Salmos 122

'n Groet aan Jerusalem.

1 'n BEDEVAARTSLIED. Van Dawid.

Ek was bly toe hulle vir my gesê het: Laat ons na die huis van die Here gaan!

2 Ons voete staan in jou poorte, o Jerusalem!

3 Jerusalem wat gebou is soos 'n stad wat goed saamgevoeg is,

4 waarheen die stamme optrek, die stamme van die Here — 'n voorskrif vir Israel! — om die Naam van die Here te loof.

5 Want daar staan die stoele vir die gereg, die stoele van die huis van Dawid.

6 Bid om die vrede van Jerusalem; mag hulle wat jou liefhet, rustig lewe!

7 Mag daar vrede wees in jou skanse, rus in jou paleise!

8 Ter wille van my broers en my vriende wil ek spreek: Vrede in jou!

9 Ter wille van die huis van die Here onse God wil ek die goeie vir jou soek.

1 En sang ved festreisene; av David. Jeg gleder mig ved dem som sier til mig: Vi vil gå til Herrens hus. 2 Våre føtter står i dine porter, Jerusalem! 3 Jerusalem, du velbyggede, lik en by som er tett sammenføiet, 4 hvor stammene drar op, Herrens stammer, efter en lov for Israel, for å prise Herrens navn! 5 For der er stoler satt til dom, stoler for Davids hus.

6 Bed om fred for Jerusalem! La det gå dem vel som elsker dig!

7 Der være fred innen din voll, ro i dine saler! 8 For mine brødres og mine venners skyld vil jeg si: Fred være i dig! 9 For Herrens, vår Guds huses skyld vil jeg søke ditt beste.