2 Samuel 17

1 VERDER het Agitófel vir Absalom gesê: Laat ek tog twaalfduisend man uitsoek en my klaarmaak en Dawid vannag agternajaag,

2 dat ek hom kan oorval, terwyl hy moeg en slap van hande is, en hom verskrik; dan sal al die mense vlug wat by hom is, en ek sal net die koning neerslaan.

3 En ek sal die hele volk na u terugbring: die terugkeer van almal hang af van die man wat u soek; die hele volk sal tevrede wees.

4 En die woord was reg in die oë van Absalom en in die oë van al die oudstes van Israel.

5 Maar Absalom het gesê: Roep tog ook Húsai, die Arkiet, en laat ons ook hoor wat hy sê.

6 Toe Húsai by Absalom inkom, het Absalom met hom gespreek en gesê: So het Agitófel gespreek. Sal ons sy raad opvolg? So nie, spreek jy dan.

7 En Húsai sê vir Absalom: Die raad wat Agitófel hierdie keer gegee het, is nie goed nie.

8 Verder het Húsai gesê: U weet dat u vader en sy manne helde is en bitter van siel soos 'n beer wat van haar kleintjies beroof is in die veld; ook is u vader 'n krygsman, en hy sal nie by die volk vernag nie.

9 Kyk, nou het hy hom weggesteek in een van die kuile of in een van die ander plekke, en as daar al by die begin enkele onder hulle val en die mense dit hoor, sal hulle sê: Die manskappe wat Absalom volg, het 'n neerlaag gely!

10 Dan sal selfs hy wat 'n dapper man is, wat 'n hart het soos 'n leeu se hart, heeltemal versmelt; want die hele Israel weet dat u vader 'n held is, en dat dapper manne by hom is.

11 Maar ek raai aan: Laat die hele Israel van Dan tot Berséba, soos sand wat aan die seestrand is in menigte, voltallig by u versamel word; en u moet persoonlik in die stryd trek.

12 En as ons by hom kom in een van die plekke waar hy hom bevind, dan val ons op hom neer soos dou op die aarde val, sodat daar van hom en van al die manne wat by hom is, selfs nie een oorbly nie.

13 En as hy hom in 'n stad terugtrek, moet die hele Israel toue aanbring na daardie stad, en ons sal dit wegsleep na die spruit totdat daar selfs geen klippie meer te vinde is nie.

14 Toe sê Absalom en al die manne van Israel: Die raad van Húsai, die Arkiet, is beter as die raad van Agitófel. Maar die Here het dit beskik om die goeie raad van Agitófel te verydel, sodat die Here die onheil oor Absalom kon bring.

15 En Húsai het aan Sadok en Ábjatar, die priesters, gesê: So en so het Agitófel Absalom en die oudstes van Israel aangeraai, maar so en so het ek aangeraai.

16 Stuur dan nou gou, en laat Dawid weet: Vernag nie by die woestyndriwwe nie, maar trek sekerlik deur; anders word die koning en al die mense wat by hom is, vernietig.

17 Intussen het Jónatan en Ahímaäs by die fontein Rogel gestaan, terwyl 'n diensmeisie gaan om vir hulle berig te bring; hulle moes dan weer gaan en dit aan koning Dawid oorbring. Want hulle moes hulle nie laat sien deur in die stad in te gaan nie.

18 Maar 'n seun het hulle gesien en dit aan Absalom meegedeel. Toe gaan hulle twee haastig weg en kom by die huis van 'n man in Bahúrim wat 'n put op sy erf gehad het, en hulle het daarin afgesak.

19 En die vrou het 'n doek geneem en dit bo-oor die put oopgetrek en graankorrels daarop uitgestrooi, sodat 'n mens niks kon merk nie.

20 Toe Absalom se dienaars by die vrou in die huis kom, vra hulle: Waar is Ahímaäs en Jónatan? En die vrou sê vir hulle: Hulle het die watertjie deurgegaan. En hulle het gesoek maar niks gekry nie, en na Jerusalem teruggegaan.

21 Nadat hulle weg was, het hulle uit die put opgeklim en verder gegaan en aan koning Dawid berig gebring en aan Dawid gesê: Maak julle klaar en trek gou die water deur, want so het Agitófel teen julle raad gegee.

22 Daarop het Dawid hom klaargemaak, en al die mense wat by hom was, en die Jordaan deurgetrek. Teen dat dit die môre lig geword het, het selfs nie een ontbreek wat nie die Jordaan deurgetrek het nie.

23 En toe Agitófel sien dat sy raad nie opgevolg is nie, saal hy die esel op en maak hom klaar, en hy het na sy huis in sy stad gegaan en aan sy huis bevel gegee en homself verwurg. So het hy dan gesterwe; en hy is begrawe in die graf van sy vader.

Neerlaag en dood van Absalom.

24 EN Dawid het al in Mahanáim aangekom terwyl Absalom deur die Jordaan trek, hy en al die manne van Israel saam met hom.

25 En Absalom het Amása in Joab se plek oor die leër aangestel; en Amása was die seun van 'n man met die naam van Jitra, die Ismaeliet wat ingegaan het by Abígail, die dogter van Nahas, die suster van Serúja, Joab se moeder.

26 En Israel en Absalom het laer opgeslaan in die land Gílead.

27 Net toe Dawid in Mahanáim aankom, bring Sobi, die seun van Nahas, uit Rabba van die kinders van Ammon, en Magir, die seun van Ámmiël, uit Lódebar, en Barsíllai, die Gileadiet, uit Rógelim,

28 beddegoed en skottels en erdegoed en koring en gars en meel en gebraaide koring en bone en lensies, ook gebraai,

29 en heuning en dikmelk en kleinvee en kaas van beesmelk na Dawid om te eet, en na die mense wat by hom was, want hulle het gesê: Die mense het honger en is moeg en het dors geword in die woestyn.

1 Disse também Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me levantarei e perseguirei a Davi esta noite. 2 *2Sm 16.14Virei sobre ele, enquanto está cansado e frouxo de mãos, e o espantarei. Fugirá todo o povo que está com ele; *1Rs 22.31e ferirei tão somente ao rei. 3 Farei tornar a ti todo o povo como todo o povo costuma voltar (é o que tu buscas), e todo o povo ficará em paz. 4 O parecer agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.

O conselho de Husai é adotado

5 Disse Absalão: *2Sm 15.32-34Chamai, agora, a *2Sm 15.32-34Husai, arquita, e ouçamos também o que ele diz. 6 Tendo Husai chegado à presença de Absalão, disse-lhe Absalão: Desta maneira falou Aitofel: Seguiremos o seu conselho? Se não, fala tu. 7 Husai respondeu a Absalão: *2Sm 16.21Não é bom o conselho que Aitofel deu esta vez. 8 Prosseguiu Husai: Tu sabes que teu pai e os homens que estão com ele são valentes e que estão com o espírito amargurado *Os 13.8como a ursa no campo roubada dos seus cachorros. Teu pai é homem de guerra e não passará a noite com o povo. 9 Eis que, agora, está ele escondido em alguma caverna ou em qualquer outro lugar; e, ao caírem alguns do povo no primeiro ataque, quem isso ouvir dirá: Há matança entre o povo que segue a Absalão. 10 Até o valente, cujo coração é como o dum leão, *Js 2.9-11sem dúvida se derreterá. Porque todo o Israel sabe que teu pai é um herói e tem bravos consigo. 11 O meu conselho, porém, é que se ajunte a ti, sem demora, todo o Israel, *1Sm 3.20desde Dã até Berseba, *Gn 22.17;1Sm 13.5em multidão como a areia do mar; e que tu vás em pessoa no meio deles. 12 Assim, daremos sobre ele em qualquer lugar em que for achado e desceremos sobre ele como costuma cair o *Sl 110.3;Mq 5.7orvalho sobre a terra; não será deixado nem sequer um só homem dos que estão com ele. 13 Porém, se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel trará cordas àquela cidade, e *Mq 1.6arrastá-la-emos para o ribeiro, até que não se ache ali nem uma só pedrinha. 14 Disse Absalão e todos os homens de Israel: O conselho de Husai, arquita, é melhor do que o de Aitofel. *2Sm 15.31,34Pois Jeová ordenara que fosse dissipado o bom conselho de Aitofel, para trazer o mal sobre Absalão.

15 *2Sm 15.35-36Disse Husai ao sacerdote Zadoque e Abiatar: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e os anciãos de Israel; porém eu aconselhei assim e assim. 16 Agora, enviai depressa a avisar a Davi, dizendo: *2Sm 15.28Não fiques esta noite nos vaus do deserto, mas, sem demora, atravessa para a outra banda; não suceda que seja engolido o rei e todo o povo que com ele está. 17 *2Sm 15.27,36Ora, Jônatas e Aimaás estavam junto a *Js 15.7;18.16En-Rogel; uma criada ia avisar-lhes, pois não podiam ser vistos entrar na cidade; eles partiram a dizer ao rei Davi. 18 Viu-os, porém, um rapaz e avisou a Absalão. Mas ambos partiram às pressas e entraram em casa dum homem de *2Sm 3.16;16.5Baurim, que tinha um poço no pátio de sua casa, ao qual desceram. 19 *Js 2.4-6A mulher, tomando a tampa, estendeu-a sobre a boca do poço, espalhou frutas sobre ela; e nada se soube. 20 Chegando os servos de Absalão à casa da mulher, perguntaram: Onde estão Aimaás e Jônatas? *Lv 19.11;Js 2.3-5;1Sm 19.12-17Respondeu-lhes a mulher: Já passaram o ribeiro. Tendo-os procurado, sem os acharem, voltaram para Jerusalém.

Davi é aconselhado a atravessar o Jordão

21 Logo que se retiraram, saíram Aimaás e Jônatas do poço, e foram avisar o rei Davi, e disseram-lhe: *2Sm 17.15-16Levantai-vos e passai depressa as águas, porque assim e assim aconselhou Aitofel contra vós. 22 Então, se levantou Davi e todo o povo que estava com ele, e passaram o Jordão; antes de raiar o dia, não lhes faltava nem sequer um que não tivesse passado o Jordão. 23 Vendo Aitofel que não se havia seguido o seu conselho, albardou o seu jumento, e levantou-se, e foi para casa, para *2Sm 15.12a sua cidade; *2Rs 20.1tendo posto em ordem a sua casa, *Mt 27.5enforcou-se, morreu e foi enterrado na sepultura de seu pai.

24 Davi chegou a *2Sm 2.8;Gn 32.2,10Maanaim. Absalão, tendo passado o Jordão com todos os homens de Israel, 25 deu o mando do exército a *2Sm 19.13;20.9-12;1Rs 2.5,32Amasa em lugar de Joabe. Ora, Amasa era filho dum homem que se chamava Itra, israelita, que entrou a Abigail, filha de *1Cr 2.13,16Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe. 26 Israel e Absalão acamparam-se na terra de Gileade.

A vitória do exército de Davi sobre o de Absalão

27 Tendo Davi chegado a Maanaim, *2Sm 10.1-2;1Sm 11.1Sobi, filho de Naás, de *2Sm 12.26,29Rabá que pertencia aos filhos de Amom, e *2Sm 9.4Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e *2Sm 19.31-40;1Rs 2.7Barzilai, gileadita de Rogelim, 28 tomaram camas, bacias e louça de barro; trigo, cevada, farinha, grão torrado, favas e lentilhas também torradas; 29 e mel, coalhada, ovelhas e queijos de vacas, os quais trouxeram a Davi e ao povo que estava com ele, para que comessem. Porque disseram: O povo está faminto, cansado e sedento, *2Sm 16.2,14no deserto.