Números 21

Neerlaag van die koning van Arad. Die koperslang.

1 TOE die Kanaäniet, die koning van Arad, wat in die Suidland gewoon het, hoor dat Israel met die pad van Átarim kom, het hy teen Israel geveg en sommige van hulle as gevangenes weggevoer.

2 Daarop het Israel aan die Here 'n gelofte gedoen en gesê: As U hierdie volk heeltemal in my hand gee, sal ek hulle stede met die banvloek tref.

3 En die Here het gehoor na die stem van Israel en die Kanaäniete oorgegee. En hy het hulle en hul stede met die banvloek getref en die plek Horma genoem.

4 Toe trek hulle van die berg Hor af weg op pad na die Skelfsee om die land Edom om te trek; maar die siel van die volk het op die pad ongeduldig geword.

5 En die volk het teen God en teen Moses gespreek: Waarom het U ons uit Egipte laat optrek om in die woestyn te sterwe? Want daar is geen brood en geen water nie, en ons siel walg van die ellendige kos.

6 Toe stuur die Here giftige slange onder die volk wat die volk gebyt het; en baie mense uit Israel het gesterwe.

7 En die volk het na Moses gekom en gesê: Ons het gesondig dat ons teen die Here en teen u gespreek het. Bid tot die Here, dat Hy die slange van ons wegneem. En Moses het vir die volk gebid.

8 Daarop sê die Here aan Moses: Maak vir jou 'n giftige slang en sit dit op 'n paal; dan sal elkeen wat gebyt is en daarna kyk, lewe.

9 Toe het Moses 'n koperslang gemaak en dit op 'n paal gesit: en as 'n slang iemand gebyt het en hy kyk na die koperslang, het hy in die lewe gebly.

10 En die kinders van Israel het weggetrek en laer opgeslaan in Obot.

Voortsetting van die reis. Oorwinning oor Sihon en Og.

11 DAARNA het hulle weggetrek van Obot af en laer opgeslaan in Ijje-Haäbárim in die woestyn wat oostelik aan Moab vas lê.

12 Daarvandaan het hulle weggetrek en laer opgeslaan by die spruit Sered.

13 Daarvandaan het hulle weggetrek en laer opgeslaan oorkant die Arnon wat in die woestyn is en uit die grondgebied van die Amoriete kom; want die Arnon is die grens van Moab, tussen Moab en die Amoriete.

14 Daarom word gesê in die Boek van die Oorloë van die Here: Waheb in Sufa en die spruite, die Arnon,

15 en die hang van die spruite wat na die streek van Ar afloop en leun teen die grondgebied van Moab.

16 En daarvandaan het hulle na Beër getrek. Dit is die put waarvan die Here aan Moses gesê het: Laat die volk bymekaarkom, dat Ek vir hulle water kan gee.

17 Toe het Israel hierdie lied gesing: Spring op, o put! Besing hom!

18 o Put wat die vorste gegrawe het, wat die edeles van die volk gedelf het, met die septer, met hulle stawwe! — En uit die woestyn uit na Mattána toe;

19 en van Mattána na Naháliël; en van Naháliël na Bamot;

20 en van Bamot na die dal wat in die veld van Moab lê, by die top van Pisga, en oor die wildernis afkyk.

21 En Israel het boodskappers gestuur na Sihon, die koning van die Amoriete, en gesê:

22 Laat my deur jou land trek. Ons sal nie wegdraai in die lande of in die wingerde nie; ons sal die water van die putte nie drink nie; ons sal die koningsweg hou tot ons deur jou grondgebied getrek het.

23 Maar Sihon het Israel nie toegelaat om deur sy grondgebied te trek nie; maar Sihon het al sy manskappe versamel en uitgetrek na die woestyn, Israel tegemoet; en toe hy by Jahas kom, het hy teen Israel geveg.

24 Maar Israel het hom verslaan met die skerpte van die swaard en sy land in besit geneem van die Arnon af tot by die Jabbok, tot by die kinders van Ammon; want die grens van die kinders van Ammon was sterk.

25 So het Israel dan al hierdie stede ingeneem, en Israel het gewoon in al die stede van die Amoriete, in Hesbon en in al sy onderhorige plekke.

26 Want Hesbon was die stad van Sihon, die koning van die Amoriete; hy het naamlik oorlog gevoer teen die vorige koning van die Moabiete en het dié se hele land tot by die Arnon uit sy hand geruk.

27 Daarom sê die spreukdigters: Kom na Hesbon toe! Laat die stad van Sihon gebou en bevestig word!

28 Want 'n vuur het uitgegaan uit Hesbon, 'n vlam uit die vesting van Sihon; dit het Ar van die Moabiete verteer, die bewoners van die hoogtes van Arnon.

29 Wee jou, Moab! Jy is verlore, volk van Kamos! Hy het sy seuns prysgegee as vlugtelinge, en sy dogters in gevangenskap, aan Sihon, die koning van die Amoriete.

30 Toe het ons hulle beskiet; verlore was Hesbon tot by Dibon; en ons het verwoes tot by Nofag, met vuur tot by Medéba.

31 So het Israel dan gewoon in die land van die Amoriete.

32 Daarna het Moses gestuur om Jaéser te bespied, en hulle het sy onderhorige plekke ingeneem, en hy het die Amoriete wat daar was, uit hulle besitting verdrywe.

33 Toe het hulle gedraai en in die rigting van Basan opgetrek. En Og, die koning van Basan, hy en al sy manskappe het hulle tegemoetgetrek na Edréï om te veg.

34 Daarop sê die Here vir Moses: Wees nie bevrees vir hom nie, want Ek het hom en sy hele volk en sy land in jou hand gegee; en jy moet met hom doen soos jy gedoen het met Sihon, die koning van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het.

35 En hulle het hom verslaan en sy seuns en sy hele volk, totdat daar niemand van hom oor was wat vrygeraak het nie; en hulle het sy land in besit geneem.

Os israelitas destroem aos cananeus

1 O cananeu, rei de *Nm 33.40;Js 12.14;Jz 1.16Arade, que habitava no Neguebe, ouviu que Israel vinha pelo caminho dos atarins; pelejou contra Israel e levou alguns deles cativos. 2 Então, Israel fez um voto a Jeová, dizendo: Se, na verdade, entregares este povo nas minhas mãos, destruirei totalmente as suas cidades. 3 Jeová escutou a voz de Israel e entregou-lhe os cananeus. Os israelitas os destruíram totalmente a eles e às suas cidades; e chamou-se o lugar *Nm 14.45Hormá.

As serpentes abrasadoras e a serpente de metal

4 Então, partiram do monte Hor pelo caminho que vai ao mar Vermelho, para *Dt 2.8rodearem a terra de Edom; e a alma do povo tornou-se impaciente por causa do caminho. 5 Falou o povo contra Deus e contra Moisés: *Nm 14.2-3Por que nos fizestes subir do Egito para morrermos no deserto? Pois não há pão e não há água, e a *Nm 11.6nossa alma tem fastio deste miserável pão. 6 *Dt 8.15Enviou Jeová entre o povo serpentes abrasadoras, que *Jr 8.17mordiam o povo; e *1Co 10.9morreram muitos do povo de Israel. 7 *Nm 11.2Veio o povo a Moisés e disse: Pecamos, porque temos falado contra Jeová e contra ti; ora a Jeová que tire de nós as serpentes. Orou Moisés pelo povo. 8 Disse Jeová a Moisés: Faze-te uma *Is 14.29;30.6;Jo 3.14serpente abrasadora e põe-na sobre uma haste; e todo o que for mordido, olhando para ela, viverá. 9 Fez Moisés *2Rs 18.4;Jo 3.14-15uma serpente abrasadora e pô-la sobre uma haste; se alguém era mordido por uma serpente, quando olhava para a serpente de cobre, vivia.

Jornadas dos israelitas

10 *Nm 33.43-44Tendo partido os filhos de Israel, acamparam-se em Obote. 11 Depois, partiram de Obote e se acamparam em Ijé-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, para o nascente. 12 *Nm 33.45Dali, partiram e se acamparam no vale de Zerede. 13 Tendo partido dali, acamparam-se além de Arnom, que é no deserto que se estende do território dos amorreus; porque Arnom é o termo de Moabe, entre Moabe e os amorreus. 14 Pelo que se diz no Livro das Guerras de Jeová:

Vaebe em Sufa,

e os vales de Arnom,

15 e o declive dos vales

que se inclina para a situação de *Nm 21.28;Dt 2.9,18,29Ar

e se encosta aos termos de Moabe.

16 *Nm 33.46-49Dali, partiram para Beer; esse é o poço de que disse Jeová a Moisés: Ajunta o povo, e lhe darei água.

17 Então, cantou Israel este cântico:

Brota, ó poço! Entoai-lhe cânticos!

18 Ao poço que os príncipes cavaram,

que os nobres do povo abriram,

com o cetro, com os seus bordões.

Do deserto partiram para Matana; 19 de Matana, para Naaliel; de Naaliel, para Bamote; 20 e, de Bamote, para o vale que está no campo de Moabe, para o cume de Pisga, que olha para Jesimom.

Os israelitas ferem aos reis de Moabe e de Basã

21 *Dt 2.26-37Então, enviou Israel mensageiros a Seom, rei dos amorreus, a dizer-lhe: 22 *Nm 20.16-17Deixa-me passar pela tua terra; não nos desviaremos para os campos, nem para as vinhas, não beberemos a água dos poços; iremos pela estrada real até que tenhamos passado além do teu território. 23 *Nm 20.21Seom não deixou passar a Israel pelo seu território; mas reuniu a todo o seu povo e saiu ao encontro de Israel no deserto, veio a *Dt 2.32Jaza e pelejou contra Israel. 24 Israel o feriu ao fio da espada, e fez-se senhor da terra dele desde Arnom até Jaboque, até os filhos de Amom; pois o *Dt 2.37termo dos filhos de Amom era fortificado. 25 Israel tomou todas essas cidades e *Am 2.10habitou em todas as cidades dos amorreus, em Hesbom, e em todas as suas vilas. 26 Porque Hesbom era a cidade de Seom, rei dos amorreus, que pelejara contra o precedente rei de Moabe e tomara da mão dele toda a sua terra, até Arnom. 27 Pelo que dizem os recitadores de poemas:

Vinde a Hesbom!

Edifique-se e estabeleça-se a cidade de Seom!

28 *Jr 48.45Porque fogo saiu de Hesbom,

uma chama da cidade de Seom;

devorou a *Nm 21.15Ar de Moabe,

os senhores dos *Nm 22.41;Is 15.2;16.12altos de Arnom.

29 *Jr 48.46Ai de ti, Moabe!

Perdido estás, povo de *Jz 11.24;1Rs 11.33;2Rs 23.13Camos.

*Is 15.5Entregou seus filhos como fugitivos,

*Is 16.2e suas filhas, como cativas

a Seom, rei dos amorreus.

30 Nós os asseteamos; está destruída Hesbom até *Nm 32.3,34Dibom,

e os assolamos até Nofá, que se estende até Medeba.

31 Assim, habitou Israel na terra dos amorreus. 32 Mandou Moisés espiar a *Nm 32.1,3,35Jazer, e tomaram as suas aldeias e expulsaram aos amorreus que se achavam ali.

33 Então, *Dt 3.1-7voltaram e subiram pelo caminho de Basã. Ogue, rei de Basã, saiu-lhes ao encontro, ele e todo o seu povo, para lhes dar batalha em Edrei. 34 Disse Jeová a Moisés: Não o temas, porque em tua mão o entreguei a ele, e a todo o seu povo, e à sua terra; far-lhe-ás como fizeste a Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom. 35 Feriram-no, pois, a ele, e a seus filhos, e a todo o seu povo, até que nenhum lhes ficou restando; e apossaram-se da terra dele.