2 Samuel 1

Dawid ontvang berig van die dood van Saul.

1 EN ná die dood van Saul, toe Dawid terug was van die verslaan van die Amalekiete en Dawid twee dae in Siklag gebly het,

2 kom daar op die derde dag 'n man uit die leër, van Saul af, met geskeurde klere en grond op sy hoof. En toe hy by Dawid kom, val hy op die grond en buig hom neer.

3 En Dawid sê vir hom: Waar kom jy vandaan? En hy antwoord hom: Ek het ontvlug uit die leër van Israel.

4 Verder sê Dawid vir hom: Wat het gebeur? Vertel my tog. Toe antwoord hy: Die manskappe het uit die geveg gevlug, en baie van die manskappe het ook geval en gesterwe; ja, ook Saul en sy seun Jónatan is dood.

5 En Dawid vra die jongman wat hom die boodskap gebring het: Hoe weet jy dat Saul en sy seun Jónatan dood is?

6 Daarop sê die jongman wat hom die boodskap gebring het: Ek was bygeval op die gebergte Gilbóa, en kyk, Saul het op sy spies geleun, terwyl die strydwaens en perderuiters hom agternasit;

7 en hy het agter hom omgekyk en my gesien en my geroep, en ek het gesê: Hier is ek.

8 Toe vra hy my: Wie is jy? En ek antwoord hom: Ek is 'n Amalekiet.

9 Daarop sê hy vir my: Kom staan tog by my en maak my van kant, omdat 'n duiseling my bevang het; want my lewe is nog heeltemal in my.

10 En ek het by hom gaan staan en hom van kant gemaak, want ek het geweet dat hy ná sy val nie sou leef nie; en ek het die kroon wat op sy hoof en die armband wat om sy arm was, geneem en dit hier na my heer gebring.

11 Toe gryp Dawid sy klere en skeur dit; net so al die manne wat by hom was.

12 En hulle het gerouklaag en geween en gevas tot die aand toe oor Saul en oor sy seun Jónatan en oor die volk van die Here en oor die huis van Israel, omdat hulle deur die swaard geval het.

13 Verder sê Dawid aan die jongman wat hom die boodskap gebring het: Waar kom jy vandaan? En hy antwoord: Ek is die seun van 'n vreemde man, 'n Amalekiet.

14 En Dawid sê vir hom: Hoe? Jy was nie bevrees om jou hand uit te steek om die gesalfde van die Here om te bring nie?

15 Daarop roep Dawid een van die jongmanne en sê: Kom nader, val op hom aan! En dié het hom neergeslaan, dat hy gesterf het.

16 En Dawid het vir hom gesê: Jou bloed is op jou hoof, want jou mond getuig teen jou, omdat jy sê: Ek het die gesalfde van die Here gedood.

Klaaglied van Dawid oor Saul en Jónatan.

17 TOE het Dawid hierdie klaaglied aangehef oor Saul en oor sy seun Jónatan,

18 en hy het beveel om die kinders van Juda die Booglied te leer; kyk, dit is geskrywe in die Boek van die Opregte.

19 Die sieraad, o Israel — op jou hoogtes lê dit verslaan. Hoe het die helde geval!

20 Vertel dit nie in Gat, verkondig dit nie op die strate van Áskelon nie, sodat die dogters van die Filistyne hulle nie verheug, die dogters van die onbesnedenes nie jubel nie!

21 Berge van Gilbóa, mag op julle geen dou en geen reën en geen velde van offergawes wees nie! Want daar is die skild van die helde weggegooi, die skild van Saul, sonder dat dit met olie gesalf is.

22 Sonder die bloed van die gesneuweldes, sonder die vet van die helde het die boog van Jónatan nie agteruitgewyk en die swaard van Saul nie leeg teruggekeer nie.

23 Saul en Jónatan, die bemindes en lieflikes, is in hulle lewe en in hulle dood nie geskeie nie. Vinniger as arende was hulle, sterker as leeus.

24 Dogters van Israel, ween oor Saul, wat julle weelderig beklee het met skarlaken, wat goue versiersels aangebring het op julle gewaad.

25 Hoe het die helde geval diep in die geveg! Jónatan lê verslaan op jou hoogtes.

26 Ek is benoud om jou ontwil, my broer Jónatan! Jy was vir my baie lieflik; jou liefde was vir my wonderliker as die liefde van vroue.

27 Hoe het die helde geval en die oorlogswapens verlore gegaan!

Davi recebe notícia da batalha de Gilboa

1 Sucedeu, depois da *1Sm 31.6morte de Saul, que, voltando Davi de *1Sm 30.1,17,26ferir os amalequitas e estando já dois dias em Ziclague, 2 ao terceiro dia, veio do arraial de Saul *2Sm 4.10um homem *1Sm 4.12com os vestidos rasgados e a cabeça coberta de terra. Tanto que chegou a Davi, *1Sm 25.23prostrou-se em terra e fez-lhe uma reverência. 3 Perguntou-lhe Davi: Donde vens? Ele lhe respondeu: Escapei do arraial de Israel. 4 Disse-lhe Davi: *1Sm 4.16Como foi lá isso? Rogo-te que mo digas. Ele respondeu: O povo fugiu da batalha, e muitos caíram e morreram; Saul e seu filho Jônatas também pereceram. 5 Disse Davi ao moço que lhe dava essas novas: Como sabes que são mortos Saul e seu filho Jônatas? 6 Respondeu o moço que lhe dava a notícia: Achei-me, por acaso, sobre *1Sm 28.4;31.6o monte de Gilboa; eis que *1Sm 31.2-4Saul se firmava sobre a sua lança, e os carros e os cavaleiros se avizinhavam dele. 7 Olhando ele para trás, viu-me e chamou-me. Eu disse: Eis-me aqui. 8 Ele me perguntou: Quem és tu? Eu lhe respondi: *1Sm 15.3;30.1,13,17Sou amalequita. 9 Ele me disse: Chega-te a mim e mata-me, pois sinto-me tomado duma vertigem, porque toda a minha vida ainda está em mim. 10 Cheguei-me a ele e *Jz 9.54matei-o, pois bem sabia que ele não podia viver depois que tinha caído. *2Rs 11.12Tomei a coroa que estava na sua cabeça e o bracelete do seu braço e trouxe-os aqui ao meu senhor.

11 Então, *Gn 37.29,34pegou Davi nos seus vestidos e os rasgou, e assim fizeram todos os homens que estavam com ele. 12 Prantearam, choraram e *2Sm 3.35jejuaram até a tarde por Saul, e por Jônatas, seu filho, e pelo povo de Jeová, e pela casa de Israel, porque haviam caído à espada. 13 Davi perguntou ao moço que lhe trouxera a notícia: Donde és tu? Respondeu ele: *2Sm 1.8Eu sou filho de um peregrino amalequita. 14 Davi disse-lhe: Como não tiveste medo *1Sm 24.6;26.9,11,16de estender a mão para matares ao ungido de Jeová? 15 Então, chamou Davi a um dos seus moços e lhe disse: Vai e lança-te sobre ele. Ele *2Sm 4.10,12o feriu, de sorte que morreu. 16 Disse-lhe Davi: *2Sm 3.28-29O teu sangue caia sobre a tua cabeça, porque a tua *2Sm 1.10;Lc 19.22própria boca deu testemunho contra ti, dizendo: Eu matei o ungido de Jeová.

O pranto de Davi por Saul e Jônatas

17 Fez *2Cr 35.25Davi este cântico fúnebre sobre Saul e sobre seu filho 18 (ordenou que ensinassem aos filhos de Judá o cântico do arco), o qual está escrito no *Js 10.13livro de Jasar.

19 A tua glória, Israel, foi morta sobre os teus altos!

*2Sm 1.25,27Como caíram os teus valorosos!

20 *1Sm 31.8-13;Mq 1.10Não o noticieis em Gate,

nem o publiqueis nas praças de Asquelom;

*Êx 15.20-21;1Sm 18.6não suceda alegrarem-se os filhos dos filisteus,

não suceda exultarem os filhos dos *1Sm 14.6incircuncidados.

21 *1Sm 31.1Montes de Gilboa,

*Ez 31.15não caia sobre vós nem orvalho, nem chuva, nem haja campos que produzam ofertas,

pois ali foi arrojado com desprezo o escudo dos heróis,

o escudo de Saul, *Is 21.5não ungido com óleo.

22 *Dt 32.42;Is 34.6Do sangue dos feridos, da gordura dos heróis,

nunca recuou *1Sm 18.4o arco de Jônatas,

nem voltou vazia a espada de Saul.

23 Saul e Jônatas, amados e amáveis,

na sua vida e na sua morte, não se separaram;

*Jr 4.13eram mais ligeiros do que as águias,

*Jz 14.18mais fortes do que os leões.

24 Filhas de Israel, chorai sobre Saul,

que vos vestia de escarlata deliciosamente,

que vos punha sobre os vestidos adornos de ouro.

25 *2Sm 1.19,27Como caíram os valorosos no meio da peleja!

Jônatas foi morto sobre os teus altos.

26 Por ti estou angustiado, meu irmão Jônatas.

Tu eras as minhas delícias;

*1Sm 18.1-4maravilhoso me era o teu amor,

ultrapassando o amor de mulheres.

27 *2Sm 1.19,25Como caíram os valorosos,

*1Sm 2.4;Ez 39.9-10e pereceram as armas guerreiras!