Die twaalf apostels en hulle sending.
1 EN Hy het sy twaalf dissipels na Hom geroep en aan hulle mag gegee oor onreine geeste, om hulle uit te dryf en om elke siekte en elke kwaal te genees.
2 En dit is die name van die twaalf apostels: die eerste Simon wat Petrus genoem word, en Andréas, sy broer; Jakobus, die seun van Sebedéüs, en Johannes, sy broer;
3 Filippus en Bartholoméüs; Thomas en Matthéüs, die tollenaar; Jakobus, die seun van Alféüs, en Lebbéüs wat genoem word Thaddéüs;
4 Simon Kananítes en Judas Iskáriot, die een wat Hom verraai het.
5 Jesus het hierdie twaalf uitgestuur en hulle bevel gegee en gesê: Moenie gaan op pad na die heidene nie, en moenie ingaan in 'n stad van die Samaritane nie;
6 maar gaan liewer na die verlore skape van die huis van Israel.
7 En gaan preek en sê: Die koninkryk van die hemele het naby gekom.
8 Maak siekes gesond, reinig melaatses, wek dooies op, dryf duiwels uit. Julle het dit verniet ontvang, verniet moet julle dit gee.
9 Moenie vir julle goud of silwer of koper in julle beurse aanskaf nie;
10 geen reissak vir die pad of twee kledingstukke of skoene of 'n stok nie; want die arbeider is sy voedsel werd.
11 En in watter stad of dorp julle ook al mag ingaan, ondersoek wie daarin waardig is, en bly dáár totdat julle vertrek.
12 En as julle die huis ingaan, groet dit;
13 en as die huis dit waardig is, laat julle vrede daarop kom, maar as dit nie waardig is nie, laat julle vrede na julle terugkeer.
14 En as iemand julle nie ontvang nie en na julle woorde nie luister nie, gaan uit daardie huis of daardie stad uit en skud die stof van julle voete af.
15 Voorwaar Ek sê vir julle, dit sal vir die land van Sodom en Gomorra verdraagliker wees in die oordeelsdag as vir daardie stad.
16 Kyk, Ek stuur julle soos skape onder die wolwe in; wees dan versigtig soos die slange en opreg soos die duiwe.
17 Maar pas op vir die mense; want hulle sal jul oorlewer aan regbanke, en in hulle sinagoges sal hulle julle gésel.
18 En ook voor goewerneurs en konings sal julle gebring word om My ontwil tot 'n getuienis vir hulle en vir die heidene.
19 Maar wanneer hulle jul oorlewer, moenie julle kwel oor hoe of wat julle sal spreek nie, want dit sal julle in daardie uur gegee word wat julle moet spreek;
20 want dit is nie julle wat spreek nie, maar die Gees van julle Vader wat in julle spreek.
21 Maar die een broer sal die ander tot die dood oorlewer en die vader sy kind, en die kinders sal teen hulle ouers opstaan en hulle doodmaak.
22 En julle sal deur almal gehaat word ter wille van my Naam. Maar wie volhard tot die einde toe, hy sal gered word.
23 En wanneer hulle julle vervolg in die een stad, vlug na die ander toe. Want voorwaar Ek sê vir julle, julle sal met die stede van Israel sekerlik nie klaar kry voordat die Seun van die mens kom nie.
24 'n Leerling is nie bo die meester nie en 'n dienskneg ook nie bo sy heer nie.
25 Dit is vir die leerling genoeg dat hy soos sy meester word en die dienskneg soos sy heer. As hulle die heer van die huis Beëlsebul genoem het, hoeveel te meer sy huisgenote!
26 Vrees hulle dan nie; want daar is niks bedek wat nie ontdek sal word nie, en verborge wat nie bekend sal word nie.
27 Wat Ek vir julle in die donker sê, vertel dit in die lig; en wat julle in die oor hoor, verkondig dit op die dakke.
28 En moenie vrees vir die wat die liggaam doodmaak, maar die siel nie kan doodmaak nie; maar vrees Hom liewer wat die siel sowel as die liggaam kan verderwe in die hel.
29 Word twee mossies nie vir 'n stuiwer verkoop nie? En nie een van hulle sal op die aarde val sonder julle Vader nie.
30 En van julle is selfs die hare van die hoof almal getel.
31 Wees dan nie bevrees nie: julle is meer werd as baie mossies.
32 Elkeen dan wat My sal bely voor die mense, hom sal Ek ook bely voor my Vader wat in die hemele is.
33 Maar elkeen wat My verloën voor die mense, hom sal Ek ook verloën voor my Vader wat in die hemele is.
34 Moenie dink dat Ek gekom het om vrede op die aarde te bring nie. Ek het nie gekom om vrede te bring nie, maar die swaard.
35 Want Ek het gekom om tweedrag te verwek tussen 'n man en sy vader, en tussen 'n dogter en haar moeder, en 'n skoondogter en haar skoonmoeder.
36 En 'n mens se huisgenote sal sy vyande wees.
37 Wie vader of moeder bo My liefhet, is My nie waardig nie; en wie seun of dogter bo My liefhet, is My nie waardig nie.
38 En wie sy kruis nie neem en agter My volg nie, is My nie waardig nie.
39 Wie sy lewe vind, sal dit verloor; en wie sy lewe verloor om My ontwil, sal dit vind.
40 Wie julle ontvang, ontvang My; en wie My ontvang, ontvang Hom wat My gestuur het.
41 Wie 'n profeet ontvang omdat hy 'n profeet is, sal die loon van 'n profeet ontvang; en wie 'n regverdige ontvang omdat hy 'n regverdige is, sal die loon van 'n regverdige ontvang.
42 En elkeen wat een van hierdie kleintjies net 'n beker kou water laat drink, omdat hy 'n dissipel is, voorwaar Ek sê vir julle, hy sal sy loon sekerlik nie verloor nie.
A missão dos doze apóstolos
1 Mc 3.13-15;6.7Depois de reunir Jesus os seus doze discípulos, deu-lhes poder sobre os espíritos imundos, para os expelirem e para cp.Mt 9.35;Lc 9.1curarem todas as doenças e enfermidades.
Os seus nomes
2 Mt 10.2-4;Mc 3.16-19;Lc 6.14-16;At 1.13Ora, os nomes dos doze apóstolos são estes: O primeiro, vd.Mt 4.18Simão, que também se chama Pedro, e André, seu irmão; Mt 4.21Tiago e João, filhos de Zebedeu; 3 cp.Jo 1.45ss.Filipe e Bartolomeu; Jo 11.16;14.5;20.24ss.;21.2Tomé e vd.Mt 9.9Mateus, o publicano; Mc 15.40Tiago, filho de Alfeu, e Mc 3.18; cp.Lc 6.16;At 1.13Tadeu; 4 Simão, o zelote, e Lc 22.3;Jo 6.71;13.2,26; cp.Mt 26.14Judas Iscariotes, que o traiu.
As instruções que Jesus lhes deu
5 Mc 6.7;Lc 9.2A esses doze enviou Jesus, dando-lhes estas instruções: Não ireis aos gentios, nem entrareis nas cidades dos 2Rs 17.24ss.;Lc 9.52;10.33;17.16;Jo 4.9,39s.;8.48;At 8.25samaritanos; 6 mas ide, antes, Mt 15.24às ovelhas perdidas da casa de Israel. 7 Pondo-vos a caminho, pregai que vd.Mt 3.2está próximo o reino dos céus. 8 Curai os enfermos, ressuscitai os mortos, limpai os leprosos, expeli os demônios; de graça recebestes, de graça dai. 9 Mt 10.9-15;Mc 6.8-11;Lc 9.3-5;10.4-12; cp.Mt 22.35Não vos provereis de ouro, nem de prata, nem de cobre nas vossas bolsas; 10 nem de alforje para o caminho, nem de duas túnicas, nem de calçado, nem de bordão; pois 1Co 9.14;1Tm 5.18digno é o trabalhador do seu alimento. 11 Em qualquer cidade ou aldeia em que entrardes, indagai quem nela é digno; e aí ficai até vos retirardes. 12 Ao entrardes na casa, 1Sm 25.6; cp.Sl 122.7-8saudai-a; 13 se ela for digna, desça sobre ela a vossa paz; mas, se o não for, torne para vós a vossa paz. 14 Se alguém não vos receber, nem ouvir as vossas palavras, ao sairdes daquela casa ou daquela cidade, At 13.51sacudi o pó dos vossos pés. 15 Em verdade vos digo que, Mt 11.22,24;12.36;At 17.31;2Pe 2.9;3.7;1Jo 4.17;Jd 6; cp.Mt 7.22;1Ts 5.4;Hb 10.25no dia de juízo, Mt 11.22,24haverá menos rigor para a terra de Mt 11.24;2Pe 2.6;Jd 7Sodoma e de Gomorra do que para aquela cidade.
As admoestações
16 Lc 10.3Eu vos envio como ovelhas no meio de lobos; sede, pois, Gn 3.1;Rm 16.19; cp.Mt 24.45prudentes como as serpentes cp.Os 7.11e simples como as pombas. 17 Guardai-vos, porém, dos homens; porque vos entregarão aos vd.Mt 5.22tribunais e vos açoitarão Mt 23.34;Mc 13.9;At 5.40;22.19;26.11; cp.Lc 12.11nas suas sinagogas; 18 por minha causa sereis levados à presença dos governadores e dos reis, para lhes servir de testemunho, a eles e aos gentios. 19 Mas, Mt 10.19-22;Mc 13.11-13;Lc 21.12-17quando vos entregarem, cp.Mt 6.25não cuideis como ou o que haveis de falar, porque naquela hora vos será dado o que haveis de dizer. 20 Pois Lc 12.12; cp.At 4.8;13.9;2Co 13.3não sois vós os que falais, mas é o Espírito de vosso Pai o que fala em vós. 21 Mt 10.35-36Irmãos entregarão à morte a irmãos, e pais, a filhos; filhos se levantarão contra seus pais e os farão morrer. 22 Mt 24.9; cp.Jo 15.18ss.Sereis odiados de todos por causa do meu nome; mas Mt 24.13quem perseverar até o fim, esse será salvo. 23 Quando, porém, Mt 23.34vos perseguirem numa cidade, fugi para outra; porque em verdade vos digo que não acabareis de percorrer as cidades de Israel, vd.Mt 16.27s.antes que venha o Filho do Homem.
Os estímulos
24 Lc 6.40;Jo 13.16;15.20Não é o discípulo mais que o seu mestre, nem o servo mais que o seu senhor. 25 Basta ao discípulo ser como o seu mestre, e ao servo, como o seu senhor. cp.Mt 9.34Se chamaram 2Rs 1.2;Mt 12.24,27;Mc 3.22;Lc 11.15,18-19Belzebu ao dono da casa, quanto mais aos seus domésticos? 26 Mt 10.26-33;Lc 12.2-9Portanto, não os temais; Mc 4.22;Lc 8.17;12.2pois nada há encoberto que se não venha a descobrir; nem oculto, que se não venha a saber. 27 Lc 12.3O que vos digo às escuras, dizei-o às claras; e o que se vos diz ao ouvido, proclamai-o cp.Mt 24.17dos eirados. 28 Não temais aos que matam o corpo, mas não podem matar a alma; Hb 10.31temei, antes, aquele que pode fazer perecer na Mt 10.22Geena tanto a alma como o corpo. 29 cp.Lc 12.6Não se vendem dois passarinhos por um asseMoeda que valia cerca de 30 réis.? e nenhum deles cairá no chão senão pela vontade de vosso Pai. 30 Quanto a vós, Lc 21.18; cp.1Sm 14.45;2Sm 14.11;1Rs 1.52;At 27.34até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. 31 Não temais, pois; cp.Mt 12.12mais valeis vós que muitos passarinhos. 32 Portanto, todo aquele que me confessar diante dos homens, também Ap 3.5; cp.Lc 12.8eu o confessarei diante de meu Pai, que está nos céus; 33 2Tm 2.12; cp.Mc 8.38;Lc 9.26mas aquele que me negar diante dos homens, também eu o negarei diante de meu Pai, que está nos céus.
As dificuldades
34 Mt 10.34-35;Lc 12.51-53Não penseis que vim trazer paz à terra; não vim trazer paz, mas espada. 35 Pois vim causar Mt 10.21;Mq 7.6divisão entre o filho e seu pai, entre a filha e sua mãe e entre a nora e sua sogra. 36 Assim, os inimigos do homem serão os da sua própria casa. 37 Lc 14.26Quem ama seu pai ou sua mãe mais do que a mim não é digno de mim; quem ama seu filho ou sua filha mais do que a mim, não é digno de mim; 38 Mt 16.24;Mc 8.34;Lc 9.23;14.27e aquele que não toma a sua cruz e não me segue não é digno de mim. 39 Mt 16.25;Mc 8.35;Lc 9.24;17.33;Jo 12.25O que acha a sua vida perdê-la-á; mas o que perde a sua vida por minha causa achá-la-á.
As recompensas
40 Lc 10.16;Jo 13.20; cp.Mt 18.5;Gl 4.14Aquele que vos recebe a mim me recebe; e Mc 9.37;Lc 9.48; cp.Jo 12.44aquele que me recebe recebe aquele que me enviou. 41 Quem recebe um profeta, por ser profeta, receberá a recompensa de profeta; e quem recebe um justo, por ser justo, receberá a recompensa de justo. 42 Mc 9.41; cp.Mt 25.40Aquele que der de beber, ainda que seja um copo de água fria, a um destes pequeninos, por ser meu discípulo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.