,persequitur quasi ventus principatum meum,et velut nubes pertransiit salus mea.16 Nunc autem in memetipso effunditur anima mea;et possident me dies afflictionis.17 Nocte os meum perforatur doloribus;et, qui me comedunt, non dormiunt.18 In multitudine roboris tenent vestimentum meumet quasi capitio tunicae succinxerunt me.19 Proiecit me in lutum,et assimilatus sum favillae et cineri.20 Clamo ad te, et non exaudis me;sto, et non respicis me.21 Mutatus es mihi in crudelemet in duritia manus tuae adversaris mihi.22 Elevasti meet quasi super ventum ponens dissolvisti me.23 Scio quia morti trades me,ubi constituta est domus omni viventi.24 Verumtamen non ad ruinam mittit manum;et in exitio eius erit salvatio.25 An non flebam quondam super eo, qui afflictus erat,et compatiebatur anima mea pauperi?26 Exspectabam bona, et venerunt mihi mala;praestolabar lucem, et eruperunt tenebrae.27 Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie;praevenerunt me dies afflictionis.28 Taetro vultu incedebam sine consolatione,consurgens in turba clamabam.29 Frater fui draconumet socius struthionum.30 Cutis mea denigrata est super me,et ossa mea aruerunt prae caumate.31 Versa est in luctum cithara mea,et organum meum in vocem flentium.