Mateus 24

Die profetiese rede. Die begin van die smarte.

1 EN Jesus het uitgegaan en van die tempel vertrek, en sy dissipels het nader gekom om Hom die geboue van die tempel te wys.

2 En Jesus sê vir hulle: Sien julle al hierdie dinge? Voorwaar Ek sê vir julle, daar sal hier sekerlik nie een klip op die ander gelaat word, wat nie afgebreek sal word nie.

3 En toe Hy op die Olyfberg gaan sit het, kom die dissipels alleen na Hom en sê: Vertel ons, wanneer sal hierdie dinge wees, en wat is die teken van u koms en van die voleinding van die wêreld?

4 En Jesus antwoord en sê vir hulle: Pas op dat niemand julle mislei nie.

5 Want baie sal onder my Naam kom en sê: Ek is die Christus! en hulle sal baie mense mislei.

6 En julle sal hoor van oorloë en gerugte van oorloë. Pas op, moenie verskrik word nie, want alles moet plaasvind, maar dit is nog nie die einde nie.

7 Want die een nasie sal teen die ander opstaan en die een koninkryk teen die ander; en daar sal hongersnode wees en pessiektes en aardbewings op verskillende plekke.

8 Maar al hierdie dinge is 'n begin van die smarte.

9 Dan sal hulle jul aan verdrukking oorgee en julle doodmaak; en julle sal deur al die nasies gehaat word ter wille van my Naam.

10 En dan sal baie tot struikel gebring word en mekaar verraai en mekaar haat.

11 En baie valse profete sal opstaan en baie mense mislei.

12 En omdat die ongeregtigheid vermeerder word, sal die liefde van die meeste verkoel.

13 Maar wie volhard tot die einde toe, hy sal gered word.

14 En hierdie evangelie van die koninkryk sal verkondig word in die hele wêreld tot 'n getuienis vir al die nasies; en dan sal die einde kom.

Die profetiese rede (vervolg). Die groot verdrukking.

15 WANNEER julle dan die gruwel van die verwoesting, waarvan gespreek is deur die profeet Daniël, sien staan in die heiligdom — laat hy wat lees, oplet —

16 dan moet die wat in Judéa is, na die berge vlug;

17 wie op die dak is, moet nie afkom om iets uit sy huis weg te neem nie;

18 en wie op die land is, moet nie omdraai om sy klere weg te neem nie.

19 Maar wee die vroue wat swanger is en die wat nog soog, in daardie dae.

20 En bid dat julle vlug nie in die winter of op die sabbat mag plaasvind nie.

21 Want dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie.

22 En as daardie dae nie verkort was nie, sou geen vlees gered word nie; maar ter wille van die uitverkorenes sal daardie dae verkort word.

23 As iemand dán vir julle sê: Kyk, hier is die Christus! of: Daar! — moet dit nie glo nie.

24 Want daar sal valse christusse en valse profete opstaan, en hulle sal groot tekens en wonders doen om, as dit moontlik was, ook die uitverkorenes te mislei.

25 Kyk, Ek het dit vir julle vooruit gesê.

26 As hulle dan vir julle sê: Kyk, Hy is in die woestyn — moenie uitgaan nie; kyk, Hy is in die binnekamer — moet dit nie glo nie.

27 Want soos die weerlig uit die ooste uitslaan en tot in die weste skyn, so sal ook die koms van die Seun van die mens wees.

28 Want oral waar die dooie liggaam lê, daar sal die aasvoëls saamkom.

Die profetiese rede (vervolg.) Die koms van die Seun van die mens.

29 EN dadelik ná die verdrukking van daardie dae sal die son verduister word, en die maan sal sy glans nie gee nie, en die sterre sal van die hemel val, en die kragte van die hemele sal geskud word.

30 En dan sal die teken van die Seun van die mens in die hemel verskyn, en dan sal al die stamme van die aarde rou bedryf en die Seun van die mens sien kom op die wolke van die hemel met groot krag en heerlikheid.

31 En Hy sal sy engele uitstuur met harde trompetgeluid, en hulle sal sy uitverkorenes versamel uit die vier windstreke, van die een einde van die hemele af tot die ander einde daarvan.

32 En leer van die vyeboom hierdie gelykenis: Wanneer sy tak al sag word en sy blare uitbot, weet julle dat die somer naby is.

33 So weet julle ook, wanneer julle ál hierdie dinge sien, dat dit naby is, voor die deur.

34 Voorwaar Ek sê vir julle, hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan voordat al hierdie dinge gebeur het nie.

35 Die hemel en die aarde sal verbygaan, maar my woorde sal nooit verbygaan nie.

Die profetiese rede (vervolg). Vermaning om waaksaam te wees.

36 MAAR van dié dag en dié uur weet niemand nie, ook die engele van die hemele nie, maar net my Vader alleen.

37 En net soos die dae van Noag was, so sal ook die koms van die Seun van die mens wees.

38 Want net soos hulle was in die dae voor die sondvloed toe hulle geëet en gedrink het, getrou en in die huwelik uitgegee het, tot op die dag dat Noag in die ark gegaan het,

39 en dit nie verstaan het voordat die sondvloed gekom en almal weggevoer het nie, so sal ook die koms van die Seun van die mens wees.

40 Dan sal daar twee op die land wees; die een word aangeneem en die ander word verlaat.

41 Twee vroue sal by die meul maal; die een word aangeneem en die ander word verlaat.

42 Waak dan, omdat julle nie weet watter uur julle Here kom nie.

43 Maar weet dit: as die huisheer geweet het in watter nagwaak die dief sou kom, sou hy gewaak en nie toegelaat het dat in sy huis ingebreek word nie.

44 Daarom moet julle ook gereed wees, want die Seun van die mens kom op 'n uur dat julle dit nie verwag nie.

Die profetiese rede (vervolg). Gelykenis van die twee diensknegte.

45 WIE is dan die getroue en verstandige dienskneg vir wie sy heer oor sy diensvolk aangestel het om hulle hul voedsel op tyd te gee?

46 Gelukkig is daardie dienskneg vir wie sy heer, as hy kom, op hierdie manier besig sal vind.

47 Voorwaar Ek sê vir julle, hy sal hom oor al sy besittings aanstel.

48 Maar as daardie slegte dienskneg in sy hart sê: My heer talm om te kom —

49 en hy sy medediensknegte begin slaan en saam met die dronkaards begin eet en drink,

50 dan sal die heer van dié dienskneg kom op 'n dag dat hy dit nie verwag nie en op 'n uur dat hy dit nie weet nie;

51 en sal hom pynig en hom 'n deelgenoot van die geveinsdes maak. Daar sal geween wees en gekners van die tande.

O sermão profético. A destruição do templo

1 *Mt 24.1-51;Mc 13;Lc 21.5-36Tendo *cp.Mt 21.23saído Jesus do templo, ia-se retirando, quando se chegaram a ele seus discípulos para lhe mostrarem os edifícios do templo. 2 Mas ele lhes disse: Vedes tudo isto? Em verdade vos digo *Lc 19.44que não ficará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.

O princípio das dores

3 Estando ele sentado *vd.Mt 21.1no monte das Oliveiras, chegaram seus discípulos em particular, dizendo-lhe: Declara-nos quando sucederão essas coisas e qual o sinal *Mt 24.27,37,39; vd.Mt 16.27s.da tua vinda e *vd.Mt 13.39do fim do mundo? 4 Respondeu Jesus: *Jr 29.8Vede que ninguém vos engane. 5 Pois *Mt 24.24;1Jo 2.18; cp.Mt 24.11;At 5.36s.;1Jo 4.3muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo, e enganarão a muitos. 6 Haveis de ouvir falar de guerras e rumores de guerras; olhai, não vos assusteis; porque é necessário que assim aconteça, mas não é ainda o fim. 7 Pois se levantará *cp.2Cr 15.6;Is 19.2nação contra nação, reino contra reino, e haverá *cp.At 11.28fomes e terremotos em diversos lugares; 8 porém tudo isso é o princípio das dores. 9 *Mt 10.17;Jo 16.2Então, sereis entregues à tribulação, e vos matarão; *Mt 10.22; cp.Jo 15.18ss.sereis odiados por todas as nações por causa do meu nome. 10 Nesse tempo, muitos hão de *vd.Mt 11.6se escandalizar e trair-se uns aos outros, e uns aos outros se odiarão; 11 hão de se levantar muitos *Mt 24.24; vd.Mt 7.15falsos profetas e a muitos enganarão; 12 e, por se multiplicar a iniquidade, resfriar-se-á o amor da maior parte dos homens. 13 Todavia, *Mt 10.22quem persevera até o fim, esse será salvo. 14 *Rm 10.18;Cl 1.6,23Será pregado este *cp.Mt 4.23evangelho do reino por todo o *Lc 2.1;4.5;At 11.28;17.6,31;19.27;Rm 10.18;Hb 1.6;2.5;Ap 3.10;16.14mundo em testemunho a todas as nações, e então virá o fim.

A grande tribulação

15 Quando, pois, virdes a abominação de desolação, predita pelo profeta *Dn 9.27;11.31;12.11Daniel, estabelecida *At 6.13s.;21.28; cp.Jo 11.48;Lc 21.20;Mc 13.14no lugar santo (*Mc 13.14; cp.Ap 1.3quem lê, entenda), 16 então os que estiverem na Judeia fujam para os montes; 17 o que se achar *Mt 10.27;Lc 5.19;12.3;At 10.9; cp.1Sm 9.25;2Sm 11.2no eirado não desça a tirar as coisas de sua casa, 18 e o que estiver no campo, não volte para tomar a sua capa. 19 *Lc 23.29Mas ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias! 20 Rogai que a vossa fuga não suceda no inverno, nem no sábado; 21 porque haverá então *Dn 12.1;Jl 2.2;Mt 24.29grande tribulação, tal como nunca houve desde o princípio do mundo até agora, nem haverá jamais. 22 Se não se abreviassem aqueles dias, ninguém seria salvo; mas, por *Mt 24.24,31; cp.Mt 22.14(Gr.); vd.Lc 18.7amor dos escolhidos, esses dias serão abreviados. 23 *Lc 17.23s.Então se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! Ou: Ei-lo ali, não acrediteis; 24 porque se hão de levantar falsos cristos e *Mt 24.11; vd.Mt 7.15falsos profetas e mostrarão *vd.Jo 4.48; cp.2Ts 2.9tais sinais e milagres que, se fora possível, enganariam até os escolhidos. 25 Vede que de antemão vo-lo tenho declarado. 26 Se, pois, vos disserem: Ei-lo que está no deserto!, não saiais. Ou: Ei-lo no interior da casa!, não acrediteis; 27 porque, assim como o relâmpago sai do Oriente e se mostra até o Ocidente, assim será *Mt 24.3,37,39; vd.Mt 24.3a vinda do *Mt 8.20Filho do Homem. 28 *Lc 17.37; cp.Jó 39.30;Hc 1.8;Ez 39.17Onde estiver o cadáver, aí se juntarão os corvos.

A vinda do Filho do Homem

29 Logo depois da *Mt 24.21tribulação daqueles dias, *Is 13.10;24.23;Ez 32.7;Jl 2.10,31;3.15;At 2.20; cp.Am 5.20;8.9;Sf 1.15;Ap 6.12;8.12o sol escurecerá, a lua não dará a sua claridade, *Ap 6.13; cp.Is 34.4as estrelas cairão do céu, e as potestades dos céus serão abaladas.

30 Então, aparecerá no céu *Mt 24.3; cp.Dn 7.13;Ap 1.7o sinal do Filho do Homem, e todas as tribos da terra se hão de lamentar e verão *Mt 24.3,37,39; vd.Mt 16.27o Filho do Homem vir sobre as nuvens do céu com poder e grande glória. 31 Ele *Mt 13.41enviará os seus anjos com grande *Is 27.13;1Co 15.52;1Ts 4.16; cp.Êx 19.16;Is 27.13;Zc 9.14;Ap 8.2;11.15;Hb 12.19trombeta, os quais ajuntarão os *Mt 24.22escolhidos dos *Dn 7.2;Zc 2.6; vd.Ap 7.1quatro ventos, *Dt 4.32de uma à outra extremidade dos céus.

A parábola da figueira. Exortação à vigilância

32 Aprendei essa parábola tirada da figueira: quando os seus ramos já estiverem tenros e brotarem folhas, sabeis que está próximo o verão; 33 assim também vós, quando virdes todas essas coisas, sabei que ele está próximo, *Tg 5.9;Ap 3.20às portas. 34 Em verdade vos digo que não passará esta geração sem que todas *Mt 16.28; cp.Mt 10.23;23.36essas coisas se cumpram. 35 *Mc 13.31;Lc 21.33; cp.Mt 5.18Passará o céu e a terra, mas não passarão as minhas palavras. 36 Mas *Mc 13.32; cp.At 1.7daquele dia e daquela hora ninguém sabe, nem os anjos dos céus, nem o Filho, senão só o Pai. 37 *Lc 17.26s.; cp.Gn 6.5;7.6-23Pois assim como foi nos dias de Noé, assim será *Mt 24.3,30,39; vd.Mt 16.27a vinda do Filho do Homem. 38 Pois assim como naqueles dias antes do dilúvio comiam e bebiam, *cp.22.30casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, 39 e não o perceberam senão quando veio o dilúvio e os levou a todos, assim será também a vinda do Filho do Homem. 40 Naquele dia, de dois homens que estiverem no campo, um será tomado, e o outro será deixado; 41 *Lc 17.35de duas mulheres que estiverem moendo em um *cp.Dt 24.6;Êx 11.5;Is 47.2moinho, uma será tomada, e a outra será deixada. 42 Portanto, *Mt 24.43-44;25.10,13;Lc 12.39s.; cp.Mt 21.36vigiai, porque não sabeis em que dia vem o vosso Senhor; 43 mas considerai que, se o dono da casa tivesse sabido a que *Lc 12.38;Mt 14.25;Mc 6.48; cp.Mt 13.35hora da noite havia de vir o ladrão, teria vigiado e não haveria deixado arrombar a sua casa. 44 Por isso, estai vós também apercebidos; porque, à hora em que não pensais, *Mt 24.27virá o Filho do Homem.

A parábola dos servos bons e maus

45 *Mt 24.45-51;Lc 12.42-46Quem é, pois, o servo *Mt 25.21,23;Lc 16.10fiel e *Mt 7.24;10.16;25.2ss.prudente, ao qual o seu senhor *Mt 25.21,23confiou a direção da sua casa, para que, a tempo, dê a todos o sustento? 46 Feliz aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar assim fazendo. 47 Em verdade vos digo que lhe confiará todos os seus bens. 48 Mas, se aquele servo, sendo mau, disser no seu coração: Meu senhor demora-se, 49 e começar a espancar os seus companheiros, e a comer, e beber com os ébrios, 50 virá o senhor daquele servo no dia em que este o não espera e na hora que não sabe, 51 e cortá-lo-á pelo meio, e pô-lo-á com os ímpios; *vd.Mt 8.12ali haverá o choro e o ranger de dentes.